Το μυστικό του αερίου

Μια χημική ουσία που οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν και κατά των Μουτζαχεντίν στο
Αφγανιστάν σκότωσε τους ομήρους, εκτιμά επιστήμονας που έχει διδάξει Άμυνα των
Ειδικών Όπλων στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου σε εκατοντάδες ανώτερους αξιωματικούς
του ελληνικού Στρατού.

Το τέλος. Νεκρές τρομοκράτισσες στα καθίσματα της πλατείας του θεάτρου, λίγο μετά την επίθεση των ρωσικών ειδικών δυνάμεων

Ο Θεόδωρος Λιόλιος, διδάκτωρ Πυρηνικής Φυσικής και σήμερα τακτικός καθηγητής
της Ναυτικής Ακαδημίας Ύδρας, πιστεύει ότι στο θέατρο «Ντουμπρόβκα» στη Μόσχα
διοχετεύθηκε η καλμαλίνη αλφεντανίλ – το πιο «οπλοποιημένο», όπως σημειώνει,
αναισθητικό. Το τραγικό είναι ότι η ουσία την οποία ενοχοποιεί ο κ. Λιόλιος
ανήκει στα μη θανατηφόρα όπλα (non-lethal weapons) και πως οι δόσεις
«πολεμικών ουσιών» καθορίζονται με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο οι γιατροί
υπολογίζουν τις δόσεις τους στις εγχειρήσεις.

Κατά τον κ. Θ. Λιόλιο, «οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στην άμεση
εξουδετέρωση τρομοκρατών, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Ρωσία, ανήκουν στα
λεγόμενα μη θανατηφόρα όπλα (non-lethal weapons) και λέγονται καλμαλίνες.
Ανάλογα με την ισχύ τους προκαλούν είτε άμεση αναισθησία είτε απλώς καλή
διάθεση στους τρομοκράτες, δημιουργώντας τους ευχάριστα συναισθήματα ώστε να
μην πραγματοποιήσουν την απειλή τους.

Όπως επισημαίνει ο διδάκτορας, «οι καλμαλίνες των Ρώσων – οι οποίες σύμφωνα με
τη διεθνή βιβλιογραφία χρησιμοποιήθηκαν κατά των Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν –
αποτελούνται από δύο ουσίες:

* Πρώτον, την ΒΖ που έχει ως βάση της τη διαζεπάμη

* Δεύτερον, τη γνωστή στον ιατρικό χώρο φεντανίλ.

Ειδικότερα, συνεχίζει ο καθηγητής, βλέποντας όλα τα συμπτώματα των θυμάτων,
πιστεύω ότι το φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε είναι το αλφεντανίλ, το οποίο έχει
ευρεία χρήση στην αναισθησιολογία και είναι το πιο καλά «οπλοποιημένο»
αναισθητικό. Όποιος έχει κάνει εγχείρηση υπό αναισθησία, κατά πάσα πιθανότητα
ένιωσε σε μικρογραφία αυτό που ένιωσαν οι Ρώσοι όμηροι. Αν λοιπόν κάποιος
ζητάει το όνομα της ουσίας αυτής, είναι κατά πάσα πιθανότητα το αλφεντανίλ».

Γιατί ωστόσο υπήρξαν νεκροί; Στο ερώτημα ο κ. Λιόλιος απαντά με την «ψυχρή»
λογική του ειδικού:

«Πριν από τη χρήση πολεμικών όπλων στη μάχη (είτε αυτά είναι πυροβόλα είτε
χημικά όπλα) γίνεται αυστηρός υπολογισμός τής ποσότητας που απαιτείται. Για
παράδειγμα, η καταστροφή ενός οικιστικού συγκροτήματος απαιτεί μια
συγκεκριμένη εκρηκτική ισχύ. Αντίστοιχα λοιπόν στη χρήση χημικών ουσιών, οι
ποσότητες είναι βασικές. Ειδικά όσον αφορά το αλφεντανίλ, στο χειρουργείο
τυπικές δόσεις αναισθησίας είναι μερικά εκατομμυριοστά του γραμμαρίου ανά κιλό
ασθενούς και ανά λεπτό. Το πρόβλημα που υπάρχει στην «οπλοποίηση» του
αλφεντανίλ είναι το μικρό εύρος που υπάρχει μεταξύ της δόσης αναισθησίας και
της θανατηφόρου δόσης. Ειδικότερα, ο γενικός κανόνας που ισχύει είναι ότι αν
ένας άνθρωπος πάρει δόση τετραπλάσια από αυτή που χρειάζεται για να
αναισθητοποιηθεί, τότε πεθαίνει.

Τον ψάχνει ακόμη. Η Ελένα Μπόσκοβα δείχνει μια φωτογραφία του γιου της. Δεν μπόρεσε να τον βρει στο νοσοκομείο

Στο χειρουργείο γίνεται μικρομετρικός υπολογισμός της δόσης, ενώ όταν το
φάρμακο «οπλοποιείται» πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν τις απώλειες λόγω
ατμοσφαιρικών φαινομένων και έτσι τα οπλικά αναισθητικά αέρια δίνουν
μεγαλύτερες δόσεις.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι πόση ήταν η ποσότητα που χρησιμοποίησαν οι
ρωσικές ειδικές δυνάμεις και τι ακριβώς συνέβη και πέθαναν οι όμηροι.

«Οι δόσεις πολεμικών ουσιών από τους αναλυτές στόχων, λέει επ’ αυτού ο Έλληνας
ειδικός, υπολογίζονται με τον ίδιο τρόπο που οι ιατροί υπολογίζουν τις
θεραπευτικές δόσεις. Η ποσότητα μπορεί εύκολα να υπολογιστεί αν ξέρουμε τον
όγκο του θεάτρου και των αριθμό των ατόμων». Για να καταλάβουν οι αναγνώστες,
ο κ. Λιόλιος αναφέρει ως παράδειγμα ένα υποθετικό σενάριο: «Ας φανταστούμε ότι
στην πρόσφατη ομηρεία Ελλήνων από αλλοδαπό εγκληματία (Σορίν Ματέι), η ΕΛ.ΑΣ.
ήθελε να χρησιμοποιήσει παρόμοια μέθοδο, χωρίς φυσικά θύματα. Τότε οι σκέψεις
που θα πρέπει να κάνουμε είναι οι εξής. Το αλφεντανίλ δρα μέσα σε 20
δευτερόλεπτα και προκαλεί πλήρη αναισθησία σε ένα λεπτό. Μέσα σε έναν τυπικό
χώρο σαλονιού έχουμε περίπου 50.000 λίτρα αέρα, ενώ οι άνθρωποι αναπνέουν
περίπου 15 λίτρα αέρα το λεπτό. Συνεπώς πρέπει να διοχετευθεί τόσο αέριο στον
χώρο, ώστε στα 15 λίτρα αέρα να έχουμε τη σωστή δόση αναισθησίας. Φυσικά –
προσθέτει – οι Ρώσοι φοβούμενοι την αντίδραση των τρομοκρατών στο πρώτο λεπτό,
διοχέτευσαν πολύ περισσότερο αέριο στον τεράστιο όγκο του θεάτρου, με
αποτέλεσμα οι όμηροι που ήταν κοντά στους αεραγωγούς ή στις περιοχές όπου η
συγκέντρωση ήταν υπερπολλαπλάσια του κανονικού να πεθάνουν.

Ένα άλλο αίτιο

Ο θάνατος όμως επήλθε και από ένα άλλο αίτιο, που θα μπορούσε να προβλεφθεί.
Είναι προφανές ότι οι Ρώσοι επέδραμαν αφού σιγουρεύτηκαν ότι όλοι ήταν
αναίσθητοι. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αυτοί οι όμηροι που πήραν μη
θανατηφόρες δόσεις παρέμειναν για αρκετό διάστημα σε θέσεις που δεν επέτρεπαν
την αναπνοή, ενώ πιθανότατα κάποιοι υπέστησαν πνιγμό από τον ίδιο τους τον
έμετο».

Σε αντίθεση με ορισμένους ξένους ειδικούς, ο κ. Λιόλιος δεν πιστεύει ότι θα
αυξηθεί κι άλλο ο αριθμός των νεκρών. «Πιστεύω πως δεν θα αυξηθεί πλην
ελαχίστων περιπτώσεων που ήδη θεωρούνται κλινικά νεκροί» λέει. Και εξηγεί ότι
«δεν πρόκειται για χημικό όπλο που έχει παράπλευρες απώλειες, αλλά για μια
μαζική αναισθησία που απέτυχε λόγω υπερβολικής δοσολογίας και μη έγκαιρης
ανάνηψης των θυμάτων».