Διαστάσεις Γεμίσαμε τρομοκράτες

Μπιν Λάντεν: ιθύνων νους της παγκόσμιας τρομοκρατίας;

Τρομοκράτες παντού. Εχθροί της δημοκρατίας, αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης,
πολέμιοι του καπιταλισμού ξεφυτρώνουν παντού, με τη μορφή κυβερνήσεων,
κινημάτων, τρομοκρατικών οργανώσεων ή μεμονωμένων ατόμων. Νέοι όροι έχουν μπει
– ή μάλλον ξαναμπεί – στη ζωή μας, καμικάζι, σνάιπερ, αντάρτες κάθε είδους,
αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν όλα τα όπλα που διαθέτουν, ακόμη και την
ανθρώπινη ζωή, τη δική τους ή τη ζωή μικρών παιδιών, για να διεκδικήσουν ή να
εκδικηθούν, για να απειλήσουν ή να προβληθούν, για να φτιάξουν έναν πιο δίκαιο
κόσμο ή για να γυρίσουν τον κόσμο στον Μεσαίωνα. Ποιος είναι μεγαλύτερος
τρομοκράτης: ο Μπους ή ο Μπιν Λάντεν; Ο Πούτιν ή οι Τσετσένοι; Αυτοί που δρουν
ή εκείνοι που σιωπούν;

Με αφορμή τις αυριανές εκλογές στη Βραζιλία και την αναμενόμενη νίκη του
υπέροχου Λούλα, οι Αμερικανοί αρχίζουν να μιλάνε τώρα για έναν καινούργιο
«άξονα του κακού», τοποθετώντας τον αυτήν τη φορά στη Λατινική Αμερική.
Τέσσερις είναι οι εκπρόσωποί του: ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, που
επιμένει στην «Μπολιβαριανή επανάστασή» του παρά την αντίδραση όλο και
περισσοτέρων συμπατριωτών του. Ο πρώην πραξικοπηματίας του Ισημερινού Λουσίο
Γκουτιέρες, που κέρδισε αναπάντεχα τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών την
περασμένη Κυριακή. Ο τροτσκιστής τής Αργεντινής, Λουίς Σαμόρα, που καλπάζει
στις δημοσκοπήσεις και υπόσχεται να «πετάξει έξω» το πολιτικό κατεστημένο.
Και, βέβαια, ο πρώην μεταλλεργάτης της Βραζιλίας, που είναι αποφασισμένος να
οδηγήσει τη χώρα του σε νέους δρόμους, πιο φωτεινούς, πιο ελεύθερους.

«Συνδυάστε τα πυρηνικά της Βραζιλίας με τα πετροδολάρια της Βενεζουέλας και
τους πύρινους λόγους του Κάστρο και θα καταλάβετε γιατί οι πολιτικοί στην
Ουάσιγκτον υποφέρουν ήδη από ημικρανίες», σημείωνε πριν από λίγες ημέρες ένας
αρθρογράφος στους Ουάσιγκτον Τάιμς. Τι εύκολη, τι βολική, τι επικίνδυνη, που
είναι αυτή η ερμηνεία του κόσμου μας! Από τη μια μεριά οι καλοί, οι
υπερασπιστές του νόμου και της τάξης: ο πρόεδρος Μπους, ο πιστός του Μπλαιρ, ο
ανερχόμενος αστέρας της Γαλλίας Σαρκοζύ, ο άχρωμος Αθνάρ και ο απίστευτος
Μπερλουσκόνι, ο γοητευτικός Πούτιν που θέλει να σβήσει τους Τσετσένους και ο
σκληροπυρηνικός Αλβάρο Ουρίμπε της Κολομβίας, που υπόσχεται να συντρίψει τους
αντάρτες. Από την άλλη οι κακοί, οι απείθαρχοι: ο Σαντάμ, ο Σρέντερ, ο Λούλα,
ο πολυσυζητημένος Μπιν Λάντεν και ο άγνωστος Μπαράγιεφ, ισλαμιστές, σκοτεινοί
τρομοκράτες, όσοι αμφισβητούν το κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο και όσοι
περιφρονούν την πιο βασική ανθρώπινη αξία, τη ζωή. Όλοι συλλήβδην. Πού να
πρωτορίξουμε τη βόμβα;

Καμιά αρμονία δεν μπορεί να επιβληθεί με τη βία. Ούτε η αρμονία των
δημοκρατιών ούτε εκείνη των κάθε λογής θεοκρατιών. Ο κόσμος είναι – ευτυχώς –
πιο σύνθετος απ’ όσο ισχυρίζονται οι δολοφόνοι.