Διαστάσεις Τουλάχιστον το σεξ ήταν απαγορευμένο

Τους έλεγαν «μαλλιάδες». Και ήταν μυστικοί αστυνομικοί που εισχωρούσαν στις
τάξεις των ριζοσπαστικών βρετανικών οργανώσεων. Για πρώτη φορά σπάνε τη σιωπή
τους. Και καταπλήσσουν τους παλιούς τους αντιπάλους.

Μαγική εικόνα. Οι εικονιζόμενοι αστυνομικοί δεν είναι δύο, αλλά τρεις

Ο Μπράιαν είχε μαλλιά μέχρι τους ώμους και γένια που έμοιαζαν με δάσος. Ο Τζεφ
είχε τόσο ίσια μαλλιά που αναγκάστηκε να κάνει περμανάντ. Ο Νταν φρόντιζε να
είναι πάντα «λίγο βρωμερός». Ο Ρίτσαρντ φορούσε λερωμένο παντελόνι και μπότες
και πρόσεχε να έχει βρώμικα νύχια. Όπως λέει στην Γκάρντιαν, είχε
διαβάσει πρόσφατα το «Τσακάλι» και είχε αποφασίσει να υιοθετήσει την ταυτότητα
του δολοφόνου. Είχε επισκεφθεί μάλιστα και την πόλη όπου γεννήθηκε ο ήρωας του
Φόρσαΐθ για να αντιγράψει με μεγαλύτερη πιστότητα τον ρόλο.

Ο ένας διείσδυσε στη «Διεθνή Μαρξιστική Οργάνωση» (IMG) την εποχή του πολέμου
του Βιετνάμ. Ο άλλος εισχώρησε στο «Κίνημα Έξω ο Στρατός» τις πρώτες ημέρες
των συγκρούσεων στην Ιρλανδία. Ένας τρίτος μπήκε στο Σοσιαλιστικό Εργατικό
Κόμμα την εποχή των Φώκλαντ. Έγιναν ειδικοί στον διαλεκτικό υλισμό και στις
διάφορες ιδεολογίες της Αριστεράς. Έκαναν και καλούς φίλους, παρ’ όλο που το
σεξ ήταν αυστηρά απαγορευμένο. Στο τέλος της ημέρας, επέστρεφαν στη βάση τους
και έδιναν πληροφορίες γι’ αυτά που είχαν ακούσει, για τη διαδήλωση που θα
γινόταν σε λίγες ημέρες, για τη Μολότωφ που θα έριχναν οι «σύντροφοι» στη
διάρκεια κάποιου αγώνα ράγκμπυ. Δεν έλειπαν και τα απρόοπτα. Στη διάρκεια μιας
διαδήλωσης, ο Τζεφ φιλονίκησε με έναν αστυνομικό. «Όταν με είδε με μακριά
μαλλιά και γένια, με άρπαξε και άρχισε να μου δίνει γροθιές και να με κτυπά
πάνω σε ένα περιπολικό. Έπιασα τότε ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματός του και
το έσφιξα με όλη μου τη δύναμη. Έβγαλε μια φωνή και με άφησε. Το ‘βαλα στα
πόδια, και όλοι πίστεψαν ότι ήμουν ένας ήρωας της εργατικής τάξης».

Αφού πέρασε μερικά βράδια κάνοντας μπέιμπι-σίττινγκ στα γραφεία της Ένωσης για
την Αλληλεγγύη στο Βιετνάμ, ο Νταν κέρδισε την εμπιστοσύνη των μελών της
οργάνωσης, που του έδωσαν μια αρμαθιά κλειδιά για να μπαινοβγαίνει όποτε θέλει
όχι μόνο σε αυτά τα γραφεία, αλλά και στα κτίρια συγγενών οργανώσεων. Εκείνος
έδωσε τα κλειδιά στην αστυνομία, που «επισκέφθηκε» στη συνέχεια τα γραφεία με
την ησυχία της. Ο Ταρίκ Αλί, τότε εκδότης της εφημερίδας Μαύρος Νάνος και νυν
αντιπολεμικός ακτιβιστής και δημοσιογράφος, δεν μπορεί να το πιστέψει.
«Πρόκειται για προδοσία», δηλώνει. «Η ιστορία αυτή αποκαλύπτει τον
αντιδημοκρατικό χαρακτήρα των μυστικών υπηρεσιών» (!)

Ο Νταν συνέχισε τις δραστηριότητές του. Και σταμάτησε μόνο όταν οι σύντροφοί
του τον υποπτεύτηκαν, τον πήγαν σε μια παμπ και τον έβαλαν να πιει εννιά
μπουκάλια μπίρα κάτω από βροχή ερωτήσεων. Ο Νταν πέρασε τη δοκιμασία, αλλά
είχε χάσει πια το κέφι του.