ΓΛΥΚΕΡΙΑ Λαϊκά και έθνικ στο ίδιο πάλκο

«Πιστεύω ότι είναι δύσκολο για το ελληνικό τραγούδι να κάνει κατάσταση εκτός Ελλάδας. Η γλώσσα μας δεν περνάει εύκολα εκτός συνόρων. Έπειτα, χρειάζεται υποδομή που εμείς δεν την έχουμε», λέει η Γλυκερία

Γλυκερία σημαίνει λαϊκό τραγούδι. Μια φωνή που δεν κατέφυγε στα συνηθισμένα
επικοινωνιακά μοντέλα της σόου μπιζ, που δεν ξιπάστηκε με τη δύναμή της, που
δεν πέρασε ποτέ στο κοινό της την αίσθηση του άγχους της πρωτιάς. Θα λέγαμε,
μια ήρεμη δύναμη που στηρίχτηκε αποκλειστικά στην ικανότητά της να τα… λέει
όταν ανεβαίνει στο πάλκο και που όλα αυτά τα χρόνια έφτιαξε μια γερή βάση
οπαδών (εντός και εκτός συνόρων), που εκτιμούν τις σταθερές αξίες στο ελληνικό
τραγούδι.

Μια ήρεμη δύναμη και μια εξαιρετική φωνή μπορεί να αδιαφορεί για τις έθνικ…
ανακατατάξεις των καιρών μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και εκείνες
αδιαφορούν γι’ αυτήν.

Ο Τουρκο-Αιγύπτιος μούλτι ινστρουμενταλίστας και τραγουδιστής Ομάρ Φαρούκ
Τεκμπιλέκ τη Γλυκερία επέλεξε να συμμετέχει στον τελευταίο του δίσκο «Alif»
(που κυκλοφόρησε πέρυσι) και η διεθνής Νατάσα Άτλας (που τα τελευταία χρόνια
την βλέπουμε όλο και πιο τακτικά στα μέρη μας) δεν παρέλειπε να παρακολουθεί
τις εμφανίσεις της και ενίοτε να την συνοδεύει και από σκηνής, (όταν η
Γλυκερία τής έδινε το μικρόφωνο).

Φέτος, λοιπόν, οι εν λόγω πολυεθνικές συναντήσεις που κάποτε προέκυπταν τυχαία
(ή με πρωτοβουλία δική τους) κατέληξαν σε μια πιο μόνιμη – αν και βραχύβια –
σχέση, που παίρνει σάρκα και οστά στο «Χάραμα».

Γλυκερία και Νατάσα Άτλας (κατ’ αρχήν), Γλυκερία και Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ στο
φινάλε (13/11 Νοεμβρίου-24/11) και Γλυκερία μετά Λουκιανού Κηλαηδόνη
ενδιαμέσως (6/11-10/11). Από τις αρχές Δεκεμβρίου αναμένεται το κυρίως
πρόγραμμά της στο «Χάραμα».

Πολύ έθνικ μάς προέκυψε η σεζόν.

«Κοίτα, είναι δύο άνθρωποι που εκτιμώ και με τους οποίους έχω συνεργαστεί και
παλιότερα. Με τη Νατάσα Άτλας δεν έχω συνεργαστεί ακριβώς, αλλά έχουμε
τραγουδήσει παρέα. Όταν ερχόταν να με δει ως θεατής…».

Με τον Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ πώς ήρθες σε επαφή;

«Με ανακάλυψε εκείνος. Μάλλον από τους δίσκους μου που κυκλοφορούν στο Ισραήλ.
Μου πρότεινε, λοιπόν, κάποια στιγμή να συμμετέχω στον τελευταίο του δίσκο και
το καλοκαίρι που ήταν εδώ κάναμε και εμφανίσεις μαζί. Σπουδαίος καλλιτέχνης,
διεθνούς εμβέλειας».

Θα έλεγα ότι μέχρι στιγμής τουλάχιστον είσαι από τις Ελληνίδες
τραγουδίστριες που κρατούν την «παραδοσιακή» σχολή στο έντεχνο και το λαϊκό
τραγούδι. Δεν φαίνεται να σε έχει απασχολήσει ιδιαίτερα να κάνεις ανοίγματα σε
άλλους ήχους, σε άλλα ακούσματα. Ή ακόμα και να ανοιχτείς στις αγορές της
Ευρώπης.

«Έχω κάνει διάφορες συμμετοχές, έχω παίξει σε ξενόγλωσσο κοινό, σε φεστιβάλ
στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στο Ελσίνκι… Δεν είναι ότι έχω εφησυχάσει, δηλαδή.
Απλά, πιστεύω ότι είναι δύσκολο για το ελληνικό τραγούδι να κάνει κατάσταση
εκτός Ελλάδας. Η γλώσσα μας δεν περνάει εύκολα εκτός συνόρων. Έπειτα, είναι
και το άλλο. Σε τι έκταση μπορεί να πετύχει κανείς κάτι τέτοιο; Με τι
προώθηση; Με ποιους μάνατζερ; Δεν γίνονται έτσι στην τύχη αυτά τα πράγματα,
χρειάζονται υποδομή που εμείς δεν την έχουμε».

Θα επιμείνω λιγάκι σ’ αυτό, γιατί ακόμα και οι δισκογραφικές σου επιλογές
δείχνουν ότι ακολουθείς μία (ας πούμε) πιο «ορθόδοξη» γραμμή απ’ ό,τι άλλοι
συνάδελφοί σου τελευταία.

«Δεν νομίζω. Αλλά ακόμα κι αν είναι έτσι, όλα τα πράγματα έχουν τον καιρό
τους. Όλα έρχονται στην ώρα τους… Πάντως, το νέο άλμπουμ που ετοιμάζω τώρα
και το οποίο θα βγεί πριν από το Πάσχα, θα έχω τραγούδια από σύγχρονους
Έλληνες συνθέτες. Από τον Παντελή Θαλασσινό, τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, από
τους Νάμα… και άλλους πολλούς. Την παραγωγή έχει αναλάβει ο Άγγελος Σφακιανάκης».

«Κατέκτησα τη… σταθερή αξία»

Συζητάμε για το πώς έχουν αλλάξει τα ήθη στο τραγούδι τα τελευταία χρόνια,
πώς η λέξη καλλιτέχνης ηχεί διαφορετικά στα αυτιά του κοινού, πώς εκείνη έχει
καταφέρει να κρατιέται εντελώς εκτός της τρέχουσας μαρκετίστικης και
δημοσιοσχετίστικης λογικής. Και τελικά – καταλήγουμε – ο κόσμος έχει (όπως
αποδεικνύεται) τις κεραίες του και μακροπρόθεσμα ανταμείβει τους ψύχραιμους
και αυθεντικούς… μαχητές.

«Συμφωνώ απόλυτα», λέει η Γλυκερία. «Έχω κατακτήσει κάποια πράγματα πλέον,
είμαι μια σταθερή αξία στο ελληνικό τραγούδι και δεν το λέω αυτό με διάθεση
κομπασμού. Από το ’74 που έκανα τον πρώτο μου δίσκο και όλα αυτά τα χρόνια που
βρίσκομαι στο πάλκο, ξέρω πλέον τι μπορώ και τι δεν μπορώ. Ξέρω, λόγου χάριν,
ότι δεν είμαι πολύ των τακτικών και των δημοσίων σχέσεων. Για να χρησιμοποιήσω
μια τρέχουσα έκφραση, δεν είμαι επικοινωνιακός τύπος. Αλλά δεν με απασχολεί.
Υπάρχει πιο ουσιαστική και πιο λυτρωτική επικοινωνία απ’ αυτήν που νιώθει ο
καλλιτέχνης όταν βρίσκεται στη σκηνή; Αυτή είναι η επικοινωνία που με
ενδιαφέρει να έχω με το κοινό μου και αυτή μου βγαίνει εντελώς αυθόρμητα. Αν
δεν είναι αυτό θείο δώρο, ποιο είναι;».

INFO

Στο «Χάραμα» (Σκοπευτήριο Καισαριανής, τηλ. 010-7664.869) Γλυκερία και Νατάσα
Άτλας (για λίγες εμφανίσεις μέχρι αρχές Νοεμβρίου). Συμμετέχουν: Ε. Χαρίδου,
Ν. Καραγιάννης, Β. Φωτόπουλος.