ΜΠΡΟΥΣ ΣΠΡΙΝΓΚΣΤΙΝ Ροκ θύελλα σαρώνει την Ευρώπη

Όπως στο Παρίσι, με τα πολύ καλά γαλλικά του, έτσι και στο Βερολίνο ο Μπρους Σπρίνγκστιν χαιρέτησε τα πλήθη σε άψογα γερμανικά. «Καλησπέρα Γερμανία» είπε, για να σχολιαστεί από τον διεθνή Τύπο ως χαιρετισμός που θύμισε το «Ich bin ein Berliner» του Κέννεντυ, το 1963, στην ομιλία αλληλεγγύης προς τον λαό του Δυτικού Βερολίνου, λίγο καιρό μετά το χτίσιμο του Τείχους

Ρωτήστε με, δεν ξέρω να σας απαντήσω. Ήμουν εκεί αρκετή ώρα πριν βγει να
παίξει. Έμεινα για αρκετή ώρα μετά. Στο τέλος μιας μέρας γεμάτης από την
καθημερινή δόση παράνοιας, απειλών πολέμου, απωλειών, μαύρου ουρανού,
δηλητηριασμένων τροφών και του γνωστού μενού της αποχαύνωσης.

Και εκείνος κάνει το μυαλό σου να καθαρίσει. Να αποκτήσεις αφή και όσφρηση.
Σαν σε ένα βράδυ να διάβασες τον Μπέκετ και τον Καμύ, να άκουσες τον Ντύλαν,
να είχες συντροφιά τον Παπαδιαμάντη, να πήγες με τον Έλβις βόλτα στο Μέμφις.
Και αν με ρωτήσετε πάλι, μέρες μετά τη συναυλία, αν είμαι ακόμη υπό την
επήρεια Μπρους, ναι, είμαι. Θα ήθελα να είστε κι εσείς. Όλοι που έχουμε
μερίδιο στην παράνοια (κι εκείνοι που έχουν πιο πολύ). Μπρους «εναντίον»
Μπους. Το ροκ εν ρολ ήταν από την πρώτη στιγμή πολιτική, γι’ αυτό ακριβώς και
φρόντισε να διαχωρίσει τη θέση του. Γι’ αυτό το έβγαλαν στο περιθώριο.

Στο Παρίσι ο Σπρίνγκστιν έδωσε την πρώτη συναυλία μιας μίνι ευρωπαϊκής τουρνέ
– έχοντας ήδη παίξει αρκετά στην Αμερική – με το καινούργιο του άλμπουμ «The
Rising». Τραγούδια που τα περισσότερα ξεπήδησαν από τα γεγονότα της 11ης
Σεπτεμβρίου – ένα γκριζοκόκκινο σύννεφο φαινόταν από το Νιου Τζέρσεϊ εκείνη τη
μέρα. Είναι και το πρώτο άλμπουμ που δουλεύει το «Αφεντικό» με το συγκρότημα
του ξανά, τους Ε-Street Band από το 1984 και το «Born In the USA», παρότι μέλη
του γκρουπ έκαναν και αλλού την εμφάνισή τους. Κάτι ιδιαίτερο δηλαδή, κάτι που
να εξηγεί την ένταση στον αέρα.

Ο Μπρους βγαίνει (και το Μπερσί του Παρισιού σειέται) σαν ένας καουμπόη
από τις ταινίες του Τζον Φορντ. Πατάει γκάζι αμέσως με το «The Rising», σαν να
σου λέει πως δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Αυτός ο κόσμος εκεί έξω πρέπει να
βάλει μυαλό.

«Ας ξεχάσουμε την αλήθεια – θα τη βρούμε σε ένα φιλί – τη στιγμή που θα
ενωθούν οι καρδιές μας»…

Η ορμή που είχε πριν από τρία χρόνια την άνοιξη του 1999, στη Βαρκελώνη, όταν
ξανασυναντούσε τους μουσικούς του έπειτα από χρόνια, έχει γίνει τώρα ένα
ποτάμι που πλημμυρίζει από την ενέργεια που παράγεται στη σκηνή. Έχει περάσει
στο «Lonesome Day» και συνεχίζει στο «Νο Surrender» και στο «Further On», και
στη συναυλία δεν υπάρχουν θεατές εξ αποστάσεως. Οι άνθρωποι της Sony, της
δισκογραφικής που μας έχει καλέσει στο Παρίσι και που γι’ αυτούς θα ήταν ακόμη
μια δουλειά στο πρόγραμμά τους, έχουν σηκωθεί στις θέσεις τους με τα χέρια
ψηλά και συμμετέχουν στην ιεροτελεστία. Τι είναι αυτό που τραγουδάει ο Μπρους
αν όχι τα γκόσπελ; Τι είναι το ροκ εν ρολ αν όχι τα γκόσπελ που έβαλαν στη
θέση του Jesus τη λέξη baby;

Ο Μπρους έχει πηδήξει πάνω στο πιάνο, έχει πετάξει το γιλέκο του, έχει
μουσκέψει το πουκάμισό του. Κάνει σλάλομ στη σκηνή, πετάει ψηλά την κιθάρα.
Είναι 53, πατέρας τριών παιδιών, με τη σύζυγό του Πάτι Σκιάλφα σταθερό μέλος
της Ε-Street Band και άξια στην κιθάρα. Το «Empty Sky» και το «You’ re
Missing» καταγράφουν συγκινητικές ερμηνείες. Στο «Waiting On Α Sunny Day», οι
φαν σηκώνουν ψηλά ζωγραφισμένους ήλιους και το παιχνίδι συνεχίζεται.

Αφού διανύσουμε σπουδαία κομμάτια, το «Promised Land», το «Worlds
Apart», «Badlands», «She’ s The One», «Counting On Α Miracle», ο Σπρίνγκστιν
παίρνει θέση στο πιάνο. Είναι πια βραχνιασμένος για τα καλά, κι αυτό κάνει
ακόμη πιο συγκινητική την αφήγηση του «My Hometown». Μικρές προσωπικές
ιστορίες του Μπρους, που είναι σα να διαβάζει το δικό μας ημερολόγιο. Το «Into
The Fire» κλείνει το πρώτο μέρος. Κανείς δεν αλλάζει θέση φυσικά, από μέσα
ακούγονται κιόλας οι πρώτες νότες του «Dancing In The Dark», ένα κομμάτι που
κάνει μόνιμα κρουαζιέρα στις φλέβες όσων το άκουγαν από τότε, και το εκρηκτικό
«Born To Run», ο συνεκτικός ιστός, αυτό το κομμάτι, σε όλο το έργο του
ξεχωριστού κύριου Σπρίνγκστιν.

Το «My City Of Ruins», η πόλη μου των ερειπίων, γράφτηκε για το Τζέρσεϊ, όπου
γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Σπρίνγκστιν, αλλά πέρασε στον κόσμο σαν ένα τραγούδι
για τη Νέα Υόρκη, καθώς «διαβάζουμε» το πρόσωπο του Μπρους σε όλη τη συναυλία
από μια γιγαντοοθόνη. Αξύριστος σαν να πέρασε μέρες στους δρόμους, με την
έκπληξη της ανταπόκρισης και το βλέμμα της συντροφικότητας, ένας φίλος και όχι
και ένας ροκ σταρ σταδίων, πάνω σε μια σκηνή, άδεια από εφέ, γυμνή, χωρίς
σκηνικά, κατοικημένη μόνο από ανθρώπους και όργανα.

«Έγραψα αυτό το τραγούδι – λέει ο Μπρους στα γαλλικά! – για τον πόλεμο
στο Βιετνάμ, το τραγουδάω σήμερα για την ειρήνη». Είναι το «Born In The USA»
που ακολουθεί. Τι ακολουθεί, φαντάζεστε. Peace – μ’ αυτή τη λέξη αποχαιρετάει
τον κόσμο ο Μπρους, αφού πει και το «Land Of Hope and Dreams» και κατεβαίνει
μαζί τους μουσικούς του – Μαξ Γουάινμπεργκ στα ντραμς, Κλάρενς Κλέμονς στα
πνευστά, Ρόι Μπίταν στο πιάνο, Στιβ Βαν Ζαντ, Νιλς Λόφγκρεν και Πάτι Σκιάλφα
στις κιθάρες, Σούζι Ταϊρέλ στο βιολί, πίσω από τη σκηνή. Έχει παίξει τρεις
ώρες κοντά, κι ο κόσμος ζητάει κι άλλο. Τον βλέπουμε να φεύγει, έχει φορέσει
το σακάκι του, μας βλέπει και μας χαιρετάει. Ο ίδιος Μπρους, ξεχωριστός.

Ρωτήστε με, και πάλι δεν ξέρω…

Μια αξέχαστη νύχτα

«Στην τελευταία μου περιοδεία», έλεγε ο Μπρους στον Άνταμ Σουίτινγκ στο
«Uncut», σε μια από τις μετρημένες συνεντεύξεις που έδωσε – «με πλησίασε
κάποιος και μου είπε, “ξέρεις, σε είχα δει σε μια συναυλία που είχες δώσει στο
σχολείο μου, το ’75”. Και σκέφτηκα, γιατί κάποιος να θυμάται ένα βράδυ του
’75; Και είπα, ναι, αυτό είναι. Προσπαθούσα να κάνω εκείνη τη νύχτα
αξέχαστη…».

Είμαι σίγουρη, λοιπόν, εκείνο το βράδυ στο Παρίσι, ο Μπρους – που είχε
κάνει αξέχαστη και εκείνη τη συναυλία της Διεθνούς Αμνηστίας στο Μαρούσι –
είχε ακριβώς αυτό το μυαλό του να πετύχει όταν έλεγε το «Meet Me At Mary’s
Place». Ένα απίστευτα αισιόδοξο τραγούδι – «We’ re gonna have a partry» – μέσα
από τη φωτιά, μέσα από την απόγνωση, το μούδιασμα και τον φόβο, θα υπάρχει
πάντα ένα πάρτι μετά. Αυτή τη φορά στο σπίτι της Μαίρης.

INFO

Ο Μπρους Σπρίνγκστιν εμφανίζεται απόψε στη Στοκχόλμη, και την Κυριακή η μίνι
ευρωπαϊκή περιοδεία του ολοκληρώνεται στο Λονδίνο. Εισιτήρια, μέσω Ίντερνετ,
στη διεύθυνση http: //www.pollstar.com.