ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Δύο γύροι μπάλας

Τα τρομερά μωρά. Με την μπάλα στην πλαστική σακούλα του σούπερ μάρκετ,
διαβατήριο στο χέρι για διαρκή επικοινωνία. Να την κουβαλούν παντού, στο σπίτι
να μπλέκεται σαν γατί στα πόδια, στο περίπτερο μαζί, στη βόλτα, ακόμα και στα
μαγαζιά. Να στήνουν παιχνίδι σε χρόνο μηδέν, με το κάθε άγνωστο άλλο παιδάκι
που θα συναντήσουν, κάθε συνάδελφο παιδάκι, το κάθε συνπαιδάκι. Γυαλίζει το
μάτι τους από μακριά μόλις το διακρίνουν και με νοήματα συνεννοούνται πριν
πλησιάσουν καν. Στήνουν το τερέν οπουδήποτε. Σε θεόστενα πεζοδρόμια, σε
δρόμους που για τριάντα δευτερόλεπτα μονάχα αδειάζουν από αυτοκίνητα. Εκεί που
θρηνείς για την έλλειψη χώρου για παιχνίδια, τα βλέπεις να γελούν και να
ετοιμάζουν την κλωτσιά. Τα άτιμα. Για πότε ρυθμίζουν τα διαδικαστικά ζητήματα,
θέτουν τους κανόνες, βρίσκουν τα τέρματα, επινοούν τις αποστάσεις, για πότε
περιχαρακώνονται στην πληρότητα του παιχνιδιού και δεν τα νοιάζει τίποτ’ άλλο.
Πέρασαν μέρες υπέροχες με τους δύο εκλογικούς γύρους, τα παιδιά της Αθήνας πιο
προνομιούχα αυτήν τη φορά από τα παιδιά της Θεσσαλονίκης, κι από όσα βγάλανε
δήμαρχο με την πρώτη. Δύο τετραήμερα απανωτά καθόλου δεν τα κούρασαν. Μέσα
στις χλιαρές λιακάδες και τη χαλάρωση των τόσο εύθραυστων σχολικών
προγραμμάτων, όσο οι μεγάλοι διασταύρωναν τα ξίφη τους διαπιστώνοντας πολύ
συχνά ότι μιλούν με παράλληλες γλώσσες και ότι τείχη νοερά τούς χωρίζουν, αυτά
ενώθηκαν και συνεννοήθηκαν και συναντήθηκαν, μάλωσαν και φίλιωσαν και
διδάχτηκαν πολλά, μέσα στη γλυκιά χαρά αυτού του τέλειου σφαιρικού
αντικειμένου. Στο περιθώριο των μηνυμάτων, έμειναν πιστά στο δικό τους μέσο
και μ’ αυτό θα συνεχίσουν και στους ερχόμενους γιορτασμούς της 28ης.