ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Έλεος πια!

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Θ. Γραμματικόπουλος, Παπαφλέσσα 7, Πύργος
Ηλείας, γράφει:

«Ο λαός τα τελευταία 80 χρόνια έχει υποφέρει. Δικτατορίες, εμφύλιοι,
παρακράτος, καταδότες, κουκουλοφόροι, φτάνει πια! Όχι εκμετάλλευση της
λειτουργίας της Δημοκρατίας. Οι πάσης φύσεως δημοσιογράφοι δεν μπορούν να
παίζουν με τον λαό. Δεν έχουν το δικαίωμα να ευτελίζουν την περηφάνια του. Τα
δεκάδες εκατομμύρια αμοιβών για τηλεθέαση και δήθεν αποκλειστικότητες, είναι
αργύρια προδοσίας της νοημοσύνης μας. Οι παντοειδείς ειδησεολόγοι, με στόμφο
αλαζονικό, μας λέγουν ότι γνωρίζουν σοβαρές πληροφορίες. Το θράσος τους δεν
συνοδεύεται με το θάρρος της αποκάλυψης. Σε όλα τα γεγονότα υποκαθιστούν το
υπεύθυνο κράτος, όλες τις συντεταγμένες υπηρεσίες, εισαγγελία, ανακριτή,
δικαστή, αστυνομία. Γιατί, λοιπόν, δεν προλαβαίνουν τα δυσάρεστα γεγονότα,
καταθέτοντας αρμοδίως αυτά που γνωρίζουν; Κατ’ αυτάς, με τη Ι7Ν, το πράγμα
έχει φτάσει στο απροχώρητο. Μέχρι προσυμφωνημένες καταστάσεις, μεταξύ
αστυνομίας και της υπό έρευνα υπόθεσης, ακούστηκαν σε συνδυασμό με την τέλεση
των Ολυμπιακών Αγώνων. Μαζί τους στα πορτοπαράθυρα των τηλεοράσεων και τα
μικρόφωνα των ραδιοφώνων, πλειάδα επιστημόνων, βουλευτών, νυν και τέως,
απόστρατοι αξιωματικοί της αστυνομίας κ.ά., με δήθεν ειδικόν βάρος στις
αναλύσεις τους, προσπαθούν να μας πείσουν, για τα αδιερεύνητα ακόμα, ότι έτσι
έχουν τα γεγονότα. Δεν τους οφείλει τίποτα ο ταλαιπωρημένος λαός. Ε, λοιπόν,
ας λειτουργήσουν και γι’ αυτούς οι νόμοι».

Ο Νικ. Φωτεινόπουλος, Χώρα Σαμοθράκης, γράφει:

«Διαβάζοντας με έκπληξη τον προβληματισμό κάποιου κυρίου για τη μετάδοση
μικροβίων διά της μεταλήψεως της Θείας Κοινωνίας, θα ήθελα να εκφράσω τη λύπη
μου, όχι τόσο για τις σκέψεις του εν λόγω αναγνώστη, αλλά για την αγανάκτηση
του ψάλτη, ο οποίος του διηγήθηκε το “ανησυχητικό” φαινόμενο να κοινωνεί
κάποιο νήπιο ύστερα από μια γριούλα.

Όσο και αν η σκέψη κάθε ανθρώπου είναι σεβαστή, είναι απαράδεκτο, ενεργό μέλος
του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, να αγνοεί το τι γίνεται στο ιερό
θυσιαστήριο την ώρα που ψάλλει. Θα ήμουν ονειροπόλος αν είχα την απαίτηση όλοι
οι ιεροψάλτες να έχουν θεολογικές γνώσεις. Ας έχουν, τουλάχιστον, φόβο Θεού.
Για να έλθω στην ουσία, δεν πρέπει να βλέπουμε τη Θεία Κοινωνία σαν κάποιο
πρόγευμα που να χρειάζονται πλαστικά κουταλάκια για την αποφυγή μικροβιακής
μετάδοσης. Είμαι πατέρας δύο νηπίων, τα οποία συχνά μεταλαμβάνουν ύστερα από
υπερηλίκους. Δεν έχουν πάθει τίποτε και είμαι σίγουρος πως δεν πρόκειται να
πάθουν ποτέ, διότι όποια τύχη έχει ένα χαρτί μέσα σε μια υψικάμινο την ίδια
τύχη θα έχει και ένα μικρόβιο μέσα στο Άγιο Ποτήριο. Όσο για τους γιατρούς, με
τους οποίους μίλησε ο προβληματισμένος κύριος και ήταν βέβαιοι για τον κίνδυνο
μολύνσεων, θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε τις στιγμές (όχι και λίγες) που δεν
είναι βέβαιοι για την πορεία μιας κατάστασης. Τότε λένε: “‘Ο,τι πει ο Θεός”».