ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ο φοβισμένος Μπους

«Δεν μπορούμε να ζούμε με τον φόβο!», βροντοφωνάζει ο Μπους σε κάθε λόγο του,
αφού εξηγήσει γιατί φοβάται τον Σαντάμ Χουσεΐν. Είναι το επιχείρημα που
βουβαίνει. Σίγουρα έχει κλείσει τα στόματα πολλών διανοουμένων με αποκλίσεις
και αποχρώσεις σκέψης στην Αμερική, από ό,τι γράφουν οι ίδιοι τουλάχιστον, από
ό,τι δημοσιεύουν όταν ξεπερνούν τον δικό τους, εσωτερικό και χωνεμένο φόβο.
Στο κάτω κάτω γι’ αυτό υπάρχει ο φόβος. Ο Μπους χάνει πολλά που δεν μπορεί να
ζήσει μαζί του. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να ζεις με τον φόβο σου, να τον
επεξεργάζεσαι και να εξανθρωπίζεσαι. Μόνο τα παιδιά δεν δέχονται να ζήσουν με
τον φόβο τους και κραδαίνουν την ημέρα αβλαβή ξύλινα σπαθιά, κι ανάβουν τη
νύχτα μικρές λαμπίτσες για το σκοτάδι. Ο φόβος είναι απαραίτητος για να
επιβιώνει κανείς, αλλά όπως ξέρουν καλά τα παιδιά και θυμούνται οι μεγάλοι, αν
δεν τον επεξεργαστείς μεγαλώνοντας, αν δεν τον παλέψεις με τη λογική και με τη
γνώση, αν τον αφήσεις να κυριαρχήσει μέσα σου, οδηγεί σε παθολογικές
καταστάσεις. Κι όποτε τον επικαλέστηκαν οι πολιτικοί, όποτε κατάφεραν να τον
ανασύρουν από τις ψυχές των ανθρώπων και να τον κάνουν σημαία τους, να
ξεκινήσουν πολέμους στο όνομά του, έφεραν καταστροφές και αποτελέσματα εντελώς
διαφορετικά από όσα περίμεναν. Ειδικά όταν ξεκινούσαν έτσι, όταν οι πανίσχυροι
φοβούνταν τους ανίσχυρους, και πίστευαν ότι αρκούσε η χρήση της ισχύος τους
για να απαλλαγούν από τον φόβο. Τώρα ο φοβισμένος πρόεδρος της πιο δυνατής
χώρας του κόσμου είναι σαν να ξέμεινε στην παιδική ηλικία ανεξέλεγκτος. Και οι
ενήλικοι της υφηλίου δεν μπορούν να τον ηρεμήσουν.