Όταν ο «Ριγκολέτο» συναντά τον Μπέκετ

Η Μιρέιγ Μοσέ στη «μικροσκοπική» αλλά με μέγεθος Γουίνι της

Δεν γεννήθηκα στη Σαλονίκη. Δυστυχώς; Ευτυχώς; Αλλά η Θεσσαλονίκη με
«τραβάει». Όχι ως «πόλη ερωτική» και τέτοιες αηδίες. Άμα δεν το ‘χεις μέσα σου
το «ερωτικό», σιγά που θα σου το υποβάλει η πόλη… Άμα το ‘χεις, καλή και η
Καβάλα, καλός κι ο Βόλος, καλό και το Ναύπλιο, καλή κι η Αθήνα – καλλίστη…
Απλώς μου αρέσει η πόλη. Κι ας έχει τις ασχήμιες της. Και οι άνθρωποί της. Τι
το καλύτερο, λοιπόν, από ένα τριήμερο στη Θεσσαλονίκη, «διά καλλιτεχνικήν
ενημέρωσιν» που έγραφαν παλιά;

Παρασκευή, από τις εφτά το πρωί, με την τσίμπλα στο μάτι, στο
Ιντερσίτι. Μέρα λαμπρή. Ηλιόλουστη, ζεστή, καθαρή… Όχι! Δεν θα μου την
χαλάσει τη διάθεση ούτε η μπλοκαρισμένη Εγνατία ούτε η βρώμα από τους σωρούς
των σκουπιδιών που έχει συσσωρεύσει η απεργία των υπαλλήλων του Δήμου.

Το βράδυ, στη Μονή Λαζαριστών, στο «Μικρό Θέατρο»: μια Γαλλίδα νάνος, η
Μιρέιγ Μοσέ αποδεικνύει ότι μπορεί να παίξει έως και Μπέκετ – το κλασικό πια
«Ευτυχισμένες μέρες». Και να μας κάνει να την αποδεχτούμε. Όχι γιατί τα
καταφέρνει «παρά το 1.20 της». Αλλά ως Ηθοποιό. Με υψηλή τεχνική, με
εξαιρετικές αποχρώσεις και, πάνω απ’ όλα, με προσωπικότητα. Μια Γουίνι, ικανή
να αισιοδοξεί ακόμα και χωμένη ώς τη μέση και, στο δεύτερο μέρος, ώς τον λαιμό
στον σωρό της από χώμα, αξιομνημόνευτη. Σε μια παράσταση του Ζοέλ Ζουανό πολύ
«γειωμένη», πολύ «επεξηγηματική» που κατά τη γνώμη μου συρρικνώνει την
μπεκετική ποίηση του «παραλόγου».

Μέρα υπέροχη και το Σάββατο. Στον δρόμο μου, ο δικός μας ο Δημήτρης ο
Γουσίδης, της Θεσσαλονίκης, για την καθημερινή του βόλτα – «πάω ώς το Μέγαρο
να δω αν είναι στη… θέση του». Το Μέγαρο είναι στη θέση του και απόψε παίζει
«Ριγκολέτο». Σχεδόν γεμάτο, ένα κοινό καλό και στη σκηνή η έκπληξη: μια
παράσταση του σαραντάρη Βέλγου σκηνοθέτη Πολ – Εμίλ Φουρνί, που ανανεώνει και
ζωντανεύει τη φθαρμένη από τις επαναλήψεις, την «κοινόχρηστη» πια βερντιάνικη
όπερα, έξυπνα. Και όχι εξυπνακίστικα με βλακώδεις, προς εντυπωσιασμόν,
επεμβάσεις και «σκηνοθετισμούς». Ατμόσφαιρες σκοτεινές, κουρτίνες που πέφτουν
και αιφνιδιάζουν υποβάλλοντας, χορωδία ομοιόμορφα ντυμένη και ένα ευφυές και
συγκινητικό – ναι, σε όπερα! – φινάλε. Μια Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης
αγνώριστη υπό τον Νίκο Αθηναίο, να αφήνει να ξεχυθούν αβίαστα οι χείμαρροι των
μελωδιών του Βέρντι, πέντε πρωταγωνιστές με πολύ καλές φωνές αλλά και με
υποκριτικές δυνατότητες – ο «ζωικός», αεικίνητος Βραζιλιάνος Φερνάντο Πορτάρι
στον ρόλο του Δούκα, η δική μας μικροσκοπική Βασιλική Καραγιάννη ως Τζίλντα, ο
Αυστραλός βαρύτονος Ντέιβιντ Γουέικχαμ, ένας ψηλός, «μαδημένος», πονεμένος
Ριγκολέτο, συγκλονιστικός στο φινάλε, η έξοχη Βικτόρια Μαϊφάτοβα – Μανταλένα,
ο εξαίρετος Θεσσαλονικιός μπάσος Κωνσταντίνος Κατσάρας – πλαισιωμένοι από ένα
επιτελείο και άλλων ταλαντούχων – Χάρης Ανδριανός, Μαρία Βλαχοπούλου, Δημήτρης
Ναλμπάντης, Μανόλης Παπαδάκης… – και στο τέλος ένα χειροκρότημα πολύ, μα
πολύ θερμό – μια παράσταση που θα άξιζε να τη δούμε και στην Αθήνα.

Την Κυριακή, συννεφιά, ψιλόβροχο, ομίχλες – καιρός, που… να τρέχουν
τα σάλια του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Το απογευματάκι ανεβαίνω πάλι στους
Λαζαριστές – στη μεγάλη αίθουσα «Σωκράτης Καραντινός». Εμένα μου αρέσει αυτό
το θέατρο – μόνο πρέπει να «ζεστάνουν» τα… αχανή φουαγιέ. Εδώ συνεχίζουν τον
καλοκαιρινό «Τρελαντώνη», διασκευή από τη Γλυκερία Καλαϊτζή του ιστορήματος
της Πηνελόπης Δέλτα και νοσταλγική, φωτεινή σκηνοθεσία της, με νέους κυρίως
ηθοποιούς και με τον – σταθερή αξία – Χάρη Τσιτσάκη.

Το βράδυ, στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. ΛΖ΄ Δημήτρια,
Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» και «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη σε μια
χαμηλών τόνων, «μινιμαλιστική» παράσταση του Νίκου Χουρμουζιάδη, χωρίς φαλλούς
και «αστεία» να… «σέρνονται» στο πάτωμα, ένα αέρινο σκηνικό του Απόστολου
Βέττα και έκπληξη η Έφη Σταμούλη να παίζει την πρώτη Γριά.

Δευτέρα, πρωί – πρωί, «την κάνω» για την Αθήνα. Ραντεβού την
επόμενη Παρασκευή. Γυρίζω για την «Ονείρωξη», πάνω στις «Βάκχες», συμπαραγωγή
του ΚΘΒΕ με θιάσους της Ένωσης των Θεάτρων της Ευρώπης στην οποία ανήκει.

INFO

Ο «Ριγκολέτο» δίνει απόψε, στις 9, την τελευταία του παράσταση.
Εισιτήρια προς 75, 60, 45, 30 και για μαθητές, φοιτητές 12 ευρώ. Τηλ.
031-0895938 – 9.

Ο «Τρελαντώνης» θα παίζεται κάθε Σάββατο στις 7 μ.μ. και κάθε Κυριακή
στις 3 και 7 μ.μ. ώς τις 10 Νοεμβρίου, εκτός από τα Σαββατοκύριακα των
εκλογών. Τηλ. 031-0652.020.

Οι «Εκκλησιάζουσες» θα επαναληφθούν, αλλά στο θέατρο «Αμαλία», τον
Νοέμβριο. Τηλ. 031-0821.483.