ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Πανικός

Το ραδιόφωνο ξύπνησε τρομαγμένο χθες. Έπεσαν τα χρηματιστήρια σε όλο τον
κόσμο. Ο πόλεμος θα κάνει την ύφεση χειρότερη. Και οι δρόμοι γύρω από την
Αθήνα πηγμένοι. Επιπλέον δεν υπάρχουν οπωροκηπευτικά, γιατί οι πωλητές λαϊκών
αγορών απεργούν, αυτοί οι ίδιοι έκλεισαν και τους δρόμους. Να κάτι που ποτέ
δεν καταφέραμε, δεν το σκεφτήκαμε καν, να κλείσουμε τους δρόμους τότε που
χάσαμε τα φορολογικά μας προνόμια. Ούτε ένα σεντ να μη φοροδιαφεύγει πια στη
χώρα των τόσο μαχητικών διεκδικητών της φοροδιαφυγής… Κρίμα συνάδελφοι να
έχουμε εμείς υποκύψει έτσι στον εκσυγχρονισμό και τις παραφυάδες του. Χάσαμε
τη μαχητικότητά μας από τα πολλά γράμματα, όπως γίνεται συνήθως. Ούτε αυτά τα
χιλιάρικα, ξεχασμένα στο ντεμί σεζόν σακάκι που ξετρύπωσα για να φορέσω, είχαν
φοροδιαφύγει στον καιρό τους. Ωστόσο, αγάλλομαι, η αφελής, που τα βρήκα.
Τριμμένες δραχμούλες, τι χαρά, θα πάω στην Τράπεζα της Ελλάδος να τις αλλάξω
σε ευρώ, να επιτεθώ στην ύφεση με έξτρα κατανάλωση, όπως της πρέπει. Γλυστράνε
τα μαρμάρινα σκαλιά στο πελώριο κτίριο και οι πόρτες του σε χτυπάνε βίαια στα
μούτρα, αλλά όσο να ‘ναι σού επιβάλλεται. Ακόμα κι αν καταρρεύσει ο
καπιταλισμός, αυτό εδώ θα στέκει όρθιο. Ρωτάω πού να πάω και μου δείχνουν μια
ουρά τεράστια. «Δεν ξέρουμε γιατί έχει σήμερα τόσο κόσμο», μου λένε στις
πληροφορίες. Φόρεσαν μήπως όλοι ντεμί σεζόν σακάκια σήμερα με ξεχασμένα
χαρτονομίσματα; Ή ο πανικός τούς έκανε να ξεθάψουν κάθε δραχμή που φύλαγαν για
συλλογή, για ανάμνηση, για ασφάλεια ίσως; Φεύγω. Δηλώνω νοερά εμπιστοσύνη στον
καπιταλισμό. Θα αντέξει άλλη μια μέρα το σύστημα. Θα πάρω μεθαύριο τα ευρώ μου.