«Παρακαλώ, δώστε μου δουλειά»

«Κάθε μέρα που ξεκινάω απ’ το σπίτι για να έρθω εδώ, να πουλήσω σπίρτα στον
δρόμο, έχω μόνο ένα όνειρο: Να βρω μία δουλειά…». Είναι τα λόγια του
51χρονου Τηλέμαχου Στεργιόπουλου, πατέρα 7 παιδιών, που η απόγνωση, όπως λέει,
τον έφερε σε αυτή τη θέση, να πουλάει σπίρτα στη συμβολή των οδών Κολοκοτρώνη
και Βουλής, τέσσερις μήνες τώρα.

Δεν ζητάω ελεημοσύνη. Δουλειά θέλω

«Βρίσκομαι εδώ γιατί δεν έχω δουλειά. Δεν ζητάω ελεημοσύνη. Θέλω να βρω
δουλειά» λέει με παράπονο. «Έως το 1999 εργαζόμουν σε μία βιοτεχνία επίπλων ως
επιπλοποιός. Μετά τον σεισμό όμως η βιοτεχνία σταμάτησε να λειτουργεί και
έπρεπε να σταματήσω να δουλεύω. Έψαξα, χτύπησα πόρτες, απευθύνθηκα σε δήμους,
στην Εκκλησία, ακόμα και στο υπουργείο Εργασίας, αλλά έπαιρνα μόνο υποσχέσεις.
Έκανα βέβαια κάποια μεροκάματα, αλλά… τίποτα μόνιμο».

Τον Ιούνιο που πέρασε δεν άντεξε άλλο. Το ενοίκιο του σπιτιού του στο Μενίδι
ήταν απλήρωτο και το επίδομα πολυτέκνων δεν έφτανε για να καλύψει τις
καθημερινές ανάγκες της οικογένειάς του. «Αποφάσισα να βγω στον δρόμο να
πουλάω σπίρτα», με την ελπίδα ότι κάποιος από τους περαστικούς θα είχε μία
δουλειά να του δώσει. «Ό,τι δουλειά να ‘ναι. Δεν κάνω επιλογή. Για μένα, και
για τον γιο μου που είναι ψυκτικός, και ψάχνει επίσης για δουλειά».

Στέκεται σε μία γωνιά στο πεζοδρόμιο, έξω από ένα κλειστό κατάστημα για να μην
ενοχλεί, όπως λέει. Πάνω στα σπιρτόκουτα έχει τοποθετήσει μία πρόχειρη
ταμπελίτσα που γράφει «άνεργος».

Κάποιοι τη βλέπουν και σταματούν. Αγοράζουν ένα σπιρτόκουτο για να βοηθήσουν.
Ο ίδιος σπεύδει να τους πει: «Είμαι άνεργος… αν έχετε υπόψη σας για μία
δουλειά…». Δεν δέχεται να πάρει χρήματα χωρίς οι περαστικοί να πάρουν τα
σπίρτα. «Μια μέρα κάποιος μου άφησε 20 ευρώ και δεν πήρε τα σπίρτα. Τον
κυνηγούσα μέχρι τη γωνία για να του τα δώσω».

Παραπονιέται ότι ελάχιστοι τού πρόσφεραν δουλειά. Όλο το καλοκαίρι, τέσσερα
άτομα του έδωσαν τη δυνατότητα να κάνει ισάριθμα μεροκάματα. Ελπίζει όμως. «Θα
είμαι κι αύριο εδώ. Κάποιος θα έχει μία δουλειά και για μένα…».

Θύματα της ανεργίας τώρα και οι 45άρηδες

Η ανεργία «χτυπάει» πια τους 45άρηδες. Εδώ και χρόνια είναι γνωστό ότι η
ανεργία πλήττει μεγάλο ποσοστό νέων και… πτυχιούχων, ωστόσο τα στοιχεία της
Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας είναι απογοητευτικά όχι μόνο για τους νέους
μας (στις ηλικίες 15-24 έχουμε την πρώτη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση) αλλά και
για τις ηλικίες 25-64.

Σε αυτήν την κατηγορία ανέργων η Ελλάδα έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό
ανεργίας 8,2%, ενώ στην πρώτη θέση βρίσκεται η Ισπανία με 8,8%, σύμφωνα με τα
τελευταία στοιχεία της Eurostat.

Το ποσοστό είναι μεγαλύτερο στις γυναίκες 12,7% (τον Μάρτιο του 2002), έναντι
14,6% της Ισπανίας (η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό).

Όσο για τους άντρες αυτών των ηλικιών παρουσιάζουν ποσοστό ανεργίας 5,7%,
έναντι 8% της Γερμανίας που έχει και το υψηλότερο ποσοστό. Στην Ελλάδα οι
άνεργοι ηλικίας 30-64 ετών υπολογίζονται σε περίπου 210.000.

Κι όλα αυτά ενώ την ίδια στιγμή το 22% του πληθυσμού στη χώρα μας ζει κάτω από
τα όρια της φτώχειας. Κατά μέσο όρο στην Ε.Ε. η φτώχεια πλήττει το 18% του
πληθυσμού.

Πληγή όμως αποτελούν και οι μακροχρόνια άνεργοι (άνεργοι πάνω από 12 μήνες)
για τη χώρα μας. Όπως δείχνουν τα στατιστικά της ΕΣΥΕ, ο αριθμός των ανέργων
ανέρχεται σε 420.000 και από αυτούς οι 229.800 είναι άνεργοι πάνω από ένα
χρόνο και δεν έχουν καταφέρει να βρουν εργασία (ποσοστό 58,15%). Μάλιστα ο
αριθμός παραμένει υψηλός παρά το γεγονός ότι έχει μειωθεί τους τελευταίους
μήνες. Το υψηλότερο ποσοστό μακροχρονίως ανέργων εμφανίζεται στην Ήπειρο
(71,9%) και ακολουθούν με επίσης υψηλά ποσοστά η Δυτική Μακεδονία, η Στερεά
Ελλάδα και η Θεσσαλία.

Την… πρωτιά της ανεργίας στην Ελλάδα την κατέχουν οι γυναίκες. Είναι κατά
περίπου 100.000 περισσότερες από τους άντρες (270.000 έναντι 175.000, σύμφωνα
με στοιχεία της ΓΣΕΕ).

Πάντως, οι νέοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να οδηγούν την κούρσα της ανεργίας.
Την προηγούμενη χρονιά το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας το είχαν οι ηλικίες
15-19 ετών (35,8%), ακολουθούσαν οι νέοι 20-24 ετών (26,5%), 25-29 ετών
(16,1%), 30-44 ετών (8,3%), 45-64 ετών (4,9%).