Φαντασμαγορία εθνο-συμπλεγμάτων

Απορούσε βεβαίως ο κ. Μανώλης Καψής στο τέλος της εκρηκτικής εκπομπής του «γιατί υπήρξε τόση ένταση και δεν κατάφεραν καν να συζητήσουν για τον τρόπο με τον οποίο τα Μέσα κάλυψαν την υπόθεση της 17 Νοέμβρη»

Είστε φασίστας, όχι εσείς είστε φασίστας, κάνετε γκεμπελική προπαγάνδα, εμένα
θα με πείτε φασίστα, πάρτε το πίσω, ναι, να το πάρω, αλλά πάντως είναι
φασιστική η άποψή σας για μένα, και η δική σας για μένα. Περίπου έτσι διεξήχθη
ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης που διοργάνωσε ο Μανώλης Καψής στο «Talk Show»
(Star) μεταξύ Φοίβου Ιωαννίδη και. Βασίλη Καπερνάρου, μεταξύ κ. Πάνου Καμμένου
και κ. Ιωαννίδη και για μια στιγμή μεταξύ Πέτρου Κουναλάκη και Πάνου Καμμένου.

Και δεν έμεινε εκεί η ένταση. Κορυφώθηκε με τηλεφωνική παρέμβαση του Μάκη
Τριανταφυλλόπουλου, ο οποίος επιτέθηκε στον Πέτρο Κουναλάκη αποκαλώντας τον
μισθοφόρο και φιλιππινέζα της εξουσίας, απορριπτέο πολιτικό σκουπίδι που τολμά
να κρίνει τη συνέντευξη του Δημοσιογράφου – τη δική του από τον Ξηρό.

Δημοσιογράφοι σε παράκρουση, πολιτικοί σε παράκρουση, ένα έθνος σε
παράκρουση με την αδρεναλίνη στα ύψη κάθε τόσο σαν να κάνουμε ομαδικό μπάντζι
τζάμπινγκ από τις γέφυρες της σύνεσης στα ποτάμια της αφασίας, της σύγχυσης
και εν τέλει της α-συνειδησίας.

Απορούσε βεβαίως ο κ. Μανώλης Καψής στο τέλος της εκρηκτικής εκπομπής του
«γιατί υπήρξε τόση ένταση και δεν κατάφεραν καν να συζητήσουν για τον τρόπο με
τον οποίο τα Μέσα κάλυψαν την υπόθεση της 17 Νοέμβρη». Μα είναι απλό. Ακριβώς
η συμπεριφορά των Μέσων σε κάθε κρίση είναι που αποκαλύπτει όλα τα ελαττώματα
της συμπλεγματικής μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Στη «συμπεριφορά των Μέσων» είναι
που διαπιστώνουμε κάθε φορά τα ισχυρά στερεότυπα με τα οποία διεξάγεται επί
χρόνια ο δημόσιος διάλογος παραμένοντας σκανδαλωδώς πανομοιότυπος.

Η «συμπεριφορά των Μέσων» αποκαλύπτει τη διατήρηση των χαλύβδινων
αντιλήψεων περί αριστερών προοδευτικών, περί δεξιών αντι-προοδευτικών, περί εξ
ορισμού ύποπτων υποστηρικτών κυβερνητικών ενεργειών και εξ ορισμού αθώων
πολέμιών τους, περί δημοσιογράφων-Ζορρό που μάχονται το κράτος λες και είναι
χουντικό, αποκαλύπτει την ανωριμότητα ενός κόσμου που προτίμησε να
βαυκαλίζεται στη μεταπολίτευση με την ιδέα ότι είναι προτιμότερη η
απενεργοποίηση θεσμών από τον αγώνα για την ολοκλήρωσή τους και όλα αυτά με
την ανοχή βεβαίως και μεγάλης μερίδας του πολιτικού κόσμου και των κομμάτων,
που είχαν πολλά να ωφεληθούν και ωφελήθηκαν από τη λαϊκή υπνηλία. Σε κάθε
κρίση συμπλέκονται με ορμή και πάθος οι εκπρόσωποι όλων αυτών των τάσεων,
θεωρώντας ύποπτους αλλήλους για τις ιδεολογικές τους προσεγγίσεις στο εκάστοτε
πρόβλημα ή ακόμη και για τις επιλογές και τις μεθόδους τους και όσο πιο
θεαματικώς συμπλέκονται, τόσο πιο περιζήτητοι γίνονται στα πάνελ.

Επιλογή από αυτή τη δεξαμενή «εκπροσώπων» έκανε και ο κ. Καψής, ενώ με
συνέντευξη Τριανταφυλλόπουλου σε βίντεο την οποία βεβαίως και θα σχολίαζαν οι
παρευρισκόμενοι στο στούντιο, ήταν αναμενόμενη η έκρηξη, καθώς ο κ.
Τριανταφυλλόπουλος διατηρεί για τον εαυτό του πεισματικά τον ρόλο του μαχητή
υπέρ του απόλυτου Δίκαιου. Τι ήταν να τον επικρίνει ο κ. Κουναλάκης για το
γεγονός ότι δείχνει να υιοθετεί τα όσα λένε οι τρομοκράτες και κυρίως το ότι
δεν έχουν αποκαλυφθεί «καμιά 10ριά πυρήνες της 17 Νοέμβρη», που συντόνιζε ο
Κουφοντίνας, λέγοντάς του ότι κάτι τέτοιο εκθέτει τη χώρα και προκαλεί
αναστάτωση στον κόσμο; Τον αποκάλεσε «πολιτικό σκουπίδι». Με μια τηλεόραση,
της οποίας συστατικό στοιχείο της λειτουργίας της είναι η ανάδειξη του
προσωπικού ως συλλογικού, είναι επόμενο να αισθάνονται εκείνοι που την
υπηρετούν Μοναδικοί ενάντια στο πλήθος, τους αστούς, τις Αρχές, το Κράτος ή
αντιθέτως υπέρ όλων αυτών.

Και μέσα στη δημοσιογραφική σύγχυση προστέθηκε και η
πολιτικο-ντετεκτιβική του κ. Πολύδωρα που με περισσή σαφήνεια δήλωσε: «Πώς
βρέθηκε το 48άρι στον σάκο – σ.σ.: Ξηρού – η αρμαθιά τα κλειδιά; Να πούμε ότι
είναι ηλίθιος, όπως ο Καλός στρατιώτης Σβέικ;… Τώρα επιχειρησιακά
εξουδετερώθηκε η 17 Νοέμβρη επειδή πιάσαμε τη σημαία και τις ρουκέτες; Δεν
είναι σοβαρά πράγματα αυτά και εγώ σηκώθηκα και αντέλεξα… Δεν πρόσεξα τη
ρητορική τους (παύση)… οι ήρωες των διαρροών της αστυνομίας και της
κυβέρνησης (δις). Ένα αόρατο χέρι φαίνεται ότι μπλοκάρει τις έρευνες…».

Αόρατα χέρια που μπλοκάρουν τις έρευνες, δημοσιογράφοι που περνούν από την
άμυνα στην επίθεση τραμπαλιζόμενοι αενάως εκτός του χώρου της ενημέρωσης και
πολιτικά πάθη που ξεσπούν. «Είστε φασίστας, είστε αυτός που αναγορεύεστε σε
δημοκράτη ενώ είστε σκέτος Πασόκος», λέει ο κ. Καπερνάρος στον κ. Ιωαννίδη.

Μάλλον η «αόρατη χειρ» της ηλεκτρονικής υστερίας είναι που κατάφερε να
μετατρέψει σε πηχτό πολτό τη στοιχειώδη λογική.