ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Η αυστριακή πρεσβεία

Από τους πέντε υποψήφιους δημάρχους που ρωτήθηκαν στο Βημαγκαζίνο, πού
βρίσκεται η αυστριακή πρεσβεία, μόνο δύο ήξεραν τη σωστή απάντηση κι αυτοί δεν
ήταν ούτε η Ντόρα Μπακογιάννη, ούτε ο Χρήστος Παπουτσής. Σιγά το πράγμα θα
πείτε, αλλά επιτρέψτε μου να τους προτρέψω τουλάχιστον, τώρα που το έφερε η
προεκλογική κουβέντα, να πάνε να το δουν το κτίριο της αυσ-τριακής πρε-σβείας.
Είναι ένα μεγάλο νεοκλα-σικό, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας χαμηλά, όχι στο Ψυχικό
που φαντάζονταν εκείνοι. Ψηλά, χορταστικά τα παράθυρά του, με τις προδιαγραφές
του νεοκλασικού στυλ, απαραίτητες για να κριθεί διατηρητέο ένα κτίριο. Αυλή
μπροστά, είσοδος με σκάλες αρχοντική, βεράντες ρωμαϊκές στο πλάι. Θα τις
ονόμαζα αθηναϊκές αυτές τις βεράντες, αν αποφάσιζαν μερικοί Αθηναίοι να τις
κρατήσουν, αλλά δεν συνέβη. Πίσω έχει κήπο με δέντρα που έχουν ψηλώσει πολύ
από τότε που φυτεύτηκαν, και μοιάζουν εξωπραγματικά, σαν παιδικές ζωγραφιές,
με φόντο τις στριμωγμένες πολυκατοικίες των Εξαρχείων. Ευωδιάζουν τα πεύκα
όταν βαδίζεις δίπλα τους, στην αθώα μυρωδιά τους κρύβουν και μια νότα πίκρας.
Φροντισμένο, βαμμένο, ζωντανό, ένα κομμάτι από μια πόλη που ονειρεύτηκε τον
εαυτό της πιο φιλόδοξα από όσο έμελλε να αντέξει, το κτίριο αυτό με την άπλα
του, είναι μοναδικό στη γειτονιά πλέον. Κομμάτι συνόλου που χάθηκε. Άραγε ο
καινούργιος δήμαρχος θα υιοθετήσει την τολμηρή ιδέα να σώσει στο μέλλον όσα
κομμάτια συνόλου έχουν απομείνει στις γειτονιές, να παρέμβει τολμηρά όποτε
απειλούνται; Ή θα πιστεύει ότι μόνο το Ψυχικό δικαιούται μυρωδιές πεύκου και
άλλων φυτών, εκεί όπου κατοικεί ο πρέσβης, όπως μας είπε η κυρία Μπακογιάννη,
που έχει πάει, λέει, στο σπίτι του.