ΜΑΤΙΕΣ Η ακρίβεια

Στο μπαρ, όπου τα λέγαμε, προχθές το βράδυ, με τον Μιλτιάδη Παπαϊωάννου,
μπήκε, ξαφνικά, στην κουβέντα μας, ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θέλεις να σου πω
κάτι επίκαιρο για τον «μεγάλο»; Κάτι, που έχει σχέση με τις ανατιμήσεις των
ημερών, το μποϊκοτάζ κ.λπ.;» με ρώτησε ο πρώην υπουργός. «Φυσικά». «Λοιπόν,
άκου: Το ’64, στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, ο Ανδρέας έγινε αναπληρωτής
υπουργός Συντονισμού. Πριν από τις εκλογές, η Ε.Κ. είχε καταγγείλει ως
«αποικιακή» τη σύμβαση του Τομ Πάπας για τα διυλιστήρια και είχε δεσμευτεί να
την αναθεωρήσει. Κάλεσε, λοιπόν, ο Ανδρέας, τον Πάπας και του ζήτησε να την
αλλάξει. Ο Πάπας αρνήθηκε. Και, μάλλον θυμωμένος – θυμήσου και την εποχή… –
δήλωσε: «Η σύμβαση θα μείνει ως έχει!». Τον κοίταξε, τότε, κατάματα, ο Ανδρέας
και του τόνισε: «Εντάξει, Πάπας! Ξεχνάς, όμως, ότι εμείς είμαστε το κράτος!
Εμείς έχουμε τις εφορίες, το ΙΚΑ και τις επιθεωρήσεις εργασίας…». Ο Πάπας,
τα σκέφτηκε όλ’ αυτά. Και, την άλλη μέρα, επισκέφθηκε τον Ανδρέα και προχώρησε
στην αναθεώρηση της σύμβασης…».

Μιλάμε, εδώ και πολύ καιρό, για ανατιμήσεις, ιδίως στα οπωροκηπευτικά. Και
κλαίμε, γιατί ο πληθωρισμός, παρά τις προσπάθειες που γίνονται, δεν
τιθασεύεται. Και τονίζει ο Σημίτης ότι διατρέχουμε σοβαρό κίνδυνο. Αλλά, ποιος
τον ακούει; Επιτέλους, πού είναι η περιλάλητη Επιτροπή Ανταγωνισμού, που με
τους ελεγκτικούς της μηχανισμούς θα στρίμωχνε κάθε κατεργάρη στον πάγκο του;

Έστειλε, λέει, ο υφυπουργός Ανάπτυξης, δέκα ιδιοκτήτες πάρκινγκ στον
εισαγγελέα, γιατί αισχροκερδούσαν εις βάρος των πελατών τους: για παρκάρισμα
μισής ώρας, χρέωναν μία ώρα! Τα λεπτά, στην περίπτωση του παρκαρίσματος, δεν
μετράνε! Η χρέωση «στρογγυλοποιείται», πάντοτε προς τα πάνω! Σωστά, λοιπόν,
έπραξε ο Θεοδώρου. Αλλά, μόνο το παρκάρισμα συντελεί στις ανατιμήσεις
προϊόντων και υπηρεσιών; Εδώ, πότε λόγω ευρώ, πότε λόγω βροχής, πότε λόγω
λιπασμάτων και πάντοτε λόγω αρπακτικής βουλιμίας, ένα προϊόν κοστίζει το πρωί
10 και το μεσημέρι 12!

Θέλω να πω, ότι το μποϊκοτάζ στην αγορά, που κράτησε σχεδόν μία εβδομάδα, πολύ
λίγο στήριξε το πορτοφόλι του καταναλωτή. Βεβαίως, είναι σπουδαίο πράγμα, το
να συνειδητοποιήσει ο πελάτης τη δύναμή του και να μπορεί, με τη στάση του, να
επηρεάζει την αγορά. Ο πολίτης, όμως, δεν μπορεί να τα βάλει μόνος του με τους
εμπόρους. Χρειάζεται τη βοήθεια, τη στήριξη του κράτους. Που, στο κάτω κάτω,
το ίδιο, όταν αφήνει τα πράγματα ανεξέλεγκτα, αρχίζει να κλυδωνίζεται και να
χάνει την ισορροπία του. Στην Αμερική, πουλάει ο καφετζής ένα ποτήρι νερό,
μισό σεντς παραπάνω και τον τραβολογάνε από δέκα μεριές.