20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Ηλίας Κουκογιάννης

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΕΚΠΟΙΖΩ

Άτολμα, επιδερμικά και σε λάθος χρόνο είναι τα μέτρα που ανακοίνωσε η
κυβέρνηση κατά της ακρίβειας, κρίνει ο γενικός γραμματέας της ΕΚΠΟΙΖΩ, κ.
Ηλίας Κουκογιάννης.

Παραδέχεται ότι το καταναλωτικό κίνημα έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του
μέχρι να φτάσει στο ύψος που αξιώνουν οι ανάγκες των προβλημάτων, αλλά πάντως
κάνει κάποια, μικρά έστω, βήματα.

Όσο για την παρέμβαση της Δικαιοσύνης σχετικά με τα υψηλά επιτόκια των
καρτών, ως αποτέλεσμα της συλλογικής αγωγής που κατέθεσε η ΕΚΠΟΙΖΩ, έχουμε
λάβει, λέει, πάνω από 1.000 τηλεφωνήματα.

Πώς θα σχολιάζατε τα μέτρα με τα οποία απαντά η κυβέρνηση στο κύμα των
ανατιμήσεων;

Άτολμα, αφού η πληγή του κακού λέγεται μη εφαρμογή της νομοθεσίας του
ανταγωνισμού. Επιδερμικά, γιατί τα αγγούρια και τα μαρούλια είναι λιγότερο
ένοχα απ’ όσο θέλουν να τα παρουσιάζουν και εκτός χρόνου, γιατί γεράσαμε
ακούγοντας για ταμειακές μηχανές.

Σας βρήκε σύμφωνους το τετραήμερο μποϊκοτάζ σε φρούτα και λαχανικά;

Δυστυχώς άστοχο, και εκτός των άλλων και ανθυγιεινό. Το μποϊκοτάζ ως μορφή
πάλης μάς βρίσκει σύμφωνους. Το συγκεκριμένο όμως όχι, γιατί τα οπωροκηπευτικά
δεν είναι τα μόνα υπεύθυνα για το κύμα ακρίβειας που πλήττει τον καταναλωτή.

Τελικά, ποιος φοβάται το μποϊκοτάζ;

Λίγοι, αν μποϊκοτάζ σημαίνει ετεροχρονισμό αγορών. Αν οδηγεί σε κριτική στάση
και μη αγορά ακριβών προϊόντων, τότε οι κερδοσκόποι.

Οι επιτήδειοι της αγοράς το φοβούνται;

Αυτοί φοβούνται τη διαφάνεια της αγοράς και τον ενημερωμένο καταναλωτή.

Στο μποϊκοτάζ, μπήκε μπροστά και η κυβέρνηση. Βήμα θετικό ή πολιτικός
ελιγμός για να μη χρεωθεί τη δυσφορία του κόσμου;

Θα ήταν θετικό αν έμπαινε και σε άλλους τομείς μπροστά ή, έστω, δίπλα μας.

Ποιοι λοιπόν έχουν συμβάλει στο γενικότερο κύμα της ακρίβειας;

Αυτοί που κοιτούσαν το δένδρο, τις τιμές των προϊόντων που διαμορφώνουν τον
τιμάριθμο, και έχασαν το δάσος.

Οι βιομήχανοι κατηγορούν τα σούπερ μάρκετ και αυτά κατηγορούν τους
βιομηχάνους…

Άρα φταίνε και οι δύο.

Μάρτυρες μιας παράστασης μετάθεσης ευθυνών οι καταναλωτές;

Πιθανόν, όχι όμως και πρόθυμοι αποδέκτες.

Ο Έλληνας μισθωτός πρέπει να εργάζεται περισσότερες ώρες από τον Ευρωπαίο
συνάδελφό του για να αγοράσει τα ίδια εμπορεύματα;

Έτσι είναι. Δεν θα έπρεπε όμως.

Προϋπόθεση για συμφέρουσες αγορές αποτελεί…

Ιεράρχηση αναγκών, εκλογίκευση των αγορών μας και έλεγχος της αγοράς.

Προϊόντα «κράχτες», που παρουσιάζονται σαν προσφορά, αποτελούν πάντα
ευκαιρίες;

Σπάνια και μόνον για τους προσεκτικούς καταναλωτές.

Ο καταναλωτής έχει συνειδητοποιήσει την αξία των ευρω-κερμάτων του;

Όχι, στον βαθμό που θα έπρεπε.

Η πιστωτική κάρτα είναι ένα καλό εργαλείο;

Ως μέσο πληρωμής είναι πια απλώς μία διευκόλυνση. Ως μέσο πίστωσης είναι πολύ
ακριβό.

Γιατί ο τομέας των πιστωτικών καρτών είναι πρωταθλητής στη λίστα των
παραπόνων;

Γιατί σε αυτόν θέλουν οι τράπεζες να κερδίσουν και όλα όσα δεν κερδίζουν στους
άλλους τομείς.

Η παρέμβαση της Δικαιοσύνης για τα υψηλά επιτόκια στις κάρτες αρκεί για τη
συμμόρφωση των τραπεζών;

Θα έπρεπε να αρκεί. Ωστόσο έχει δρόμο ακόμα. Πάντως, μόνο μέσα σε τρεις ημέρες
λάβαμε πάνω από 1.000 τηλεφωνήματα.

Η απόφαση του δικαστηρίου για τους 15 παράνομους όρους στα στεγαστικά
δάνεια είναι το πρώτο βήμα προς την ελάφρυνση των δανειοληπτών;

Είναι ένα ακόμα βήμα για τη διαφάνεια στην αγορά και τη μείωση της
εκμετάλλευσης των καταναλωτών.

Ποιοι είναι οι πιο επαχθείς όροι στα στεγαστικά δάνεια;

Οι όροι με τις «κρυφές» χρεώσεις πλήττουν όλους τους δανειολήπτες. Ανάλογα με
την περίπτωση, κάποιος άλλος μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο επαχθής.

Υπάρχει καταναλωτική συνείδηση στον Έλληνα;

Την αποκτούμε.

Σε τι κατάσταση βρίσκεται το καταναλωτικό κίνημα στην Ελλάδα σε σχέση με
την Ευρώπη και τις ΗΠΑ;

Δεν είναι τόσο μεγάλο όσο σ’ αυτές τις χώρες και κυρίως δεν είναι τόσο μεγάλο
όσο αξιώνουν οι ανάγκες των προβλημάτων μας.

Υπάρχει ενιαία θέση των καταναλωτικών οργανώσεων σε ζητήματα που απασχολούν
την αγορά;

Όσο περισσότερο συναντιόμαστε στη μάχη για τα συμφέροντα του καταναλωτή τόσο
μεγαλύτερη είναι η ελπίδα για να την κατακτήσουμε.