«Να ακούσουν στο στήθος μου την καρδιά του παιδιού τους»

Πριν από περίπου έναν μήνα δέχτηκε καρδιακό μόσχευμα από έναν 23χρονο
αθλητή. Την περασμένη εβδομάδα πήρε εξιτήριο από το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό
Κέντρο, έτοιμος να ξαναρχίσει τη ζωή του από την αρχή. «Θα ήθελα πολύ να
πάρουν ένα στηθοσκόπιο και να ακούσουν στο στήθος μου την καρδιά του παιδιού
τους… », λέει.

Και ξέρει πως «η απόφαση αυτής της οικογένειας να δωρίσει την καρδιά του
παιδιού που έχασε για να σώσει έναν άλλον άνθρωπο είναι πέρα και πολύ πιο πάνω
από το δικό μου “ευχαριστώ”, τη δική μου απέραντη ευγνωμοσύνη».

Ο 35χρονος, ο οποίος θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του (προτιμά, όπως λέει,
να τηρήσει τα όσα ισχύουν για τις μεταμοσχεύσεις στη χώρα μας), λέει στα «ΝΕΑ»
πως θα ήθελε να του δοθεί η ευκαιρία να συναντήσει από κοντά τους γονείς του
παιδιού που του χάρισε τη ζωή. «Να τους εκφράσω από κοντά και όσο πιο εγκάρδια
μπορώ τη λύπη μου για το παιδί που έχασαν, αλλά και την ευγνωμοσύνη μου,
επειδή κράτησαν εμένα στη ζωή».

Μόνη λύση η μεταμόσχευση

Πριν από πέντε χρόνια διαγνώστηκε ότι πάσχει από διατατική μυοκαρδιοπάθεια.
«Ήταν στη διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας όταν ένιωσα για πρώτη φορά
πόνο στο στήθος. Αφού έμαθα ποια ήταν η διάγνωση, άρχισα να διαβάζω σχετικά με
την πάθηση αυτή. Και κατάλαβα πως κάποια στιγμή η μόνη λύση θα ήταν η
μεταμόσχευση καρδιάς».

Ο 35χρονος από τη Βέροια εργάζεται στην Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία και τα
τελευταία τέσσερα χρόνια ζούσε στην Ολλανδία, όπου τον παρακολουθούσαν
γιατροί. Ζούσε με τη βοήθεια εμφυτευμένου απινιδωτή (μηχάνημα που παρακολουθεί
τη λειτουργία της καρδιάς, προφυλάσσει από τις κακοήθεις αρρυθμίες, τις οποίες
μπορεί να προκαλέσει η διατατική μυοκαρδιοπάθεια, ενώ επαναφέρει την καρδιά,
αν πέσει ο ρυθμός της). «Η κατάσταση ήταν ελεγχόμενη. Μπορούσα ακόμη να
εργάζομαι, αν και κουραζόμουν εύκολα». Μέχρι που, πριν από περίπου έναν χρόνο,
η καρδιά του παρουσίασε κάμψη. Τότε αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Νοσηλεύτηκε αρχικά στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, όπου και άκουσε για
πρώτη φορά τη λέξη «μεταμόσχευση» ως λύση για τη ζωή του. «Μου συνέστησαν να
έρθω στο Ωνάσειο για αξιολόγηση και να μπω στη λίστα για μεταμόσχευση. Και ενώ
ήμουν ήδη υποψιασμένος πως αυτό θα ήταν κάποια στιγμή η μόνη μου επιλογή, μου
ήταν πολύ δύσκολο να το συνειδητοποιήσω, ακόμη και να πάρω την απόφαση».

«Σε φέρνει πίσω στη ζωή»

«Ήξερα όμως πως δεν είναι μια επέμβαση που σε πηγαίνει κοντά στον θάνατο. Σε
φέρνει πίσω στη ζωή». Μπήκε στη λίστα τον περασμένο Μάρτιο. Του είναι πολύ
δύσκολο να περιγράψει με λέξεις «το βασανιστικό συναίσθημα του να περιμένεις
εκείνο το τηλεφώνημα που θα σε περάσει απέναντι, θα σου δώσει το εισιτήριο για
να επιστρέψεις στη ζωή». Εκείνο το τηλεφώνημα ήρθε. Μόνο που τότε δεν έγινε η
μεταμόσχευση, γιατί «το μόσχευμα δεν ήταν κατάλληλο».

Το δεύτερο, όμως, τηλεφώνημα στις αρχές του Αυγούστου έμελλε να σημάνει την
έναρξη της καινούργιας του ζωής. Η μεταμόσχευση πραγματοποιήθηκε στις 10
Αυγούστου. Όπως ανάφερε ο Πέτρος Αλιβιζάτος, διευθυντής του Μεταμοσχευτικού
Κέντρου στο Ωνάσειο, «το μόσχευμα για αρκετές ώρες δεν δούλευε και ο ασθενής
κρατιόταν στη ζωή με μηχανική υποστήριξη. Τελικά, η καρδιά λειτούργησε και όλα
πήγαν καλά».

«100 χέρια με τραβούσαν στη ζωή»

Εκείνος, όμως, δεν το ήξερε. «Ξύπνησα έπειτα από τρεις ημέρες. Και προσπαθώ
ακόμη να συνειδητοποιήσω την ένταση που έζησαν οι άνθρωποι της ομάδας, τις
ώρες που το μόσχευμα δεν δούλευε». Μπορούσε, όμως, να νιώσει την προσπάθειά
τους. «Αισθανόμουν 100 χέρια να με τραβάνε προς τα πάνω, προς τη ζωή. Και αυτό
δεν ξεπληρώνεται με ένα μόνο “ευχαριστώ”».

Δεν ξέρει πολλά για τον δότη. Μόνο πως ήταν ένας νέος αθλητής (ένας 23χρονος
που άφησε την τελευταία του πνοή στο Πανεπιστημιακό Περιφερειακό Νοσοκομείο
της Λάρισας, ύστερα από τροχαίο ατύχημα). Προχθές, όμως, έδωσε ένα γράμμα
στους υπευθύνους του Ωνασείου για να το στείλουν στην οικογένειά του.
«Προσπάθησα μόνο να τους δείξω πώς αισθάνομαι για την απόφασή τους να χαρίσουν
τη ζωή, μέσα από την απώλεια του δικού τους παιδιού. Και αν μου δοθεί η
ευκαιρία θα ήθελα να τους γνωρίσω».

Ξέρει, πάντως, πως χάρη στην «απόφαση αυτών των ανθρώπων, η ζωή μου είναι και
πάλι φυσιολογική. Προχθές πήγα στο γήπεδο και περπάτησα γρήγορα για 4
χιλιόμετρα. Σταμάτησα επειδή βαρέθηκα. Πριν μπορούσα να περπατήσω μόνο για 100
μέτρα… ».

Αυξήθηκαν κατά 80% οι μεταμοσχεύσεις μέσα σε έναν χρόνο

Αύξηση κατά 80% παρατηρείται στις μεταμοσχεύσεις που έγιναν φέτος, σε σύγκριση
με το 2001, ενώ ήδη σημειώνεται προσφορά μοσχευμάτων και σε άλλες χώρες της
Ευρώπης. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού
Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), μέσα στον Σεπτέμβριο οι συγγενείς 5 ανθρώπων δώρισαν
όργανα για μεταμόσχευση.

Δέκα νεφρικά μοσχεύματα δόθηκαν σε ασθενείς σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα.
Τα ηπατικά μοσχεύματα έλαβαν ασθενείς από τη συμπρωτεύουσα, ενώ δύο καρδιές
μεταμοσχεύθηκαν σε ασθενείς στο Στρασβούργο. Μεταμοσχεύθηκαν επίσης οι
κερατοειδείς ιστοί.

Όπως ανέφερε στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ),
καθηγητής Γιάννης Βλαχογιάννης, «τα μοσχεύματα καρδιάς έχουν αυξηθεί στη χώρα
μας, χωρίς να υπάρχει πάντα ο κατάλληλος λήπτης. Γι’ αυτό και κάποια
μοσχεύματα προσφέρονται σε άλλες χώρες, κάτι που συμβαίνει και με το ήπαρ».

Με τις γυναίκες να αποτελούν την πλειονότητα, οι δωρητές οργάνων στη χώρα μας
υπολογίζονται σήμερα σε 75.000. Από αυτούς οι περισσότεροι είναι ηλικίας 36-70
ετών.

LINKS:

* http: //www.eom.gr