Πρόσωπα Θα τον προδώσει η Γαλλία;

Μια Κυριακή του Αυγούστου, η γαλλική αστυνομία συνέλαβε τον πανεπιστημιακό
Πάολο Περισκέτι και τον εξέδωσε στην Ιταλία του Μπερλουσκόνι. Ο Τσέζαρε
Μπατίστι περιμένει τη σειρά του.

Τσέζαρε Μπατίστι. «Η εξουσία μάς έσπρωξε στο πεδίο των όπλων»

«Θέλουν δέκα πρόσωπα», λέει στη «Λε Μοντ» ο 47χρονος μυθιστοριογράφος, για την
ιταλική κυβέρνηση. «Έκαναν τη δοκιμή με τον Περισκέτι για να δουν τις
αντιδράσεις». Ο θόρυβος ήταν όσος μπορεί να προκαλέσει ένα σκάνδαλο μια
αυγουστιάτικη Κυριακή. Και στο κλίμα ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με το παρελθόν
που έχει δημιουργήσει ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», εκατοντάδες Ιταλοί
πολιτικοί πρόσφυγες στη Γαλλία, όπως ο Μπατίστι, ανησυχούν σοβαρά. Είχαν
καταφύγει στη Γαλλία όταν ο Φρανσουά Μιτεράν δεσμεύθηκε πως δεν θα εξέδιδε
τους παλιούς μαχητές της ιταλικής άκρας αριστεράς που διέρρηξαν τις σχέσεις με
την τρομοκρατία και έφτιαξαν τη ζωή τους στη Γαλλία. Σήμερα, πάνω από είκοσι
χρόνια μετά, η κυβέρνηση Ραφαρέν δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να τους εκδώσει.

Ο Τσέζαρε Μπατίστι δεν αρνείται ότι υπήρξε ένας από τους ηγέτες της οργάνωσης
PAC (Ένοπλοι Προλετάριοι για τον Κομμουνισμό). Ήταν τα «μολυβένια χρόνια» της
δεκαετίας του 1970, στην Ιταλία αριστεροί δολοφονούνταν στον δρόμο, ακροδεξιές
οργανώσεις πραγματοποιούσαν αιματηρές επιθέσεις. «Η εξουσία μάς έσπρωξε στο
πεδίο των όπλων», τονίζει ο Μπατίστι. «Πριν γίνουμε ένοπλη οργάνωση, ήμασταν
ένα μαζικό πολιτικό και πολιτιστικό κίνημα. Κατεβάζαμε στον δρόμο 200.000
ανθρώπους και πολλές μεταρρυθμίσεις που έγιναν στη συνέχεια, μερικοί από μας
τις πλήρωσαν με τη ζωή τους. Επικρατούσε κλίμα εμφυλίου». Ο Μπατίστι
φυλακίστηκε για πολιτική δράση όταν ήταν ακόμη μαθητής. Το 1976 εντάχθηκε στην
PAC και το 1978 μπήκε και πάλι φυλακή. Το 1981 δραπέτευσε, διέσχισε πεζή τις
Άλπεις, πήγε στο Παρίσι και το 1982 έφυγε για το Μεξικό. Στα τέλη της
δεκαετίας του 1980, σε δύο μαζικές δίκες, καταδικάστηκε ισόβια για έναν
απίθανο αριθμό φόνων και ληστειών – όσο γρήγορος και να ήταν, δεν θα μπορούσε
να διαπράξει έναν φόνο στη Βενετία στις 2 το μεσημέρι κι έναν άλλο στο Μιλάνο
25 λεπτά αργότερα, ωστόσο καταδικάστηκε για αμφότερους…

Στο Μεξικό γνώρισε τον Μάρκος, απέκτησε την πρώτη κόρη του, δούλεψε σε
εστιατόρια, ίδρυσε ένα εφήμερο μπαρ – καμπαρέ, μετά ένα πολιτιστικό περιοδικό,
το «Via libre», και άρχισε να γράφει με την παρακίνηση του Μεξικανού συγγραφέα
Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο. Είχε τη διαβεβαίωση πως, αν παρουσιαζόταν πρόβλημα, η
μεξικανική κυβέρνηση θα τον εξόριζε στη Νικαράγουα των Σαντινίστας, αλλά η
πτώση των τελευταίων, το 1990, τον έκανε να επιστρέψει στη Γαλλία, βασιζόμενος
στην υπόσχεση του Φρανσουά Μιτεράν. Σήμερα έχει στο ενεργητικό του δέκα
μυθιστορήματα – το ενδέκατο θα εκδοθεί τον Ιανουάριο. Η έκκληση φίλων του
συγγραφέα προς τη Γαλλία να μην τον προδώσει, έχει συγκεντρώσει ήδη στο
Ίντερνετ (www.mauvaisgenres.com)
2.200 υπογραφές.