Αμφίρροπη η μάχη στη Γερμανία

Ίδιες πιθανότητες έχουν τώρα να νικήσουν στις γερμανικές εκλογές της 22ας
Σεπτεμβρίου ο καγκελάριος Σρέντερ και ο αντίπαλός του Στόιμπερ, έγραψε
πρωτοσέλιδα και κύριο θέμα η «Βελτ», που πάγια υποστηρίζει τους
χριστιανοδημοκράτες.

Οι αντίπαλοι. Κορίτσια στο Βερολίνο περνούν μπροστά από προεκλογική αφίσα

Πριν από είκοσι ημέρες το προεκλογικό τοπίο στη Γερμανία παρουσίαζε σταθερή
εικόνα ανόδου του Στόιμπερ: προηγείτο στις σφυγμομετρήσεις ως μετεκλογικός
ηγέτης κατά οκτώ εκατοστιαίες μονάδες. Και τα σχόλια του Τύπου, μ’ εξαίρεση τη
μεγαλύτερη σε κυκλοφορία «Ζιντντόιτσε Τσάιτουνγκ» – από τις σοβαρότερες στην
Ευρώπη – που διατηρούσε επιφυλάξεις, προέβλεπαν ήττα του Σρέντερ.

Ξαφνικά, γεγονός απροσδόκητο, μη πολιτικό, ανέτρεψε το καθολικό προεκλογικό
κλίμα: η θεομηνία από τις πλημμύρες, που έπληξαν τη Σαξονία και τη Βαυαρία
κυρίως. Η άμεση πολυεπίπεδη δραστηριότητα του καγκελάριου δημιούργησε την
πεποίθηση ότι σε κρίσιμες περιστάσεις – τέτοια κακοκαιρία είχε πάνω από αιώνα
να φανεί – μπορεί να ποδηγετεί και να βρίσκει διαύλους με πρακτικές λύσεις.

Πήρε μέρος ο ίδιος, επιτόπου, με τους πυροσβέστες, εθελοντές και στρατιωτικούς
σχηματισμούς στον αγώνα κατά του κατακλυσμού. Ενώ δήλωνε ότι θα δοθούν στα
θύματα αμέσως εκατό εκατομμύρια ευρώ και διακόσια αργότερα, ανέβαλε για έναν
χρόνο τη μείωση των φόρων που προβλεπόταν στον προϋπολογισμό του 2003, για να
δοθούν σε έργα αποκατάστασης των υλικών καταστροφών. «Ευθύνη για άμεση
ενίσχυση όσων έχουν πληγεί έχει η κεντρική κυβέρνηση και όχι οι ομόσπονδες
κυβερνήσεις των περιοχών που υπέστησαν ζημίες, κατά κύριο λόγο». Το σύνολο των
συνεπειών από τις πλημμύρες υπολογίζεται σε δέκα δισεκατομμύρια ευρώ, που θα
εξασφαλιστούν ταχύτατα από ειδική επιτροπή της οποίας πρόεδρο όρισε τον πρώην
αρχηγό του κράτους, χριστιανοδημοκράτη Ρίχαρντ φον Βαΐσαίκερ.

Παράλληλα πήγε στο Γιοχάνεσμπουργκ και μίλησε στο παγκόσμιο εκεί συνέδριο
προτείνοντας συγκεκριμένες ενέργειες για ουσιαστική προστασία του
περιβάλλοντος.

Το τελευταίο θέμα έδωσε αφορμή προβολής των Πρασίνων, που συνεργάζονται με
τους σοσιαλδημοκράτες, κι από το περιθώριο του πέντε τοις εκατό, έφθασαν τα
οκτώ μέσα σε τρεις εβδομάδες. Ο αρχηγός τους Φίσερ, υπουργός των Εξωτερικών
τώρα – και από τους επαναστάτες φοιτητές του ’68 -, ενισχύθηκε στον ζωντανό
προεκλογικό του αγώνα, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια έρχεται πρώτος στην κλίμακα
των συμπαθειών της κοινής γνώμης, με ποσοστό 72% – όπως στην Ελλάδα η
περίπτωση του κ. Κωνσταντόπουλου.

Στο Βερολίνο. Εβδομήντα χρόνια έχουν περάσει από το 1932, όταν το
Βερολίνο έζησε τις τελευταίες δημοκρατικές εκλογές. Τον Μάρτιο του 1933
διεξήχθησαν με έλεγχο των ναζιστών. Ελεύθερες, βέβαια, έγιναν όλες οι
μεταπολεμικές εκλογές στη Δυτική, και από τα 1990 στην ενωμένη Γερμανία. Αλλά
και οι τελευταίες του 1998 έγιναν με πρωτεύουσα ακόμα τη Βόννη, ανάμνηση τώρα
της διαιρεμένης Γερμανίας.

Οι φετινές της 22ας Σεπτεμβρίου θα διεξαχθούν με πρωτεύουσα το Βερολίνο.
Φυσικό είναι το ενδιαφέρον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για το αποτέλεσμα της
ψήφου του εκλογικού σώματος των 82 εκατομμυρίων Γερμανίδων και Γερμανών.
Ιδιαίτερα μετά το σοκ των πρόσφατων γαλλικών εκλογών και τη στροφή προς τα
δεξιά στην Ιταλία, την Ολλανδία, τη Δανία και την Πορτογαλία.

Ενδιαφέρον δείχνει και η οικονομική βορειοαμερικανική τάξη, γιατί αυτή
παρακολουθεί από κοντά τη σταθερότητα του ευρώ, που έφθασε να εξισώνεται με το
δολάριο. Και βασικός συντελεστής της πορείας αυτής είναι η γερμανική
οικονομία.

Ουσιαστικό ενδιαφέρον όμως δείχνει η Ουάσιγκτον, μετά την υπεύθυνη δήλωση του
Σρέντερ ότι «η Γερμανία δεν θα μετάσχει πολέμου στο Ιράκ. Σε κάθε περίπτωση,
όχι υπό δική μου κυβέρνηση», προσδιορίζοντας σε προεκλογικό του λόγο ότι αυτό
δεν σημαίνει πως οι δεσμοί μας με τις ΗΠΑ αμφισβητούνται

Όμως, επειδή σε όλες τις δημοκρατικές χώρες ο εκλογέας δεν ψηφίζει κατά κύριο
λόγο την εξωτερική πολιτική, αλλά την κοινωνική και οικονομική πολιτική των
κομμάτων, η τελευταία λέξη δεν έχει ακόμα ειπωθεί. Και στο πεδίο αυτό ο
Σρέντερ αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κριτική.