ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Η φαντασία στην εξουσία

Φθινοπωριάζει, βρέχει κάθε μέρα, αρχίζουν τα σχολεία, ημερήσια μάλιστα,
παραδόθηκε κι ο Κουφοντίνας. Ζωή είν’ αυτή που θα κάνουμε; Στα κανάλια
τουλάχιστον χτες το μεσημέρι, μόλις ανακοινώθηκε η παράδοση του Κουφοντίνα,
βγήκαν αμέσως οι συνήθεις λαλίστατοι να πούνε τα ευφά-νταστά τους. Να πάει
κάτω η ρουτίνα, ρε αδερφέ. Δεν αντέχεται έτσι ξερο-σφύρι η επικρά-τηση του
νόμου. Σε κάθε κανάλι κι από ένας, να παραληρούν την ώρα της σιέστας. Ακόμα
και η ΝΕΤ είχε έναν υποψήφιο υπερνομάρχη που έλεγε ότι «δεν θα διαβάσουμε ποτέ
ολόκληρο το βιβλίο» γιατί όλα γίνανε εκ των άνω, από τις μυστικές υπηρεσίες,
(τι άλλο) κανονισμένα, με ανομολόγητους στόχους, κ.λπ. κ.λπ. Γιατί δεν παίρνει
να διαβάσει τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» ολόκληρο, που είναι και μεγάλο; Αλλά
βέβαια τι να πεις; Η μόνη ελπίδα να σε βγάλουν στην τηλεόραση να πεις την
άποψή σου, να σε ακούσει το πανελλήνιο, να σε καμαρώσει η μαμά σου και να
φουσκώσει από περηφάνια ο μπαμπάς σου είναι να αφήνεις τη φαντασία σου
ελεύθερη. Αν σκέφτεσαι απλά, αν πιστεύεις στα μάτια σου και στ’ αυτιά σου, αν
βγάζεις συμπεράσματα με τις συνήθεις διαδικασίες, τότε είσαι θύμα της λογικής
και θα ζήσεις άσημος, χαμένος στο πλήθος. Η φαντασία έχει πάρει για τα καλά
την εξουσία κι αλίμονο σε όποιον θέλει να την αντιμετωπίζει κλασικά, να την
ξεχωρίζει από την πραγματικότητα, να την κρατάει σε απόσταση, να τη βάζει στη
θέση της. Αλίμονο σε όποιον αντιταχθεί στην κυριαρχία της, σε όποιον θέλει να
μείνει ψύχραιμος. Και την κάμερα θα χάσει και το άλας της ζωής.