Στοιχειώδες, κύριε Γουότσον. Στοιχειώδες…

Να επανέλθω στα ελλιπή προγράμματα του Εθνικού Θεάτρου. Εκεί που θέλω να
προσθέσω, με αφορμή, αυτή τη φορά, το πρόγραμμα της «Αντιγόνης», το οποίο, για
να λέμε και του στραβού το δίκιο, περιέχει – και μπράβο! – ένθετο βιβλιαράκι
με τη μετάφραση του Νίκου Παναγιωτόπουλου, είναι στο θέμα των προηγούμενων
παραστάσεων του ίδιου έργου στο Εθνικό. Δεν θέλουν να βάλουν
«παραστασιογραφία»; Δικαίωμά τους. Γούστο τους και καπέλο τους. Και τα σκυλιά
δεμένα. Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε. Αλλά ούτε μια αναφορά στους προηγούμενους
– εβδομήντα χρόνια ιστορίας μετράει φέτος το Εθνικό – που ανέβασαν εκεί το
ίδιο έργο και – καλά, κακά… – άνοιξαν τον δρόμο; Ούτε μια αναφορά στους
σημαντικούς ηθοποιούς που ερμήνευσαν τους ίδιους ρόλους; Τον «επώνυμο», έστω,
ρόλο; Μα είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν να ανεβάζει το Εθνικό «Αντιγόνη» και να
μην υπάρχει στο πρόγραμμα μια φωτογραφία της Ελένης Παπαδάκη; Μια φωτογραφία
της Άννας Συνοδινού, που η Αντιγόνη της – η πρώτη στην Επίδαυρο – έχει μείνει
ιστορική; Ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού; Που πρέπει να τσακίζονται και να τους
καλούν όλους αυτούς, όσους βρίσκονται εν ζωή, και να τους βάζουν να καθήσουν
στην πρώτη, πρώτη σειρά. Στοιχειώδες, κύριε Γουότσον. Στοιχειώδες.