ΓΝΩΜΗ Χωρίς φόβο, αλλά με πάθος

Κάθε χρόνο, τα ίδια και τα ίδια. Ψηλά εμπόδια, χαμηλά εμπόδια, δύσκολοι
αντίπαλοι και λίγες πιθανότητες… Τελικά, σε ποια γήπεδα πρέπει να αγωνιστούν
οι ελληνικές ομάδες για να δηλώσουν ικανοποιημένες; Αν γινόταν να κληρωθούν
τρεις Μακάμπι Χάιφα στον όμιλο του Ολυμπιακού, ή τρεις Γκενκ στον όμιλο της
ΑΕΚ μάλλον θα ήταν το βολικότερο σενάριο για τους εκπροσώπους μας.

Όταν μία ομάδα συμμετέχει στην κορυφαία διοργάνωση, γνωρίζει εξ αρχής πως θα
αντιμετωπίσει μία Μάντσεστερ, μία Ρεάλ ή μία Μίλαν. Οι δηλώσεις που ακολουθούν
είναι απλά μία κακή επανάληψη και δείχνουν το πρόβλημα των ελληνικών ομάδων:
κρίση στόχων.

Είναι σαν να ανταποκρίνεσαι σε πρόσκληση του Προεδρικού Μεγάρου, να σπεύδεις
με τζινάκι και Τ-σερτ και όταν σου κάνουν την παρατήρηση για την εμφάνιση, να
παραπονιέσαι…

Οι ελληνικές ομάδες οφείλουν να αποβάλουν από το λεξιλόγιό τους χαρακτηρισμούς
όπως «δύσκολη», «εύκολη», «καλή», «κακή». Το Τσάμπιονς Λιγκ είναι τα σαλόνια
της Ευρώπης στα οποία πασχίζουν όλη την περίοδο για να περάσουν το κατώφλι
τους. Και όταν έρχεται αυτή η ώρα πρέπει να μη φορούν τζινάκι.

Θυμηθείτε το… Ομάδες-πρωτάρες στη διοργάνωση όπως η Μακάμπι και η Γκενκ θα
εμφανιστούν με αρχοντιά και περηφάνια και αν συνεχίσουν τον δρόμο τους για
κάτι καλύτερο δεν θα αποτελεί έκπληξη… Γι’ αυτό: Μπέκαμ αυτοί, Γιαννακόπουλο
εμείς, χωρίς φόβο αλλά με πάθος…