Διαστάσεις Αγαστή συνεργασία

Ο θάνατος του Αμπού Νιντάλ είναι μάλλον αποτέλεσμα ενός
ιρακινο-παλαιστινιακού «συμβολαίου». Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα όμως είναι
άλλο: γιατί το Ισραήλ δεν στράφηκε ποτέ εναντίον του;

Ιδού το πτώμα. Ο αρχηγός της ιρακινής αντικατασκοπείας παρουσιάζει τα πειστήρια της «αυτοκτονίας»

Ο Αμπού Νιντάλ ήταν πολιτικά νεκρός εδώ και μια δεκαετία. Ο Γιασέρ Αραφάτ,
όμως, είχε λόγους να θέλει να απαλλαγεί και από τη φυσική του παρουσία. Όχι
επειδή ο αρχιτρομοκράτης τον απειλούσε (η μόνη σοβαρή απειλή προς την
Παλαιστινιακή Αρχή προέρχεται από τη Χαμάς και την Τζιχάντ), αλλά επειδή είχε
κάνει τεράστια ζημιά στην παλαιστινιακή υπόθεση. Όπως σημειώνει στη Χέραλντ
Τρίμπιουν ο Πάτρικ Σηλ, συγγραφέας της πιο έγκυρης βιογραφίας του Αμπού
Νιντάλ (Εκδ. Ποντίκι), ο αρχηγός της Φατάχ-Επαναστατικό Συμβούλιο δολοφόνησε
από το 1978 ώς το 1983 την αφρόκρεμα της μετριοπαθούς παλαιστινιακής ηγεσίας,
ενώ το 1991 σκότωσε και τον αρχηγό της παλαιστινιακής αντικατασκοπείας Αμπού
Ιγιάντ, δίνοντας έτσι τέλος σε μια βίαιη προσωπική αντιπαράθεση 25 ετών.

Ο θάνατος του Αμπού Νιντάλ εξυπηρετεί όμως τα συμφέροντα και του Σαντάμ
Χουσεΐν, ο οποίος απαλλάσσεται έτσι από ένα πρόσχημα για την αμερικανική
επίθεση εναντίον της χώρας του και εμφανίζεται να κόβει τους δεσμούς του με
την τρομοκρατία.

Ο μόνος «υπεράνω υποψίας» (ειδικά) γι’ αυτήν τη δολοφονία είναι το Ισραήλ.
Αυτό είναι άλλωστε και το μεγαλύτερο αίνιγμα γύρω απ’ αυτόν τον άνθρωπο, ο
οποίος είχε εργαστεί κατά καιρούς για το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και
(πρόσκαιρα) για την Αίγυπτο: υπήρξε πράκτορας ΚΑΙ του Ισραήλ; Ο Πάτρικ Σηλ
είναι σχεδόν πεισμένος γι’ αυτό. Το Ισραήλ ήθελε ανέκαθεν να καταστρέψει την
Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και να υπονομεύσει τις
διαπραγματεύσεις που θα το ανάγκαζαν να παραχωρήσει εδάφη. Ο Αμπού Νιντάλ ήταν
ο ιδανικός άνθρωπος για να δυσφημήσει το παλαιστινιακό κίνημα και να το
παρουσιάσει στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης ως μια συμμορία τρομοκρατών.

Λίγο μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Μεναχέμ Μπέγκιν, το 1977, ο
Αμπού Νιντάλ θα αρχίσει έτσι να σκοτώνει όλους τους εξέχοντες Παλαιστινίους
που ο Μπέγκιν μισούσε επειδή υποστήριζαν μια λύση βασισμένη σε δύο κράτη. Αν
και θα πλήξει μερικούς εβραϊκούς στόχους σε ευρωπαϊκές πόλεις, δεν θα ρίξει
ούτε μια πέτρα εναντίον Ισραηλινών στρατιωτών στα κατεχόμενα. Αντίθετα, θα
οργανώσει θεαματικές επιχειρήσεις σε χώρες που υποστηρίζουν κατά παράδοση τους
Παλαιστινίους, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος και το Σουδάν. Όσο για το Ισραήλ, που
δεν διστάζει να καταδιώκει με μανία κάθε Παλαιστίνιο τον οποίο θεωρεί απειλή
για την ασφάλειά του, δεν θα στραφεί ποτέ εναντίον του Αμπού Νιντάλ.

Στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, πολλές φορές ετέθη το ερώτημα αν πίσω
από τη δολοφονία ενός Παλαιστινίου ήταν το Ισραήλ ή ο Αμπού Νιντάλ. Μήπως εν
τέλει δεν έχει καμία σημασία; Μήπως δηλαδή τα δύο μέρη δρούσαν σε αγαστή
συνεργασία;