[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Κάτι πολύ σοβαρό μένει από την εβδομάδα που φεύγει. Τα ακραία καιρικά
φαινόμενα που εμφανίσθηκαν στην Ευρώπη, την Ασία και τη Λατινική Αμερική δεν
ήταν κάτι το πρόσκαιρο. Η επιβάρυνση του περιβάλλοντος θα φέρει – αναπόφευκτα
– και άλλες καταστροφές.

Υπάρχει και κάτι ακόμα…Οι πλημμύρες στην Κεντρική Ευρώπη αποδείχθηκαν, άλλη
μία φορά, ισχυρότερες του ανθρώπου. Ακόμα και στην πιο αναπτυγμένη και ισχυρή
χώρα της Ε.Ε., τη Γερμανία, η σύγχρονη τεχνολογία, οι προβλέψεις των
μετεωρολόγων και το καλά οργανωμένο κράτος δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τη
θεομηνία, η οποία πήρε μαζί της ανθρώπινες ζωές και προκάλεσε τεράστιες
καταστροφές. Φυσικά, στον Τρίτο Κόσμο, στην Ασία, στη φτωχή επαρχία Γιουνάν
της Κίνας και στο Μεξικό, οι απώλειες – λόγω των ακραίων φυσικών φαινομένων –
τόσων ανθρώπων δεν ξένισαν, ούτε αυτήν τη φορά. Εκεί η ανθρώπινη ύπαρξη έχει
μικρότερη αξία από το Κέντρο της γης, την Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική.

Εξελίξεις και εκκρεμότητες

Στην Ελλάδα μας, που ετοιμάζεται πάντα πυρετωδώς για τους Ολυμπιακούς του
2004, η κοινή γνώμη είναι έτοιμη να δεχθεί κι άλλες εξελίξεις στο θέμα της
αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Άλλωστε, τόσα… παράθυρα στην τηλεόραση
άνοιξαν ορίζοντες στους τηλεθεατές…

Και μπορεί – παραδοσιακά – ο Σεπτέμβριος να ήταν ο μήνας της μάχης για την
οικονομία, με αφορμή τη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, ωστόσο όλα δείχνουν
ότι η τρομοκρατία θα κλέψει και πάλι την παράσταση. Ακόμα και οι επερχόμενες
δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές μπορεί να περάσουν – ειδησεογραφικά – σε
δεύτερη μοίρα.

Υπάρχουν και πολλές εκκρεμότητες… Πρωτίστως, εκείνη που αφορά τους λόγους
για τους οποίους έγιναν τόσοι φόνοι και ληστείες από μία οργάνωση που παρέμενε
άγνωστη – ουσιαστικά – ως προς τις θέσεις της και τα μέλη της. Γιατί μέχρι
τώρα, παρά τα κατεβατά των έτοιμων να ομολογήσουν τα πάντα μελών της 17Ν, δεν
ακούσθηκε, δεν γράφτηκε, δεν διέρρευσε η παραμικρή κουβέντα γιατί τόσα
εγκλήματα, ποιον και σε τι εξυπηρετούσαν.

Ερωτήματα και Στάζι

Όσο για τον φερόμενο ως αρχηγό της 17Ν Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, τον οποίο
επισκέφθηκε χθες ο εφέτης κ. Λεωνίδας Ζερβορμπεάκος, τα ερωτήματα παραμένουν
και πολλά και αναπάντητα. Ακόμα και αυτή η περίπτωση του…φαντομά Δημήτρη
Κουφοντίνα, που κυνηγάνε χιλιάδες άνδρες των διωκτικών αρχών για να τον
συλλάβουν, παραμένει ένας γρίφος που έχει μπερδέψει τον ελληνικό λαό.

Και να ήταν το μόνο αίνιγμα που ζητάει την απάντησή του… Εκεί που όλοι
ήξεραν, έγραφαν, επέκριναν και κατέκριναν μία ξένη μυστική υπηρεσία – για τη
δράση της CIA στο πραξικόπημα των συνταγματαρχών και στις επιχειρήσεις του
«Αττίλα» στην Κύπρο – τώρα ψάχνουν να βρουν τι έκανε μία άλλη αντίστοιχη
υπηρεσία, η πάλαι ποτέ ανατολικογερμανική Στάζι.

* Βεβαίως, ανενόχλητος ο Ντενκτάς δηλώνει, στην 28η επέτειο της δεύτερης
εισβολής των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, πως θα ήταν μία λύση η μόνιμη
διχοτόμηση του νησιού! Κι όλα αυτά, την ίδια ώρα που οι ελπίδες όσων
ονειρεύονται μία «ευρωπαϊκή Τουρκία» άρχισαν και πάλι να ξεφτίζουν, ύστερα από
την κακή εξέλιξη στο προξενιό του Κεμάλ Ντερβίς και του Ισμαήλ Τζεμ στην
Άγκυρα για ένα νέο – ευρωπαϊκής κατεύθυνσης – κόμμα.

Προεδρικός προβληματισμός

Υπάρχουν φυσικά κι άλλα θέματα, εξίσου σοβαρά με τα εθνικά. Ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος έθεσε, κατά την επίσκεψή του στην Πάρο, με
προσεκτικό τρόπο έναν πρώτο γενικό προβληματισμό. Τί θα γίνει – διερωτήθηκε –
όταν θα σταματήσουν τα «πακέτα Ντελόρ» και οι επιδοτήσεις από την Ε.Ε.; Τι θα
ακολουθήσει μετά τον πακτωλό έργων που αφορούν την Ολυμπιάδα; Δεν αποτελεί
αυτό ένα σοβαρό πρόβλημα για τον Νεοέλληνα, που πρέπει να εξετάσει;

Έπειτα – συνέχισε να αναρωτιέται – πώς θέλουμε να πάει καλά ο τουρισμός, όταν
σε αρκετά νησιά εμφανίζεται μία πρωτοφανής αισχροκέρδεια, που δυσφημεί τη
χώρα; Γι’ αυτό το πρόβλημα δεν έχει ευθύνη και η Τοπική Αυτοδιοίκηση; Δεν
οφείλουν – κατέληξε ο κ. Στεφανόπουλος – και οι δήμαρχοι να βάλουν στην άκρη
λίγο την μικροπολιτική και την ανάγκη να μαζέψουν ψήφους εν όψει εκλογών,
τραβώντας το αυτί όσων παρανομούν στο… φως της ημέρας;

Εμπρός για νέες κόντρες

Όλα, βεβαίως, μπορούν να συζητηθούν… Η εβδομάδα που έρχεται προσφέρεται… Η
επιστροφή του Πρωθυπουργού στην Αθήνα, αλλά και των άλλων πολιτικών αρχηγών
προοιωνίζεται κάποιες συγκρούσεις, σε πρώτη φάση για την οικονομία, αλλά και
την τρομοκρατία.

Το έδαφος είναι πρόσφορο, κυρίως για το δεύτερο ζήτημα. Καθένας – από τους
«μεγάλους» – θέλει να αποκομίσει οφέλη. Ο μεν Πρωθυπουργός ήδη μπορεί να
υπερηφανεύεται – και προς τα μέσα και προς τα έξω – ότι επί των ημερών του
«μπήκε» στη φυλακή η 17Ν. Ο δε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης
καραδοκεί πού θα γίνει το λάθος και ψάχνει κι αυτός για τον «πραγματικό
εγκέφαλο της οργάνωσης». Και οι δύο, πάντως, οι κ.κ. Κ. Σημίτης και Κ.
Καραμανλής, δείχνουν αρκετά ξεκούραστοι για νέες κόντρες, που θα τους
ωφελήσουν στην πορεία τους για τον προεκλογικό αγώνα του Οκτωβρίου.

Την ίδια ώρα οι κ.κ. Αλέκα Παπαρήγα, Ν. Κωνσταντόπουλος και Δ. Τσοβόλας έχουν
μία δυσκολία κι έναν πονοκέφαλο: Πώς να αποφύγουν τις Συμπληγάδες των
«μεγάλων».

Και κυρίως πώς θα επαναφέρουν τη «μάχη» στο «γήπεδο» των πραγματικών
προβλημάτων του ελληνικού λαού.

Κι όλα αυτά σε μία χώρα που ακόμα είναι σε διακοπές και που με βάση οικονομικά
στοιχεία – από πολλές πηγές – δείχνει να συνεχίζει να αποτελεί έναν παράδεισο
του παραεμπορίου και της φοροδιαφυγής.

Ο διεθνής ορίζοντας

Όπως κι αν έχουν, όμως, τα πράγματα, ο τόπος μοιάζει με όαση, σ’ έναν κόσμο
όπου συντελείται χαλασμός. Στο Ισραήλ πάνε να δικάσουν ένα κορυφαίο στέλεχος
της Φατάχ, τον 42χρονο αρχηγό της στη Δυτική Όχθη, τον Μαρουάν Μπαργούτι,
χωρίς να δίνουν απάντηση στο βασικό ερώτημα «αν επιτέλους θα αποκτήσουν
πατρίδα οι Παλαιστίνιοι».

Το ‘χει, όμως, η μοίρα της Μέσης Ανατολής να μη βρίσκει ησυχία… Η επερχόμενη
νέα θύελλα στο Ιράκ δεν είναι η μόνη ανησυχητική εξέλιξη. Τα κινήματα των
φανατικών μουσουλμάνων στην Αίγυπτο και στην Αλγερία καλά κρατούν.

Και στη «γειτονική» Κεντρική Ασία δεν φαίνεται να αποδίδουν οι προσπάθειες
του Ιρανού προέδρου Χαταμί να τα βρει με το καθεστώς του Καρζάι στο
Αφγανιστάν.

Υπάρχει και η… μακρινή Λατινική Αμερική, όπου αυτές τις μέρες στην Ονδούρα
και στη Βενεζουέλα η μία εξέγερση διαδέχεται την άλλη. Καμιά φορά, σε πείσμα
κάποιων αναλυτών που νόμισαν ότι «μετά τον Τσε και τον Αλιέντε όλα θα
σιγήσουν», η Ιστορία έχει πολλά να διδάξει…