Οι δημοσιογράφοι και η εποχή μας

Ο κ. Θωμάς Ι. Μέμτσας (Καρυατίδων 16, Άλιμος Αττικής) γράφει:

«Καθώς η δημοσιογραφία και τα ΜΜΕ, γενικά, παραπαίουν – “ταπεινή μου γνώμη
αυτό” – θύμησες απ’ τα παλιά έρχονται στο νου· όταν ακόμη ο λόγος γραπτός· και
οι σκέψεις και οι αναλύσεις γραφτές δίνονταν στους πολίτες μέσω των εφημερίδων
– γνωστό ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν.

Καθώς μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το ραδιόφωνο και το μεγάλο επίτευγμα του
ανθρώπου, η τηλεόραση, πλημμύρισαν τον κόσμο φτάνοντας έως τον πιο
απομακρυσμένο οικισμό – στις ερημιές της Γης.

Οι άνθρωποι της δημοσιογραφίας έχασαν την αίγλη της γραφής, του ρεπορτάζ, της
ανάλυσης, συναγωνιζόμενοι στις ημέρες μας τους συναδέλφους τους των καναλιών
με τις ακρότητες που κάμποσες φορές φέρνει ρίγος στις ψυχές των τηλεθεατών.
(Σε κακά χέρια η τηλεόραση.) Καλώς ο ΕΚΟ προείπε για τούτη την εξέλιξη από τη
δεκαετία του ενενήντα ακόμη – μιλούσε τότε για δικτατορία των ΜΜΕ -,
ομοιότητες δυστυχώς παρατηρούνται στις ημέρες μας. Μικρό παράδειγμα: Βράδυ
Σαββάτου 3/8 όταν στην τηλεόραση παρουσιάζεται το θέμα της κλοπής των όπλων
από τις αποθήκες του Στρατού στην Κω.

Γνωστοί άξιοι δημοσιογράφοι, ανάλγητοι θαρρείς, χωρίς καν να σκεφτούν, ρίχνουν
όλο το βάρος των ευθυνών στην Πολιτεία και στην κακή λειτουργία του
Στρατεύματος – τη στιγμή ακριβώς που στήριγμα απαραίτητο για τη Δημοκρατία
είναι οι δημοσιογράφοι, τα ΜΜΕ -, μίλησαν ακόμη για τα όπλα που εκλάπησαν και
θα ισχυροποιήσουν μ’ αυτά τις τρομοκρατικές υποτιθέμενες επιθέσεις τους οι
τρομοκράτες.

Τρομοκρατώντας παράλληλα με τα λόγια τους τον απλό Έλληνα πολίτη».