Οι φόρμες του παρελθόντος

Ο κ. Γ.Ν. Χαρμαντάς, από τη Μεταμόρφωση Αττικής, γράφει:

«Υπάρχει μια γενική αντίληψη ότι οι λαοί θα πρέπει να εμμένουν στις φόρμες του
παρελθόντος (παραδόσεις), να ανατρέχουν στις απόψεις ανθρώπων που έζησαν
κάποιες χιλιάδες χρόνια πριν, χωρίς να γίνεται αντιληπτό πως οι “σοφοί”
εκείνοι έγιναν σοφοί, επειδή δεν είχαν στη διάθεσή τους τίποτε από το παρελθόν
να αναμασήσουν. Το μυαλό τους δεν επαναπαύτηκε τεμπέλικα στις απόψεις άλλων
και έτσι λειτούργησε δημιουργικά και όχι αποθηκευτικά…

Κατ’ εμέ η αναδρομή σε εποχές, ανθρώπους και γεγονότα που έχουν παρέλθει
ανεπιστρεπτί, μοιάζει με εκτεταμένη μάζα πίσσας στην οποία είναι ιδιαίτερα
δύσκολο να προχωρήσεις. Αυτό παρουσιάζεται ιδιαίτερα έντονο στις θρησκείες,
όπου οι λειτουργοί τους πεισματικά εμμένουν στις απόψεις που επικρατούσαν
πολλές εκατονταετίες πριν».