Εκκλησία και πολιτική

«Σημεία των καιρών» και για την Εκκλησία; Γράφει μεταξύ άλλων ο κ. Γ.
Τσίντζας, από τα Τρίκαλα Ημαθίας:

«Στα “σημεία των καιρών” που εμφανίζονται αυτά τα χρόνια, συγκαταλέγεται και η
σύγχυση την οποία βιώνουν ορισμένα πρόσωπα της Διοικούσας – Ποιμένουσας
Εκκλησίας. Συγχέουν τον ρόλο τους, τον ρόλο του “πνευματικού καθοδηγητή”, με
αυτόν του “πολιτικού καθοδηγητή”· επιπλέον προσπαθούν αυτήν τη σύγχυση να την
εισάγουν ή μάλλον να την επιβάλουν και σ’ όλα τα άλλα μέλη της Ορθοδόξου
Εκκλησίας μας. Ο σκοπός τους; Να διαδραματίσουν καθοριστικό – ρυθμιστικό ρόλο
στα πολιτικά ζητήματα της πατρίδας μας. Αυτό όμως, αντιβαίνει στην ορθόδοξη
εκκλησιολογία μας και προδίδει εκκλησιαστικό εκκοσμικευμένο φρόνημα,
εναρμονισμένο με τη διδασκαλία και την πρακτική της Ρωμαιοκαθολικής
Εκκλησίας».

Για την περιβολή των υψηλόβαθμων κληρικών γράφει ο κ. Μιχαήλ. Μιλτ.
Μακρίδης διδάκτωρ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:

«Η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος κάμνει δριμύας παρατηρήσεις ιδία για τους
υψηλόβαθμους κληρικούς, με τα μεταξωτά ράσα, που στα μανίκια και τον ποδόγυρον
είναι επενδυμένα με πορφυρά υφάσματα. Αλλά και οι Πατριάρχες
Κωνσταντινουπόλεως (18ος αιών) ψέγουν τους ιερωμένους διότι φορούν ράσα
πεποικιλμένα με εσωφόρια ερυθρά και φέρουν περί την οσφύν ζώνην με αργυράς
πόρπας.

“Οι περί των ηθών κανόνες επιβάλλουν το απέριττο καθαρό ράσο, όπως το έχει
συνηθίσει ο λαός”. “Επί τον ευκλεή και σεμνόν της παραδόσεως ημών κανόνα”».