Μυκηναίοι «βάφτισαν» την Ιταλία!

Οι Μυκηναίοι μεταλλουργοί έδωσαν στη «χώρα των μετάλλων» την ονομασία Αιθαλία, η οποία με το πέρασμα των αιώνων μετατράπηκε σε Ιταλία

Η καταγωγή της λέξης «Ιταλία» είναι ελληνική και όχι ετρουσκική. Την πρωτότυπη
αυτή ανακοίνωση για την ετυμολογία της λέξης «Ιταλία» από το «Αιθαλία», που
σημαίνει χώρα της φωτιάς ή γη των μετάλλων, έκανε ο Ιταλός καθηγητής του
Πανεπιστημίου της Νάπολις Ντομένικο Σιλβέστρι.

Οι Έλληνες στη μυκηναϊκή εποχή πήγαιναν στην Ιταλία, στη χώρα των μετάλλων, η
οποία λεγόταν στα ετρουσκικά «Μπρούντιουμ» – το σημερινό Μπρίντεζι -, που έχει
την ίδια ρίζα με τον «μπρούντζο», ταξιδεύοντας προς τα δυτικά «επί οινώπα
πόντον» -, επειδή με τη δύση του ηλίου η θάλασσα, ο πόντος, παίρνει τα χρώματα
του κρασιού – οίνου. Οι Μυκηναίοι γνώριζαν ήδη έναν τόπο στη Λήμνο, την
Αιθαλία, που ήταν γνωστός για την επεξεργασία του μετάλλου κατά την
προϊστορική εποχή, το ίδιο όνομα, όμως, Αιθαλία, συναντάται πιο βόρεια στην
Ιταλία, στο νησί Έλμπα, απέναντι από τη Γένοβα, όπου έφθαναν από τον βορρά και
όπου γινόταν επίσης κατεργασία μετάλλων.

Στον Νότο της Ιταλίας υπάρχει και ένα τρίτο τοπωνύμιο, Τέμησσα, το οποίο
συναντάται και στην Κύπρο, μια επίσης σημαντική πηγή του πολύτιμου χαλκού, που
σημαίνει ότι οι Έλληνες γνώριζαν πως ταξιδεύοντας προς Δυσμάς θα βρεθούν στη
γη από όπου θα προμηθεύονταν το πολύτιμο μέταλλο.

Αυτό το γεγονός συμβολίζεται και στον μύθο με τον άθλο του Ηρακλή που νίκησε
τον «Ιταλό ταύρο» – όπου ταύρος στις προϊστορικές γλώσσες της Ανατολής
σημαίνει αρσενικό, άνδρας -, άρα ο Ηρακλής νίκησε τους ντόπιους.

Για να δημιουργηθεί η λέξη «Ιταλία» από το «αιθαλία» μεσολαβούν
ορισμένα γλωσσικά φαινόμενα που έχουν σχέση με τον τρόπο με τον οποίο οι
ντόπιοι Ετρούσκοι πρόφεραν τις ελληνικές λέξεις και τις διφθόγγους.

Το Α-ι-θαλία έγινε Ε-ι-θαλία, ενώ το οδοντικό σύμφωνο «θ» μετατράπηκε στο
επίσης οδοντικό σύμφωνο «τ» – άρα Ε-Ι-ΤΑΛΙΑ ή γη των μετάλλων, λέξη που
υιοθετήθηκε στη συνέχεια από τους Ρωμαίους και καθιερώθηκε ως ονομασία της χώρας.