Διαστάσεις Η «βιομηχανία σεξ» ανθεί στο Κόσοβο

Η πορνεία ήταν σχεδόν ανύπαρκτη στο Κόσοβο πριν από τον πόλεμο. Τώρα η
«βιομηχανία του σεξ» ανθεί στην επαρχία.

Βιομηχανία του σεξ. Ανύπαρκτη πριν από τρία χρόνια, τώρα είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη «επιχείρηση» στο μεταπολεμικό Κόσοβο

Τα κόκκινα φώτα νέον πάνω από το μπαρ «Ναϊρόμπι» και μια φωτεινή χαραμάδα στο
παράθυρό του, το οποίο καλύπτεται από βαριές κουρτίνες, είναι ο φωτισμός της
εισόδου αυτού του κλαμπ στριπτίζ, όπου ο Ναΐμ, ένας αδύνατος Αλβανός γύρω στα
25, στέκεται μοιάζοντας να πλήττει θανάσιμα. Όταν βλέπει τη δημοσιογράφο,
κλείνει με το σώμα του την είσοδο: «Σόρι, δεν επιτρέπονται γυναίκες εδώ».

Η δημοσιογράφος είναι η ανεξάρτητη ρεπόρτερ Ζέτα Τζάρα, η οποία δημοσιεύει το
ρεπορτάζ της στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Ενημέρωσης για την Ειρήνη και τον
Πόλεμο, του IWPR. Του λέει πως θέλει μόνο να πιει ένα ποτό στο μπαρ. Όταν αυτό
αποτυγχάνει, τον απειλεί πως θα διαμαρτυρηθεί στην αστυνομία του ΟΗΕ επειδή
κάνει διακρίσεις στην είσοδο. Ο Ναΐμ δεν υποχωρεί. «Όλα τα κορίτσια μέσα στο
κλαμπ είναι με συμβόλαιο, αν η αστυνομία κάνει επιδρομή και βρει ντόπια
κορίτσια χωρίς συμβόλαιο, θα έχουμε προβλήματα», εξηγεί.

Στο κλαμπ αυτό οι πελάτες μπορούν να αγοράσουν σεξ με τις χορεύτριες. Αλλά για
τον Ναΐμ, είναι τόσο άβολο να μιλάει γι’ αυτό με μια Αλβανίδα όσο θα ήταν αν
επρόκειτο για τη μητέρα του ή την αδελφή του. Ο Ναΐμ δικαιολογείται για τη
δουλειά του λέγοντας ότι το κλαμπ έχει μόνο ξένες. Κάνοντας «εισαγωγές»
γυναικών από τη Ρουμανία, τον Μόλδοβα και την Ουκρανία, οι ιδιοκτήτες του και
το προσωπικό τους μπορούν να λένε ότι «προστατεύουν» τις «δικές μας γυναίκες»
απ’ αυτή τη δυσάρεστη, αλλά επικερδή δουλειά.

Ανύπαρκτη πριν από τρία χρόνια, η βιομηχανία του σεξ είναι τώρα η ταχύτερα
αναπτυσσόμενη «επιχείρηση» στο μεταπολεμικό Κόσοβο, το οποίο έχει υποστεί μια
άνευ προηγουμένου κοινωνική και πολιτική αλλαγή μετά τη σύγκρουση του 1999. Ο
πληθυσμός φιλοξενεί τώρα την ειρηνευτική δύναμη KFOR, η οποία προσφέρει μια
σταθερή πελατεία στα περίπου 120 στριπτιζάδικα του προτεκτοράτου.

Γύρω στο 60% των γυναικών που εργάζονται στο εμπόριο του σεξ προέρχονται από
τον Μόλδοβα, οι άλλες από τη Ρουμανία και την Ουκρανία. Τα στοιχεία του
Διεθνούς Οργανισμού για τη Μετανάστευση (ΙΟΜ) φανερώνουν ότι το 70% των ξένων
γυναικών προσελκύονται από τις πατρίδες τους με υποσχέσεις για δουλειές ως
καθαρίστριες, σερβιτόρες ή μπέιμπι σίτερ. Ενώ η άφιξη των 45.000 διεθνών
ειρηνευτών ήταν σίγουρα σημαντικός παράγων για την ξαφνική ανάπτυξη της
βιομηχανίας αυτής, τα θύματα του εμπορίου λευκής σαρκός είπαν στην έρευνα που
πραγματοποίησε ο ΙΟΜ πέρυσι στο Κόσοβο πως το μεγαλύτερο μέρος της πελατείας
τους ήταν ντόπιοι. Και οι ισχυρισμοί των ντόπιων πως καμιά Κοσοβάρα δεν
δουλεύει στη βιομηχανία του σεξ αμφισβητούνται. Η Τίνα, ένα κορίτσι από το
Κόσοβο, κρατήθηκε ουσιαστικά φυλακισμένη σε ένα νάιτ κλαμπ της Μιτρόβιτσα επί
δύο χρόνια. Η πελατεία της χωριζόταν ανάμεσα στους ντόπιους που επισκέπτονταν
το κλαμπ και στο στρατιωτικό προσωπικό, στο οποίο την «παρέδιδαν» σε σημεία
ελέγχου και στρατόπεδα στο Βόρειο Κόσοβο.