Με «χειμερινές» προδιαγραφές

Επιτέλους, ένας θερινός κινηματογράφος, η χαρά των σινεφίλ. Όχι αυτών που
«πεθαίνουν» για ιρανικές ταινίες, αλλά όσων λατρεύουν να πηγαίνουν σινεμά, να
κλείνονται στις σκοτεινές αίθουσες και να δραπετεύουν για δύο ώρες σε έναν
κόσμο μαγικό. Όλοι αυτοί το καλοκαίρι απολαμβάνουν μεν τη ρομαντική παράδοση
των θερινών με τα τραπεζάκια και τις περικοκλάδες, αλλά δεν χαίρονται ταινία.
Γιατί η οθόνη είναι μικρή, τα χρώματα ξεθωριασμένα από τα φώτα του περίγυρου,
όσο για τον ήχο… ποιον ήχο; Και αναγκαστικά, διαλέγουν θερινό για την παρέα
και ταινίες δεύτερης διαλογής, χωρίς τεχνικές απαιτήσεις. Εκτός κι αν πάνε
στον «Αίγλη Village», στο Ζάππειο. Που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις
«χειμερινές» αίθουσες. Με τεράστια οθόνη, εικόνα υψηλής απόδοσης και ήχο
ντόλμπι με τα όλα του, ακόμα και στην προβολή των 11. Όταν δηλαδή στα
περισσότερα θερινά, ακούς μόνο τις συζητήσεις στα γύρω μπαλκόνια.