Μάχη για τη ζωή

Ο Τζορτζ Μπεστ (στη φωτό από πρόσφατη βράβευση δίπλα στον Ριβάλντο) πέρασε ήσυχη νύχτα στο νοσοκομείο μετά την επέμβαση για μεταμόσχευση ήπατος. Η υγεία του Ιρλανδού άσου του παρελθόντος, εξελίσσεται ομαλά

Μέσα στο γήπεδο είχε κερδίσει πολλά παιχνίδια σχεδόν μόνος του, αφού επρόκειτο
για ποδοσφαιρική ευφυΐα. Αυτή τη φορά ο Τζορτζ Μπεστ δίνει, έξω από τους
αγωνιστικούς χώρους, τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του – αυτή κατά του
αλκοολισμού – και όλοι εύχονται να βγει και πάλι νικητής.

Έντεκα ώρες κράτησε η επέμβαση μεταμόσχευσης ήπατος στην οποία υπεβλήθη και,
όπως δήλωσαν οι αρμόδιοι του Νοσοκομείου Κρόμγουελ στο Δυτικό Λονδίνο, πέρασε
ήσυχη νύχτα και η κατάστασή του βελτιώνεται σταθερά.

«Έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας, τουλάχιστον 90%, ώστε τουλάχιστον για
πέντε χρόνια να μην έχει κανένα πρόβλημα. Αρκεί να δεχθεί ο οργανισμός του το
μόσχευμα, αν και υπάρχουν πλέον πολύ εξελιγμένα φάρμακα που μπορούν να
βοηθήσουν σε αυτό» τόνισε ο καθηγητής Τζον Σάμερφιλντ, ειδικός σε θέματα
ήπατος.

Ο Μπεστ είχε εισαχθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο τον Μάρτιο του 2000, έπειτα
από κρίση που οφειλόταν σε βλάβες του ήπατος, εξαιτίας κατάχρησης αλκοόλ.

«ΙΔΙΟΦΥΪΑ»

Πικρές εικόνες για έναν άνθρωπο που όλοι τον θυμούνται στις καλύτερές του
στιγμές μέσα στο γήπεδο. Γεννημένος στο Μπέλφαστ (στις 22 Μαΐου 1946), έκανε
το ντεμπούτο του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε ηλικία μόλις 17 ετών και από
τότε άρχισε να… τρελαίνει τους αμυντικούς και να ενθουσιάζει το κοινό με τις
περίτεχνες ενέργειές του και τα εκπληκτικά γκολ που σημείωνε. Ο σκάουτερ που
τον είχε ανακαλύψει βλέποντάς τον να παίζει σε ηλικία 15 ετών, σε τηλεφωνική
συνομιλία με τον μεγάλο σερ Ματ Μπάσμπι τού είχε πει: «Ανακάλυψα μια
ιδιοφυΐα».

Στη Λισαβώνα, το 1966, μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά πέτυχε δύο γκολ και με χατ
τρικ τελικά οδήγησε την Μάντσεστερ στον θρίαμβο (5-1) κόντρα στη μεγάλη
Μπενφίκα. Δύο χρόνια αργότερα οι δύο ομάδες ξαναβρέθηκαν στο Γουέμπλεϊ στον
τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και οι «Μπέμπηδες» με πρωταγωνιστή τον Μπεστ
έφτασαν στον πρώτο τους ευρωπαϊκό θρίαμβο (4-1).

Εκείνη τη χρονιά πήρε και τον τίτλο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της Ευρώπης.
Την ίδια στιγμή περνούσε τον περισσότερο χρόνο του σε παμπ και μπαρ
ξενυχτώντας παρέα με ποτά και γυναίκες.

Σε ηλικία μόλις 26 ετών, το 1972, αποχώρησε από τη Γιουνάιτεντ και ουσιαστικά
από το ποδόσφαιρο, έχοντας σημειώσει 115 γκολ σε 290 παιχνίδια με τους
«Μπέμπηδες».

Τα επόμενα 11 χρόνια, υπέρβαρος και σχεδόν αλκοολικός, τα πέρασε παίζοντας σε
μικρές ομάδες (Στόκπορτ, Φούλαμ, Χιμπέρνιαν, Λος Άντζελες Άζτεκς, Σαν Χοσέ
Έρθκουικ) μέχρι το 1983 που «κρέμασε» τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια. Το 1984
πέρασε 3 μήνες στη φυλακή (οδηγούσε μεθυσμένος), ενώ το 1990 εμφανίστηκε
μεθυσμένος (!) σε ζωντανό σόου στη βρετανική τηλεόραση.

Η δεύτερη γυναίκα του, Άλεξ, τον στήριξε, αλλά και πάλι στη μάχη με το ποτό
δεν τα κατάφερνε όπως με την μπάλα και έβγαινε χαμένος. Μετά την κρίση του
2000, έκοψε οριστικά το ποτό και εδώ και επτά μήνες βρισκόταν σε λίστα
αναμονής, προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα.