Φωσφορίζουσα ταπετσαρία

Μόνιμα πλέον τα εξαπλά παράθυρα ανεξαρτήτως καναλιού, έχουν γίνει η φωσφορίζουσα ταπετσαρία του καθιστικού μας

Λάμπρος, Αλέκος, Άρης, Παναής, Άννα, Νικήτας, ονόματα ελληνικά, σαν αυτά που
συναντάς στις περισσότερες παρέες, και Σαρδανάπαλος – σαν αστείο μοιάζει αυτό
– και τόποι διακοπών, παραλίες της Θεσπρωτίας, η Χιλιαδού, η Κεφαλονιά, οι
Λειψοί, κι όμως όσα συνδέουν όλα αυτά δεν έχουν τίποτε καλοκαιρινό και
ξέγνοιαστο. Έγινε συνήθεια να περιμένουμε τη σύλληψη της ημέρας και ύστερα οι
απευθείας συνδέσεις των καναλιών με τη Γ.Α.Δ.Α., για παράδειγμα, όπου ο
ρεπόρτερ μεταδίδει τα «φρέσκα» νέα, με τα δικαστήρια, για να δούμε τις
προσαγωγές των συλληφθέντων για να απολογηθούν, ένας κοιτάει τον φακό, άλλος
με σκυμμένο το κεφάλι, χαμηλά, πολύ χαμηλά, να μη φαίνεται πρόσωπο, έτσι κι
αλλιώς άνθρωπος της σκιάς, όπως και οι άλλοι, ένας τρέχει, άλλος πάει πιο
αργά, και μετά παράθυρα, πολλά παράθυρα, για κουβέντες που τραβούν σε μάκρος,
αμήχανες όλες, κανείς δεν ξέρει τι να πει, ωστόσο λέει, όλοι λένε, σενάρια,
κάτι που θυμούνται από παλιά, κάτι που υποψιάζονται, λένε και οι αυτόπτες
μάρτυρες, οι γνωστοί των συλληφθέντων, αλλά και άγνωστοι, άνθρωποι της
γειτονιάς.

Αυτό το καλοκαίρι έχει πολλές κουβέντες και σασπένς, καλύτερο και από
τις βουτιές αυτό. Ξαφνικά οι παρέες έχουν θέμα συζήτησης. «Τι λες εσύ;», «Θα
τους πιάσουν όλους;», «Τι κρύβεται από πίσω;», «Θα τη μάθουμε όλη την
ιστορία;», «Εγώ τον τάδε τον θυμάμαι, περιφερόταν στις οργανώσεις, τότε, όταν
ήμουν στο Πανεπιστήμιο», «Τη δείνα την έχω γνωρίσει, να δεις πού, σε κάποιο
σπίτι, δεν μου ‘ρχεται τώρα». Ένας γνωστός σκασμένος στα γέλια έλεγε ότι είδε
τη μάνα του στην τηλεόραση να μιλάει σε ρεπόρτερ για μια επίθεση της 17
Νοέμβρη. Τα ‘χες δει όλα αυτά, μάνα; Ε, καλά παιδί μου, στη γειτονιά γίνανε,
είναι γνωστά.

Αυτό το καλοκαίρι δεν έχει πλάνα από καλλίγραμμες λουόμενες με τροφαντές
καμπύλες, δεν έχει καν τα συνήθη σόου των καταστροφών κι ας έγιναν τόσες λόγω
των καταιγίδων στην ελληνική περιφέρεια. Αυτό το καλοκαίρι έχουμε απορροφηθεί
από τα τρομοσενάρια, από το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν δίπλα
μας, έχουμε απορροφηθεί από τον… εαυτό μας. Ποιος είναι ποιος και ποιοι
είμαστε όλοι μαζί. Αγαπημένο σπορ του έθνους η ομφαλοσκόπηση.

Στα κανάλια δεν σταματούν τα «ψυχογραφήματα» των συλληφθέντων. Στο Mega ο
πατήρ Στυλιανός συμμετέχει στη συζήτηση με θέμα «το ψυχογράφημα των υιών του
πατέρα Τριαντάφυλλου». Ο κ. Χατζηφώτης εμφανίστηκε προσφάτως στα πάνελ,
προφανώς επειδή ως ειδικός επί των εκκλησιαστικών θεμάτων έχει βαρύνουσα γνώμη
για το πώς οι γιοι ενός παπά γίνονται τρομοκράτες. Τον είδαμε στο Alter σε
παρόμοια συζήτηση. Η Εκκλησία δεν ευθύνεται. Ήταν κατηγορηματικός. Άλλωστε στο
πλευρό του Καντιώτη ο πατέρας Τριαντάφυλλος είχε υποστηρίξει ακραίες θέσεις.
Τα άκρα προκαλούν σύγχυση, είναι η ψυχαναλυτική προσέγγιση του κ. Χατζηφώτη.
«Παπά παιδί, διαόλου εγγόνι, λέει ο λαός», παρεμβαίνει ο κ. Γεωργακόπουλος από
το απέναντι παράθυρο. «Θα συζητηθεί στην Ιερά Σύνοδο», λέει ο πατήρ Στυλιανός.
Ανησύχησε την Εκκλησία το θέμα της οικογένειας Ξηρού.

Αυτή η συζήτηση μοιάζει να μην έχει τελειωμό. Ψαχνόμαστε,
ψυχαναλυόμαστε, μεταξύ βουτιάς και μπιρίτσας, και καμαρώνουμε τη νέα σφραγίδα
της τηλεοπτικής εθνικής αισθητικής, τη φωσφορίζουσα ταπετσαρία στο καθιστικό
με τα πρόσωπα των πάνελιστ σε εξαπλή τουλάχιστον σύνθεση, να αντικαθιστούν
επαξίως τον παλιό εκείνο πίνακα του ναυτικού με το τσιμπούκι.