Διαστάσεις Η ζωή σε παρένθεση

Εργοστάσια σε χρεοκοπία, κοινωνική ζωή σε αναστολή, γάμοι που παίρνουν τη
μια αναβολή μετά την άλλη, έλλειψη χρημάτων.

Η καθημερινή ζωή έχει γίνει μια μάχη. Πόσο θα βράζει το καζάνι πριν εκραγεί;

Η ζωή είναι σαν να έχει σταματήσει στη Δυτική Όχθη, που εδώ και σχεδόν έξι
εβδομάδες έχει ανακαταληφθεί από τον ισραηλινό στρατό. Από τις τελευταίες 35
μέρες, η Βηθλεέμ έχει περάσει τις 20 με απαγόρευση της κυκλοφορίας. «Τι να
κάνεις όταν η απαγόρευση αίρεται κατά μέσον όρο δυόμισι ώρες την ημέρα;» λέει
ο αναπληρωτής του κυβερνήτη της πόλης Μουνίρ Σαλάμεχ, σύμφωνα με τον οποίο οι
άνθρωποι «δουλεύουν στο 20% των δυνατοτήτων τους». Πολλοί μισθωτοί του
ιδιωτικού τομέα αμείβονται πλέον με την ημέρα. Οι μισθοί των δημοσίων
υπαλλήλων καταβάλλονται με καθυστέρηση επειδή οι τράπεζες είναι κλειστές.
Άλλοι βρέθηκαν χωρίς δουλειά. Ο Λεόν Οχανεσιάν, ο οποίος αναγκάσθηκε να
κλείσει τη χαρτοποιία του (80 εργαζόμενοι), απαριθμεί τις επιχειρήσεις που
έκλεισαν τις τελευταίες εβδομάδες: το εργοστάσιο των τσιπς, αυτό της
σοκολάτας… «Οι εργάτες δεν μπορούν να έρθουν, οι πρώτες ύλες δεν μπορούν να
μπουν και τα τελικά προϊόντα δεν μπορούν να βγουν. Αυτή η κατοχή είναι
καταστροφή για τις επιχειρήσεις, από τους πάγκους των μικροπωλητών ώς τα
εργοστάσια», συνοψίζει. «Αδύνατο να προβλέψεις», παραπονιέται ο ανθοπώλης
Ιμπραήμ Αμπού Χαρτίγια. «Την περασμένη εβδομάδα έφερα 700 γαρίφαλα επειδή η
άρση της απαγόρευσης της κυκλοφορίας επρόκειτο να παραταθεί. Ξαφνικά οι
Ισραηλινοί την επέβαλαν ξανά για τέσσερις ημέρες. Όλα μαράθηκαν. 500 σεκέλ
(110 δολάρια) πήγαν χαμένα». Πριν πωλούσε 3.000 λουλούδια την εβδομάδα, τώρα
δεν πουλάει περισσότερα από 300.

Ο Μαχμούντ Ισάουι, 21 χρόνων, περίμενε χθες πώς θα καταφέρει να τελέσει
επιτέλους τον γάμο του, που έχει αναβληθεί τρεις φορές. «Ξυπνήσαμε στις 5 το
πρωί για να τα έχουμε τελειώσει όλα πριν από την απαγόρευση της κυκλοφορίας»,
εξηγεί. Οι πωλήσεις του παντοπώλη Χαλίντ Ντουντίν έχουν μειωθεί 30%. «Ο κόσμος
αγοράζει λιγότερα φρούτα, όπως τρώει και λιγότερο κρέας», διαπιστώνει, ενώ μια
έκθεση της αμερικανικής υπηρεσίας για τη διεθνή ανάπτυξη (USAID) κάνει λόγο
για αυξανόμενο υποσιτισμό στα παλαιστινιακά εδάφη.

Ψυχολόγος που έχει σταλεί στη Δυτική Όχθη από τους Γιατρούς του Κόσμου, η
Κατρίν Ντωμπρέζ περιγράφει την απελπισία του πληθυσμού υπό το καθεστώς της
απαγόρευσης της κυκλοφορίας. «Οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να προβληθούν στο
μέλλον, σαν μια πλάκα μπετόν να έχει καλύψει τη ζωή τους. Και είναι
πεπεισμένοι πως τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα», λέει. «Η ζωή συνεχίζεται.
Αλλά με ποιο τίμημα! Είναι εξαντλημένοι, εκνευρισμένοι. Όλα έχουν
αποδιοργανωθεί. Τα νοσοκομεία βάζουν τα ασθενοφόρα να φέρνουν τους
εργαζομένους. Η καθημερινή ζωή έχει γίνει μια μάχη. Πόσο θα βράζει το καζάνι
πριν εκραγεί;».