Ο σκύλος αποδείχθηκε «δελφίνι»

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας έπεσε άθελα του από ένα σκάφος μέσα στη
φουρτουνιασμένη θάλασσα. Και χρειάστηκε να κολυμπήσει δέκα μίλια μέχρι να βγει
ασφαλής στη στεριά. Εντυπωσίασε τους πάντες με το κατόρθωμά του. Πόσο μάλλον
αφού πρόκειται για έναν σκύλο.

Ο Τοντ είναι ένα χαριτωμένο μαύρο λαμπραντόρ ηλικίας δύο ετών. Μοιράζεται τη
ζωή του με τον Πίτερ Λοΐζου, έναν 35χρονο πωλητή αυτοκινήτων και μεσίτη
ακινήτων από το Γουίνσορ του Χάμπσαϊρ, στη Βρετανία. Πριν από μερικές ημέρες,
ο Λοΐζου ξεκίνησε για μια βόλτα προς το νησί Γουάιτ με το σκάφος του και τον
αγαπημένο του Τοντ. Πάντα τον έπαιρνε μαζί του – ο Τοντ, άλλωστε, λάτρευε να
βρέχεται από τη θάλασσα καθώς στεκόταν στην πλώρη. Κάποια στιγμή, όμως, ο
άνεμος δυνάμωσε, τα κύματα μεγάλωσαν και ο Λοΐζου έκλεισε για ασφάλεια τον
Τοντ μέσα στην καμπίνα. Λίγο αργότερα πήγε να ελέγξει αν ήταν καλά. Βρήκε την
καμπίνα άδεια.

Ο Τοντ είχε καταφέρει να βγει με κάποιον τρόπο, αλλά δεν τον έβλεπε πουθενά.
Ούτε πάνω στο σκάφος, ούτε γύρω, στη θάλασσα. Ειδοποίησε μέσω ασυρμάτου τα
παραπλέοντα σκάφη να έχουν τον νου τους. Έπειτα από τέσσερις ώρες, όμως, κι
ενώ πλέον είχε πέσει η νύχτα, οι έρευνες σταμάτησαν και ο Λοΐζου ένιωσε να τον
εγκαταλείπουν και οι τελευταίες ελπίδες ότι θα ξανάβλεπε ποτέ τον σκύλο του.
«Πνίγηκε», σκέφτηκε. Έκανε όμως λάθος.

Ο Τοντ έπεσε στη θάλασσα ένα μίλι ανοιχτά των ακτών του νησιού Γουάιτ. Τα
ισχυρά ρεύματα που υπάρχουν στην περιοχή τον έσπρωχναν προς αυτή την
κατεύθυνση. Αυτός, όμως, από ένστικτο, άρχισε να κολυμπάει προς την αντίθετη
πλευρά. Προς το σπίτι του. Διέσχισε το θαλάσσιο στενό Σόλεντ, κολύμπησε κατά
μήκος του ποταμού Μπολιέ και έξι ώρες αργότερα έφτασε στο Μπολιέ του Νιου
Φόρεστ. Ένας νεαρός τον είδε να βγαίνει στη στεριά και τον μετέφερε στο τοπικό
αστυνομικό τμήμα. Οι αστυνομικοί ανίχνευσαν το ειδικό μικροτσίπ που είχε στο
αυτί του και βρήκαν το όνομα και τη διεύθυνσή του. Λίγο αργότερα, ο Πίτερ
Λοΐζου δεχόταν ένα ανέλπιστο τηλεφώνημα.

«Είμαι τόσο χαρούμενος που τον βλέπω, τον έχω σαν παιδί μου», δήλωσε. «Είναι
θαύμα που επέζησε. Είναι βέβαια γυμνασμένος, με συνοδεύει συχνά στο τζόγκινγκ,
αλλά αυτό…». Αυτό ήταν κάτι σαν θαύμα, το αναγνωρίζουν και οι ειδικοί. «Τα
λαμπραντόρ είναι καλοί κολυμβητές και τους αρέσει η θάλασσα, αλλά το γεγονός
ότι διένυσε μια τόσο μεγάλη απόσταση, 10 μίλια, κολυμπώντας, παλεύοντας με τα
κύματα, είναι απίστευτο», δήλωσε η Φρίντα Σκοτ – Παρκ, από την Ένωση Βρετανών
Κτηνιάτρων. «Ελάχιστοι άνθρωποι θα τα είχαν καταφέρει. Έχω πραγματικά
εντυπωσιαστεί».

© The Times, 2002