ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Άμυνα σε ποια ακριβώς τρομοκρατία;

«Η δημοκρατία δεν είναι σύστημα που εφαρμόζεται απλώς, αλλά που θα πρέπει να
ξέρει και να αμύνεται κατά των αντιπάλων της, όπως η τρομοκρατία», δήλωσε –
για πρώτη ίσως φορά τόσο φειδωλά σε λέξεις – ο υπουργός Πολιτισμού, όταν
ρωτήθηκε για το θέμα των ημερών.

Το άλλοθι του τρομοκρατημένου «πολιτιστικού συντάκτη» μού δημιούργησε την…
ανάγκη για διευκρίνιση. Άμυνα σε ποια ακριβώς τρομοκρατία; Αυτή των
τρομοκρατών των οργανώσεων ή των άλλων της ενημέρωσης, των μικροφώνων, των
πληροφοριών και των πληροφοριοδοτών;

Υπενθύμισα το… χαμένο της τιμής τής Κατερίνας Μπλουμ στον φίλο εισαγγελέα,
που χρειάστηκε να συμπεριληφθεί και το δικό του όνομα στα τρομοκρατημένα
σενάρια της… ενημέρωσης και εκείνος χαμογέλασε πικρά.

Τόλμησα να πω με «μητρικό ενδιαφέρον» σε ενασχολούμενους – τη βοηθεία χαφιέδων
και πληροφοριοδοτών – συναδέλφους πως «μην ανακατεύεσαι με τα σκατά. Δεν
βρωμάνε μόνο, πλήττουν και το μυαλό», αλλά μάλλον δεν με άκουσαν. Η
«Δημοσιογραφία» βλέπεις…

Και με αφορμή την παράσταση του «μαινόμενου Ηρακλή» και της κάθε κεκτημένης
εξουσίας που τελικά γίνεται μανία γιατί, δεν μπορεί, τα τέρατα νικώνται μόνο
αφού ο «πολέμιός» τους τα ενστερνισθεί, τα ενσωματώσει («διάβρωση εκ των έσω»
σε σύγχρονη μετάφραση).

Και ύστερα θυμήθηκα κείνη την κουβέντα με τον διευθυντή πριν από χρόνια,
εκείνη η μειλίχια ενίσχυση της απόφασής μου να περιοριστώ στα «κουλτουριάρικα»
ρεπορτάζ απ-αρνούμενη την καριέρα της «μαχόμενης» – με τα τέρατα -, εκείνο το
«θέλει αρετή και τόλμη ακόμα και η οπισθοχώρηση», που μου είπε, εκείνο το
«κρατήστε καθαρή την ψυχή σας», καθώς – Καβαφικός ίσως κι εκείνος – μου έλεγε
με τον τρόπο του πως «δεν θα τους συναντήσεις αν δεν τους κουβαλάς μες στην
ψυχή σου».