Οι ουρές της ντροπής

Ακόμα και τέσσερις ώρες, όρθιοι, περιμένουν στην ουρά δεκάδες πολίτες για
να παραλάβουν το διαβατήριό τους από το κτίριο της Νομαρχίας, Πατησίων και
Σολωμού 43.

Στην ουρά. Επί ώρες και υπό συνθήκες αφόρητης ζέστης – κλιματισμός δεν υπήρχε – περίμεναν χθες πολίτες για να παραλάβουν το διαβατήριό τους από το κτίριο της Νομαρχίας στη συμβολή των οδών Πατησίων και Σολωμού

Παρόλο που οι ώρες παραλαβής των διαβατηρίων είναι καθημερινά 11 – 1 μ.μ.,
φαίνεται ότι τελικώς δεν επαρκούν για να εξυπηρετήσουν την αυξημένη ζήτηση το
καλοκαίρι. «Περιμένω από τις 9.30 το πρωί. Ήρθα νωρίς για να προλάβω καλή
θέση, αφού χαρτάκια προτεραιότητας δεν υπάρχουν. Τελικώς όταν ήρθε η σειρά
μου, μού είπαν ότι το διαβατήριο δεν είναι έτοιμο και θα έπρεπε να περιμένω
μέχρι να φωνάξουν το όνομά μου. Οργάνωση… μηδέν. Έπρεπε όμως να είχαν
προβλέψει την αυξημένη κίνηση του καλοκαιριού», μας είπε ο κ. Αθανάσιος.

Δίπλα του ο κ. Γιώργος Καστρινός προσπαθεί να σκαρφαλώσει στο γκισέ για να
ακούσει το όνομά του. «Η κατάσταση είναι τριτοκοσμική», διαμαρτύρεται. «Η
παραλαβή είναι 11 – 1 και η ώρα είναι μία παρά δέκα. Είναι άγνωστο πότε θα
πάρω το διαβατήριο στα χέρια μου. Ρωτάμε “πότε θα είναι έτοιμο” και μας
απαντάνε “σε λίγο”. Η ώρα περνάει… και περιμένουμε στην ουρά χωρίς
κλιματισμό, χωρίς ούτε έναν ανεμιστήρα».

Όπως δήλωναν στα «ΝΕΑ» τόσο οι πολίτες όσο και οι υπάλληλοι, η κατάσταση αυτή
επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε μέρα στην υπηρεσία έκδοσης διαβατηρίων, στη
συμβολή των οδών Πατησίων και Σολωμού. Και ενώ τον χειμώνα χρειάζονται μόλις 2
εργάσιμες ημέρες για την παραλαβή του διαβατηρίου και ελάχιστα λεπτά αναμονής,
το καλοκαίρι απαιτούνται 5 ημέρες (συν την ημέρα της κατάθεσης των
δικαιολογητικών) και ατελείωτη αναμονή σε ουρά.

Γιώργος Καστρινός. «Η κατάσταση είναι τριτοκοσμική», διαμαρτύρεται. «Περιμένουμε στην ουρά χωρίς κλιματισμό, χωρίς έναν ανεμιστήρα»

Σύμφωνα με την αναπληρώτρια προϊσταμένη της υπηρεσίας κ. Μάρθα Μπογιοπούλου,
το σκηνικό ταλαιπωρίας οφείλεται στην έλλειψη προσωπικού, στην αυξημένη κίνηση
του καλοκαιριού και κατά 50% στην αμέλεια του Έλληνα πολίτη που τα αφήνει όλα
την τελευταία στιγμή. «Πολλοί έρχονται με το εισιτήριο στο χέρι και λένε
“αύριο πετάω, χρειάζομαι επειγόντως διαβατήριο”. Οι υπάλληλοι κάνουν ό,τι
μπορούν, αλλά δεν επαρκούν. Έχουμε 750 αιτήσεις την ημέρα για έκδοση
διαβατηρίου αυτή την περίοδο, ενώ τον χειμώνα δεν ξεπερνούν τις 300».

Η ώρα περνάει και η ουρά μεγαλώνει αντί να μικραίνει. Κάποια στιγμή ενώνεται
με την ουρά που υπάρχει για την κατάθεση των δικαιολογητικών. Μία γυναίκα
μπαίνει στο κτίριο και αντικρύζει την τεράστια ουρά. Κατευθύνεται προς τα
γκισέ, αλλά κάποιος την σταματάει.

– Και εσείς για διαβατήριο είστε;

– Ναι.

– Ε, τότε πίσω, στην ουρά.

Μία άλλη κυρία μονολογεί ότι «στην Ελλάδα πρέπει να χάσεις ένα ολόκληρο
μεροκάματο για να εξυπηρετηθείς από μία υπηρεσία. Εγώ πήρα ολιγόωρη άδεια από
τη δουλειά μου και ακόμα ταλαιπωρούμαι».

Τα καθίσματα είναι ελάχιστα. Ανεμιστήρες υπάρχουν μόνο για τους υπαλλήλους,
μέσα απ’ τα γκισέ. Ο κόσμος κάνει αέρα με βεντάλιες και χαρτιά. Όσο για το
κτίριο, είναι εμφανώς παραμελημένο. Φουσκωμένοι σοβάδες στο ταβάνι και αφίσες
του ΕΟΤ της δεκαετίας του ’80 που λένε «Όπου κι αν πάμε η Ελλάδα μας
περιμένει» και «μας… ταλαιπωρεί», όπως έλεγε μία κυρία που βρισκόταν επί μία
ώρα στην ουρά. Σε λίγο καιρό πάντως, όπως έλεγαν οι υπεύθυνοι της έκδοσης
διαβατηρίων, οι υπηρεσίες θα μεταφερθούν σε νέο χώρο στον πεζόδρομο της Δώρου.

Κάποιοι απελπίζονται. Βγαίνουν απ’ την ουρά. «Πού είναι η προϊσταμένη; Δεν
είναι κατάσταση αυτή…». Τέσσερα – πέντε άτομα εισβάλλουν στο γραφείο της με
άγριες διαθέσεις. «Η παραλαβή είναι ή δεν είναι 11 – 1; Μας είχατε πει ότι θα
παίρναμε τα διαβατήριά μας σήμερα. Τότε γιατί περιμένουμε και μετά τη 1 και
ακόμα δεν τα έχουμε στα χέρια μας; Απαντήστε μας». Η προϊσταμένη προσπαθεί να
τους καθησυχάσει. «Δεν θα φύγει κανένας αν δεν έχει παραλάβει το διαβατήριό του».