[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ναι, θα τη θυμόμαστε. Ναι, θα τη διηγούμαστε στα παιδιά μας – ή στα εγγόνια
μας. Και, ναι, περιμέναμε πολύ την ημέρα που θα ήταν ορατό το τέλος της 17Ν.

Και το τέλος της τρομοκρατίας στην Ελλάδα – ένας ανοικτός λογαριασμός, μια
ανοικτή πληγή της Μεταπολίτευσης, που κανείς – αριστερός, δεξιός ή «δεν
γνωρίζω – δεν απαντώ», που λένε και οι δημοσκοπήσεις – δεν ήθελε να
κληροδοτήσει στους επομένους.

Ο «αρχηγός», ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, ο γιος του Δημήτρη και της Ζωής,
βρίσκεται φιλοξενούμενος της Ελληνικής Αστυνομίας, αυτής της Αστυνομίας που
είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία της ιστορίας της στις τελευταίες δεκαετίες. Την
ηγεσία του παραδέχονται οι ήδη συλληφθέντες, οι δύο αδελφοί Ξηρού και ο
«πιτσιρικάς» της τελευταίας γενιάς των τρομοκρατών, ο Διονύσης Γεωργιάδης. Κι
έπειτα, τα δακτυλικά του αποτυπώματα βρέθηκαν στη γάφκα της οδού Πάτμου.

Τελείωσε, λοιπόν; Αυτό ήταν το τέλος; Όχι, όχι. Μια υπόθεση που
τραυματίζει τους Έλληνες πολίτες και την Ελλάδα 27 χρόνια, δεν τελειώνει έτσι.
Διότι, για παράδειγμα, πώς ήξεραν τούτοι οι τρομοκράτες – ληστές τα δρομολόγια
του σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα ή των άλλων ξένων διπλωματών; Τι ήταν αυτό
που τους έκανε να μεταβληθούν από «τρομοκράτες» σε «ληστές» και τανάπαλιν;
Πόσοι είναι συνολικά οι άνθρωποι που συνέβαλαν στη δολοφονία τόσων συμπολιτών;
Και άλλλα, και άλλα – όπως πού είναι το πρώτο 45άρι, τι έγινε το 1975, τι
έγινε πριν…

Ναι, πολλά τα ερωτήματα. Αφορμή – μέσα στη δίνη – για να ψάξουμε τη
μνήμη μας, την ταυτότητά μας, τις διαδρομές μας. Όπως έκαναν τούτες τις μέρες
χιλιάδες Έλληνες, οι οποίοι συνέδραμαν στις έρευνες της ΕΛ.ΑΣ. και για αυτό ο
αρχηγός της έσπευσε να ευχαριστήσει… εμάς.

Οι συλλήψεις ήταν αναμενόμενες. Ο κατάλογος των εγκλημάτων όμως της
οικογένειας Ξηρού προκάλεσε σοκ, καθώς ένας μόνον εξ αυτών έχει πάρει μέρος σε
27 συνολικά επιθέσεις με εννέα νεκρούς! Επιθέσεις τρομοκρατικές αλλά και
ληστείες τραπεζών. Με το αζημίωτο…