ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι ιθαγενείς

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Θ. Γραμματικόπουλος, Παπαφλέσσα 7, Πύργος
Ηλείας, γράφει:

«Ο δημοσιογράφος κ. Θεοχαράτος, αν θυμάμαι καλά, είχε γράψει κάποτε “ο
ελληνικός λαός υφίσταται εσωτερική κατοχή από την δημόσια διοίκηση”.
Καθημερινή η επιβεβαίωση. Μας θεωρούν ιθαγενείς. Η συντεχνιακή νοοτροπία του
συνδικαλισμού εις το αποκορύφωμά της. Οι διεκδικήσεις των έχουν το στοιχείο
της πρόκλησης για τους υπόλοιπους Έλληνες. Κοινώς, ανά πάσα στιγμή, μας
πουλάνε εξουσία. Αγνοούν ή θέλουν να μη γνωρίζουν τον άμεσο εργοδότη τους, τον
λαό. Επί έναν χρόνο τώρα, το επίκεντρο της λύσης του ασφαλιστικού προβλήματος
είναι οι θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις στη δημόσια διοίκηση και τις ΔΕΚΟ.
Στις 24/4, 16/5, 20/5 του 2001 και στις 7/5 του 2001 είχα γράψει στον
καθημερινό “Παρατηρητή” Σερρών και στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” σχετικά με το
Ασφαλιστικό και ερωτούσα: Με βάση τη συνδικαλιστική δεοντολογία για
διεκδικήσεις προς το καλύτερον:

1. Θα τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η μείωση της ηλικίας
συνταξιοδότησης του ιδιωτικού τομέα, ώστε να είναι στα όρια που θέλουν να
παραμείνουν του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ;

2. Το θέμα της ανεργίας στον ιδιωτικό τομέα που δεν θεωρείται χρόνος
συντάξιμος, εκτός εάν είναι την τελευταία δεκαετία από την έξοδο σε σύνταξη,
δηλαδή όταν είναι άνεργοι στα 50 ή 55.

3. Το εφ’ άπαξ στον ιδιωτικό τομέα είναι ελάχιστο μπροστά στα
εκατομμύρια του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ, και με προϋποθέσεις (μη μας πουν για
κρατήσεις: μεταφορά λογαριασμών γίνεται από τη μία υπηρεσία προς την άλλη).

4. Ζητούν να παραμείνει ο τελευταίος μισθός για τον υπολογισμό της
σύνταξης. Θα το ζητήσουν και για τον ιδιωτικό τομέα που είναι βάσει των
αποδοχών της τελευταίας πενταετίας.

Για τα παραπάνω και άλλα δευτερεύοντα, όπως παροχές στους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ,
συνδικαλιστικές συντάξεις, κ.λπ. κ.λπ. δεν έχουμε ακούσει τις θέσεις της ΓΣΕΕ,
η οποία εκπροσωπεί περίπου 2 εκατομμύρια εργαζομένους. Όλο για το Δημόσιο και
ΔΕΚΟ ακούμε απ’ όλες τις μεριές. Τι χρειάζεται, λοιπόν, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ; Είναι
αρκετή, και οι συνδικαλιστικές ομοσπονδίες των ΔΕΚΟ. Είναι απορίας άξιον πως ο
ιδιωτικός τομέας ακολουθεί τις απεργίες για το Ασφαλιστικό; Ακόμα και οι
θέσεις του ΚΚΕ, που λέει ότι είναι το κόμμα της εργατικής τάξης. Δεν ακούσαμε
ποτέ από τα πορτοπαράθυρα των τηλεοράσεων από τους ειδήμονες όλων των κομμάτων
και συνδικαλιστικών παρατάξεων για την τύχη του ιδιωτικού τομέα. Ουδεμία
εφημερίδα, ουδείς δημοσιογράφος, ουδείς τηλεοπτικός δίαυλος έχει κάνει την
τιμή να ασχοληθεί με τα εκατομμύρια των ασφαλισμένων του ιδιωτικού τομέα.
Μήπως όλοι οι παραπάνω έχουν πεισθεί ότι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα
είναι ιθαγενείς, που περιμένουν να τους μοιράσουν καθρεφτάκια με πληρωμή
διαμαντιών; Έλεος!».

Ο κ. Δημ. Κυριαζής, Βοσπόρου 111, Καλογρέζα, γράφει:

«Τις μέρες του Πάσχα, σε χωριό που βρέθηκα, διηγείτο ψάλτης, γιομάτος
αγανάκτηση και απόγνωση: Μετέλαβε ο παπάς μια ετοιμόρροπη γριούλα, που με
μεγάλη προσπάθεια στήριζαν οι δικοί της και καταφέρανε, επίσης να της ανοίξουν
το στόμα. Και ακολούθησε η πρώτη μετάληψη νηπίου (είχε σαραντήσει)!..

Μα αυτό δεν είναι έγκλημα; Δεν μεταδίδονται οι από του στόματος μεταδιδόμενες
μολυσματικές ασθένειες (π.χ. φυματίωση); Πόσοι πάσχοντες δεν θα έχουν μολυνθεί
με αυτόν τον τρόπο…

Οι γιατροί, οι καθηγητές, η Ιατρική Σχολή πρέπει επιτέλους να σπάσουν τη σιωπή
τους, ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους: Είναι ιατρικά σωστό, χωρίς κίνδυνο, αυτό
που γίνεται; Ιδιωτικώς, οι γιατροί με τους οποίους έτυχε να κουβεντιάσω το
θέμα, είναι βέβαιοι για τον κίνδυνο μολύνσεων.

Η Εκκλησία, αφού διαφωνεί με την όστια των Καθολικών (που και γι’ αυτόν τον
λόγο εφαρμόστηκε) ας χρησιμοποιεί πλαστικά κουταλάκια για κάθε μεταλαμβάνοντα
και μετά ας τα καίει».