Σενάρια συνωμοσίας και φαντασίας

Ποιος πρόδωσε λοιπόν τη 17 Νοέμβρη; Μια γυναίκα, που την απογοήτευσε –
τόσο! – ο βομβιστής Σάββας Ξηρός; Ή κάποιο μέλος της οργάνωσης, που έκανε τη
μεγάλη στροφή και ανακάλυψε – επιτέλους… – ότι ο δρόμος της ένοπλης
επαναστατικής βίας είναι αδιέξοδος, εκτός από αιματηρός;

Ποιος είναι ο ρόλος των αμερικανικών και βρετανικών υπηρεσιών, που συνέδραμαν,
όταν δεν… παρέκαμπταν, τις ελληνικές σ’ αυτό το ανελέητο κυνηγητό που τώρα
μοιάζει να ολοκληρώνεται; Όσο ξετυλίγεται το νήμα των αποκαλύψεων για τη
δράση, και το περιεχόμενο, της 17 Νοέμβρη, άλλο τόσο μπερδεύονται τα πράγματα
για το πώς οι διωκτικές αρχές άρπαξαν τον μίτο της Αριάδνης. Κι είναι κοινό
μυστικό ότι σε μια τέτοια υπόθεση που ταλάνισε τον τόπο για σχεδόν τρεις
δεκαετίες, περισσότερα είναι αυτά που έγιναν ή γίνονται στο παρασκήνιο, παρά
όσα εξελίσσονται και διοχετεύονται στο προσκήνιο. Λίγο αυτό, λίγο το ότι η
καχυποψία είναι ίδιον του Έλληνα, η ουσία είναι ότι τα τελευταία
εικοσιτετράωρα αναπτύσσεται μια φιλολογία χωρίς αρχή και τέλος, και προφανώς
χωρίς όριο, για την υπόθεση αυτή που κρατάει σε αγωνία εκατομμύρια πολίτες.
Και πολιτικούς.

Έπεσαν οι μάσκες. Για τους δεύτερους, η υπόθεση έχει μια ξεχωριστή
σημασία άλλωστε. Επί χρόνια τροφοδότησαν την κοινωνία, με «ειδήσεις»,
αποκαλύψεις», «πληροφορίες» για την πολιτική ταυτότητα των εκτελεστών της 17 Ν
– τους ήθελαν να κινούνται στις παρυφές και, πολλές φορές, μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Τώρα ήρθε, και γι’ αυτούς, και ιδιαίτερα για την οικογένεια Μητσοτάκη (Κώστας
Μητσοτάκης και Ντόρα Μπακογιάννη), που με πάθος υποστήριξαν τις εκδοχές αυτές,
η ώρα της αποκάλυψης…

Για τους πολίτες, πέρα από το αυταπόδεικτο ενδιαφέρον για την εξάρθρωση της
οργάνωσης-φάντασμα, που προξένησε τρομερά πλήγματα στο κύρος της χώρας, τα όσα
αποκαλύπτονται αποτελούν υλικό – μαζί και προτροπή… – για την ανάπτυξη
θεωριών συνωμοσίας, που θα τις ζήλευε και ο πιο σπουδαίος σεναριογράφος.
Αγαπημένο θέμα πλέον για θερινές παρέες «το πώς τους έπιασαν ρε παιδιά»,
ακροβατεί ανάμεσα στο επιφαινόμενο και αυτό που κανείς έχει (αυτο)πεισθεί ότι
είναι η μόνη αλήθεια.

Πλήθος ερωτηματικών. Άλλωστε και η ίδια η υπόθεση, δίνει τροφή. Πλήθος
τα ερωτηματικά. Αν ο Ξηρός είναι επαγγελματίας τρομοκράτης, που για 18
ολόκληρα χρόνια αλώνιζε την Αθήνα, σκοτώνοντας, ληστεύοντας και τοποθετώντας
βόμβες, τότε, πώς του έσκασε στα χέρια μια μικρής ισχύος βόμβα; Μια βόμβα,
αντάξια μιας βομβιστικής επίθεσης ρουτίνας; Προφανώς… δεν του έσκασε από
λάθος! Του την… έσκασαν. Οι Αμερικανοί – αυτοί έχουν τη δυνατότητα για κάτι
τέτοιο. Σίγουρα τον παρακολουθούσαν εκ των προτέρων, τον είχαν εντοπίσει και
την κατάλληλη στιγμή του φύτεψαν ένα μικροτσίπ, στον μηχανισμό, και του την
πυροδότησαν από μακριά, το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στο λιμάνι του
Πειραιά! Γιατί; Για να πιέσουν την κυβέρνηση Σημίτη να ξεκινήσει επιτέλους τις
συλλήψεις για τη 17 Ν, της οποίας τη βασική σύνθεση γνωρίζουν από χρόνια.

Κι επειδή από μόνη της μια έκρηξη, έστω και κατευθυνόμενη, δεν μπορεί να
αποτελεί τον μίτο της Αριάδνης για την εξάρθρωση της οργάνωσης-φάντασμα, του
έβαλαν δίπλα, μέσα σε ένα σακίδιο, το πιστόλι που είχε κλέψει η 17 Ν από τον
άτυχο αστυφύλακα Μάτη, το ’84, μαζί με χειροβομβίδες και μια αρμαθιά κλειδιά
από τις γιάφκες της οργάνωσης, ούτως ώστε η ΕΛ.ΑΣ. να μην έχει το παραμικρό
άλλοθι για την εξάρθρωση της οργάνωσης. Καλό;

Πώς να πειστείς; Αφοπλιστικά καλό, για να κεντρίσει τη φαντασία.
Άλλωστε, πώς να πείσεις ότι ένας – και πάλι – επαγγελματίας τρομοκράτης,
προφανώς εξαιρετικά εκπαιδευμένος για να μην τον βρίσκουν τόσα χρόνια,
πηγαίνει να κάνει μια βομβιστική επίθεση ρουτίνας και κουβαλάει μαζί του:

Α. Ένα πιστόλι που τον συνδέει με τη 17 Ν και του εξασφαλίζει, στο
νερό, ισόβια και βάλε.

Β. Με τα κλειδιά από τις γιάφκες που επίσης του εξασφαλίζουν ισόβια,
και παίρνει στον λαιμό του και τους «συντρόφους».

Βλάκας δεν είναι, όπως δεν είναι, όπως θα αποδειχθεί σύντομα άλλωστε, και οι
υπόλοιποι τρομοκράτες. Τότε; Ξαναγυρίζουμε στην αρχή της θεωρίας. Οι
Αμερικανοί (που κάνουν τέτοιες δουλειές) τον είχαν εντοπίσει, τον
παρακολουθούσαν, μπαινόβγαιναν στο σπίτι και τη γιάφκα του και αποφάσισαν να
τον βγάλουν στη σέντρα, να τον βρει έτοιμο η ΕΛ. ΑΣ…

Ή πάλι, αν δεν τον έβγαλαν οι Αμερικανοί στο φως, μπορεί να τον έδωσαν οι
ίδιοι οι «σύντροφοί» του, σε μια μάλλον αιματηρή μορφή του «πιο αδύναμου
κρίκου». Θυμηθείτε, πότε συμβαίνει η λάθος έκρηξη: ταυτόχρονα με τη
δημοσιοποίηση πληροφοριών ότι όπου να ‘ναι πιάνουν τους τρομοκράτες της 17 Ν,
διότι εξαρθρώνεται η οργάνωση. Συνήλθαν λοιπόν σε ολομέλεια, όσοι μετέχουν
στον «ηγετικό πυρήνα» και αποφάσισαν: «ας τους δώσουμε τον Ξηρό, που είναι
απλός εκτελεστής, και δεν μας ξέρει, να τους δώσουμε και τις γιάφκες, και να
μείνουμε στην αφάνεια, διότι με τον Ξηρό κόβεται και η αλυσσίδα». Καλό;

Τώρα όλοι περιμένουν αύριο, μεθαύριο, να ανακοινωθούν οι πρώτες συλλήψεις.
Μέχρι να φτάσουμε στην κεφαλή. Ώς τότε, θα δίνουν και θα παίρνουν, εκτός από
τις θεωρίες συνωμοσίας, και τα ονόματα. Για τον πανεπιστημιακό που μετέχει
στον στενό πυρήνα, για την γιατρό που είναι από τα βασικά μέλη της οργάνωσης,
για τον γιο του παλιού βουλευτή της Αριστεράς, για τον «διανοούμενο» ηγέτη της
οργάνωσης – που, λένε, διαπραγματεύεται τώρα με τις αρχές την παράδοσή του και
την τύχη του! – για τον δημοσιογράφο, για… για…

Είναι μακρύς ο δρόμος, για να πιστέψει κανείς ότι όλα τέλειωσαν με την έκρηξη
του Σαββάτου. Στην πραγματικότητα μόλις τώρα αρχίζουν, κι αυτή είναι η μόνη
παραδεκτή αλήθεια…

Πώς να τον αναγνωρίσουν, που έγινε 100 κιλά;

Το σενάριο που αναφέρει ότι οι ηγέτες της 17Ν «έδωσαν» τον Ξηρό δένει και με
την ιστορία, στο πώς έφτασαν στην οδό Πάτμου οι αστυνομικοί. Δοκίμασαν τα
κλειδιά από την αρμαθιά του Ξηρού, σε όποια πόρτα έβρισκαν μπροστά τους; Όχι
ασφαλώς. Είδαν ενόραση; Ούτε. Πολύ περισσότερο δεν τους τηλεφώνησε «ένας
ένοικος», ο οποίος αναγνωρισε δήθεν τον Ξηρό από τη φωτογραφία που έδωσε
αρχικά στη δημοσιότητα η Αστυνομία. Πρώτον, γιατί ο Ξηρός δεν αναγνωριζόταν
από τη φωτογραφία, έτσι υπέρβαρος που ήταν εδώ και χρόνια – πάνω από 100 κιλά!
Και, δεύτερον, γιατί αυτός που υπέδειξε τη γιάφκα (αν δεν ήταν οι Βρετανοί ή
οι Αμερικανοί που μετείχαν στην έρευνα, σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή
συνωμοσίας) ήταν… δύο, από τους προσαχθέντες μετά την έκρηξη στον Πειραιά.
Δύο οι οποίοι είχαν σχέση με τον Ξηρό, ήταν, λένε, στην οργάνωση μαζί του, και
προκειμένου να γλιτώσουν το κεφάλι τους, έκαναν χρήση των σχετικών διατάξεων
του νέου αντιτρομοκρατικού νόμου περί προστασίας ουσιωδών μαρτύρων και τα
είπαν όλα χαρτί και καλαμάρι. Όλα όσα ήξεραν δηλαδή. Κι αυτά που ήξεραν, ήταν,
το πού έβλεπαν τον Ξηρό, πού τον συναντούσαν και πού έπαιρναν οδηγίες και
οπλισμό. Γιατί αυτές οι οργανώσεις δουλεύουν με το τριαδικό σύστημα. Τρεις
γνωρίζονται μεταξύ τους, ένας εκ των τριών γνωρίζει άλλους δύο, ένας πάλι εκ
των δύο, μετέχει σε μια άλλη τριάδα, και ούτω καθ’ εξής.