[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ποιο δείπνο με κορυφαίους στο Μέγαρο Μαξίμου και ποιες συναντήσεις του
Κώστα Καραμανλή. Και ποιο Μουντιάλ και ποια Βραζιλία.

Η είδηση της δεκαετίας για τη χώρα μας ήρθε χθες το βράδυ, διά στόματος του
αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας: το 38άρι πιστόλι που βρέθηκε στην κατοχή του
τραυματία του Ευαγγελισμού Σάββα Ξηρού είναι όπλο που απέσπασε η 17Ν από
αστυνομικό που σκότωσε το 1984.

Κι έτσι, για πρώτη φορά εδώ και 27 χρόνια που δρα η τρομοκρατική οργάνωση, οι
αρχές έχουν στα χέρια τους, ζωντανό, έναν άνθρωπο που σύμφωνα με τις ενδείξεις
είναι μέλος της 17Ν. Ιστορική μέρα; Εμφανώς, εάν λάβει κανείς υπόψη του τις
λοιδορίες που έχει υποστεί η χώρα μας και η κυβέρνηση για την αδυναμία της να
κάνει κάτι για την εξάρθρωση της 17Ν.

Υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος προειδοποιούν τα κυβερνητικά στελέχη, αλλά
τούτη τη φορά κάθε πολίτης δικαιούται να νοιώθει την ικανοποίηση πως…
τουλάχιστον υπάρχει δρόμος. Και δεν επικρατεί το απόλυτο σκοτάδι. Πόσο και τι
νήμα θα ξετυλιχθεί τις επόμενες μέρες και βδομάδες κανείς δεν μπορεί να πει ­
και πάντως όχι οι αρχές, οι οποίες για πρώτη φορά δείχνουν τέτοια προσοχή στην
ενημέρωση.

Μετά τις χθεσινοβραδινές εξελίξεις δεν είναι απορίας άξιον που ο Κώστας
Σημίτης, για πρώτη φορά από το 1996 που έγινε πρωθυπουργός, εξέφρασε την
αισιοδοξία του για τη δουλειά που γίνεται – «αποτελέσματα» και «τεκμηρίωση»
ήταν οι λέξεις που χρησιμοποίησε μιλώντας στους συνεργάτες του. Οι οποίοι,
βέβαια, δε μπορούν να μη σκέφτονται – και να μη συζητούν – τις θετικότατες
συνέπειες που θα μπορούσε να έχει για την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ η εξάρθρωση
της 17Ν ή έστω ένα αποφασιστικό χτύπημα. Για να μην αναφέρουν τη θέση της
χώρας διεθνώς, την προοπτική για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και άλλα τινά – και
σημαντικά για όλους.

Δεύτερο χτύπημα σε δύο μέρες του Θόδωρου Πάγκαλου. Στο δεύτερο άρθρο του
στα «ΝΕΑ», εν όψει της Συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ στο τέλος της εβδομάδας, το
κορυφαίο στέλεχος βάλλει κατά των υπευθύνων για την περυσινή υπόθεση του
Ασφαλιστικού και «φωτογραφίζει» φυσικά ευκρινέστατα τον Τάσο Γιαννίτση.
Σημειώνει χαρακτηριστικά ότι κάποιοι υπεύθυνοι «έχουν μίαν ιδιότυπη ασυλία
προσωπικού χαρακτήρα που τους επιτρέπει να περιοδεύουν από γκάφα σε γκάφα»