ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αυτοκίνητα

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Θαν. Σταματέλος, Καστέλλι Παρνασσίδας, γράφει:

«Δώδεκα χρόνια πέρασαν από τότε που δημοσιεύθηκε μία πρότασή μου για το
κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας, όπου έλεγα να δημιουργηθούν δύο τεράστιοι
χώροι στάθμευσης και φύλαξης αυτοκινήτων στο Μπογιάτι και στον Ασπρόπυργο,
ώστε να μην κυκλοφορούν καθόλου Ι.Χ. επιβατικά αυτοκίνητα, όχι μόνο στο κέντρο
αλλά σε όλη την Αθήνα και τον Πειραιά και τα Σαββατοκύριακα, όσοι θέλουν να
φύγουν για επαρχία, να μεταβαίνουν στον χώρο του πάρκινγκ με αστικές
συγκοινωνίες και επιστρέφοντας από την εκδρομή άραγμα του Ι.Χ. και πάλι με το
λεωφορείο ή τον ηλεκτρικό, επιστροφή στο σπίτι.

Μ’ αυτόν τον τρόπο θα κινούνται άνετα τα μέσα συγκοινωνίας, ταξί και γενικώς
επαγγελματικά οχήματα, που σημαίνει πολλαπλό κέρδος για τους κατοίκους του
Λεκανοπεδίου, όπως πολύτιμος χρόνος, λιγότερα έξοδα, ήρεμη ζωή, καθαρή
ατμόσφαιρα και το πιο βασικό: όταν κάποιος ασθενής καλέσει ασθενοφόρο, να
είναι σε δύο λεπτά στο σπίτι του και να φθάνει σε λίγα λεπτά στο νοσοκομείο.

Και ενώ κάθε χρόνο μόνο στο Λεκανοπέδιο προστίθενται διακόσιες χιλιάδες
αυτοκίνητα, θέτω απλά το ερώτημά μου: Αφού τότε που έπρεπε δεν έγιναν σχέδια
και μελέτες για φαρδείς δρόμους και γκαράζ σε όλες τις οικοδομές (από την
10ετία του ’50 που άρχισε το άδειασμα της υπαίθρου), σε 20 χρόνια που θα έχει
μαζευτεί στην Αθήνα ο μισός πληθυσμός της χώρας, πώς είναι δυνατόν να χωρέσουν
τα αυτοκίνητα και να κινείται με αυτά ο κόσμος φυσιολογικά;

Τα περισσότερα αυτοκίνητα που είναι σε κίνηση δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο
δρομολόγιο, απλώς ψάχνουν με τις ώρες μήπως παρουσιασθεί κάποιος οδηγός που θα
πάρει το σταθμευμένο αυτοκίνητο, ώστε να του πιάσει τη θέση.

Καθημερινό, συνεπώς, είναι το πρόβλημα του κυκλοφοριακού χάους στην Αθήνα.
Κατά τη γνώμη μου, όλοι οι κάτοχοι των Ι.Χ. πρέπει να προσαρμοστούν στην
πραγματικότητα. Γιατί καλό είναι το αυτοκίνητο, αλλά για να χαιρόμαστε κάποιες
ώρες της ζωής μαζί του και όχι να την κάνουμε δύσκολη».