ΜΑΤΙΕΣ Το μάθημα

Γράψανε και ξαναγράψανε οι εφημερίδες για την απεργία των ναυτικών, την
ασυνεννοησία των υπουργών, την ένταση στα λιμάνια, την αγανάκτηση και την
απογοήτευση του κόσμου, την πολιτική επιστράτευση. Περιττεύει, επομένως, ν’
ασχοληθώ κι εγώ μ’ αυτή την ιστορία. Ευτυχώς, «τα πλοία δεν άραξαν» -για να
θυμηθώ και τον Μενέλαο Λουντέμη, τον «ασπούδαχτο», κατά τους «καθώς πρέπει»
κριτικούς της λογοτεχνίας, που όμως και ταλέντο είχε και πολύ δημοφιλής ήταν
πριν από μερικές δεκαετίες. Τα πλοία δεν άραξαν και χιλιάδες εργαζόμενοι -οι
πλούσιοι δεν χρησιμοποιούν τα «καράβια της γραμμής» -βρέθηκαν στα νησιά, για
να χαρούν το «τριήμερο» κοντά στη θάλασσα. Τέλος καλό, όλα καλά.

Με την ευκαιρία, όμως, της «εξόδου», θέλω να σημειώσω κάτι που έλεγε ο Ανδρέας
Παπανδρέου -συμπληρώθηκαν έξι χρόνια από τον θάνατό του -κάθε φορά που η
Πρωτομαγιά, η Καθαρή Δευτέρα κ.λπ. άνοιγαν όλους τους δρόμους για μίνι
αποδράσεις: «Μακάρι να ‘ναι καλός ο καιρός, να ταξιδέψει ο κόσμος χωρίς
προβλήματα, να χαρεί, να τραγουδήσει, να χορέψει. Γιατί όταν ο κόσμος δεν
ευχαριστιέται, τέτοιες μέρες, ψάχνει να… δαγκώσει κάποιον, για να εκτονωθεί!
Και ο πιο πρόχειρος “κάποιος” είναι πάντοτε η κυβέρνηση…».

Διάβασα ότι το ΚΚΕ είχε ζητήσει από τους απεργούς να αγνοήσουν τα φύλλα
πολιτικής επιστράτευσης και να μην πάνε για δουλειά. Έτσι, πράγματι, έγινε. Οι
απεργοί, όμως, είπαν «όχι» στο ΚΚΕ, γεγονός που επέτρεψε σε ορισμένους
σχολιαστές να ισχυρισθούν ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν έχει, πλέον, μεγάλη
επιρροή στην ΠΝΟ. Νομίζω, ότι αυτά τα περί επιρροής δεν ευσταθούν. Κατά τη
γνώμη μου, οι ναυτικοί, μέσα τους, ήθελαν να εκτελεσθούν τα δρομολόγια
-να φύγει ο κόσμος, να βρεθεί στα νησιά, να ξεδώσει. Και επειδή ήθελαν, πήραν
τα φύλλα πολιτικής επιστράτευσης σχεδόν με ανακούφιση.

Αν ισχύουν όλ’ αυτά, τότε οι ναυτικοί έδωσαν ένα μάθημα σε όλους εκείνους, που
απεργούν σε «κρίσιμες μέρες», φέρνοντας σε απόγνωση το κοινωνικό σύνολο. Μιλάω
για τους καθηγητές, που απεργούν σε περίοδο εξετάσεων, τους εργάτες
καθαριότητας, που αφήνουν την Αθήνα να βρωμοκοπάει, Χριστούγεννα και Πάσχα,
τους ταξιτζήδες, που διακόπτουν την κυκλοφορία, κλείνοντας την Πλατεία
Συντάγματος, κλπ. Οι απεργοί πρέπει να ξέρουν ότι σε κάθε περίπτωση,
όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι είναι κοντά τους. Γιατί θα πρέπει, επομένως,
να τους ταλαιπωρούν;