ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ευκολόπιστοι

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Κουβάτσος, Αχαρνών 273, Αθήνα, γράφει:

«Κάθε έθνος, κάθε εποχή, κάθε σκεπτόμενος (υγιώς) άνθρωπος πρέπει, συχνά, να
καθορίζει τα όρια ανάμεσα στην ελευθερία και την εξουσία. Γιατί ελευθερία
χωρίς εξουσία καταντάει χάος και εξουσία χωρίς τον σεβασμό της ελευθερίας
τυραννία» Στ. Τσβάιχ. Στη χώρα μας, από της μεταπολιτεύσεως (1974) και
εντεύθεν, λειτουργεί, πράγματι, το πολίτευμα της «Προεδρευομένης
Κοινοβουλευτκής Δημοκρατίας» (άρθρο 1 του Συν/τος του 1975). Θεμέλιο του
πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία (άρθρο 2). Να μην το ξεχνάμε.

Στα 28 χρόνια λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα – παρά την
πικρή εμπειρία παλαιοτέρων εποχών…, όπου (επί κοινοβουλευτικών κυβερνήσεων)
το αστυνομικό κράτος είχε (ουσιαστικώς) καταλύσει τις συνταγματικές ελευθερίες
των πολιτών… – εμφανίζονται, ενίοτε, φαινόμενα παραβιάσεως συνταγματικών
ελευθεριών των πολιτών… και βιαιοπραγίες των αστυνομικών οργάνων, σύμφωνα με
τα δημοσιεύματα του Τύπου (της 12-4-2002). Συγκεκριμένα κατηγγέλθησαν τα πιο
κάτω:

α. Ασκήθηκαν εντονότατες κομματικές πιέσεις… για να μην υπάρξει
αντίδραση στο Δημόσιο από την ΠΑΣΚ/ΔΥ στις ρυθμίσεις που προωθεί στο
ασφαλιστικό πρόβλημα η κυβέρνηση.

Δημιουργήθηκε όξυνση στη συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ, που οδήγησε σε
(έγγραφη) παραίτηση τον κ. Παπασπύρο (ΑΔΕΔΥ) και τον έφερε σε αντιπαράθεση με
τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ) (Χρ. Πολυζωγόπουλο) και τον υφυπουργό Εργασίας,
Κοιν. Ασφαλίσεων… (όλοι του ΠΑΣΟΚ).

β. Στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των Δ.Υ. που έγινε, στις 11.4.2002,
μπροστά στο κτίριο του υπουργείου Οικονομικών…, έγιναν επεισόδια, τα οποία
γενικεύθησαν και προκάλεσαν την επίθεση των ΜΑΤ… Σύμφωνα με δημοσιευθείσα
στον Τύπο καταγγελία του βουλευτού του ΣΥΝ, κ. Π. Λαφαζάνη, που μετείχε στη
συγκέντρωση, τα ΜΑΤ ξυλοκόπησαν τους διαδηλωτές και τον βουλευτή – όπως έγινε
πριν από μερικά χρόνια… μπροστά στου Μαξίμου», όπου εδάρησαν από τα ΜΑΤ τα
«περήφανα γηρατειά» που είχαν ψηφίσει (οι περισσότεροι) το ΠΑΣΟΚ, γιατί
διαμαρτύροντο για τις πενιχρές συντάξεις τους και στις διαμαρτυρίες του
(βουλευτού) προς τον επικεφαλής των αστυνομικών οργάνων… εδόθη η εξής
απάντηση: «εδόθη άνωθεν εντολή»! Τι χειρότερα έκαναν επί «επάρατης Δεξιάς»;
Ντροπή. Δικαιώνεται (και πάλι) ο Διον. Σολωμός, που είπε: «Δυστυχισμένε μου
λαέ/ καλέ και ηγαπημένε/ πάντοτε ευκολοπίστευτε/ και πάντα προδομένε».