ΡΟΤΖΕΡ ΜΟΥΡ «Κανείς δεν είναι… Άγιoς»

«Κανείς δεν είναι άγιος», λέει ο Ρότζερ Μουρ. Όμως ό,τι μπορεί κάνει. Και ο άλλοτε «Άγιος» και πράκτωρ 007 αποφάσισε να το προσπαθήσει ως πρεσβευτής Καλής Θελήσεως της Γιούνισεφ…

Στα 75 του το βλέμμα του είναι αεικίνητο, τα μαλλιά του, παραδόξως, καστανά
και κρύβουν επιμελώς ένα μικρό… ξέφωτο στο πίσω μέρος του κεφαλιού, το κορμί
του σε άριστη κατάσταση και το πνεύμα του, ξυράφι. Σήμα κατατεθέν του
(Βρετανός γαρ) το φλεγματικό του χιούμορ, με δόσεις αυτοσαρκασμού.

Στους συμπατριώτες του ο Ρότζερ Μουρ ήταν αρχικά γνωστός ως (κινηματογραφικός)
Ιβανόης. Όμως ο ρόλος που του χάρισε δημοσιότητα και αναγνώριση – πώς να τον
δει κανείς μέσα από την πανοπλία του Ιβανόη; – ήταν εκείνος του Σάιμον
Τέμπλαρ, του «Αγίου». Ακολούθησε ο ρόλος του λόρδου Μπερτ Σινκλέρ στους
«Αντίζηλους» (με τον Τόνι Κέρτις). Και στους τέσσερις ρόλους – μαζί με τον
Τζέιμς Μποντ – ήταν λαμπερός, σχεδόν εκθαμβωτικός. Εικόνα που τον ακολουθεί
και στη ζωή του.

Ο Ρότζερ Μουρ, γιος του αστυφύλακα από το Στρίθαμ του Νότιου Λονδίνου,
πρώτα έμαθε να μιλά «καθαρά» και να έχει καλούς τρόπους και μετά οτιδήποτε
άλλο. Και τούτο είναι κάτι που διακρίνει τον Βρετανό ηθοποιό και πρεσβευτή
Καλής Θελήσεως της Γιούνισεφ. Στην οθόνη, μικρή και μεγάλη, μπορεί να
εμφανιζόταν ψύχραιμος, ατσαλάκωτος, είτε ως «007» είτε ως «Άγιος», όμως κάτω
από τα ατσαλάκωτα προσωπεία του κρυβόταν ένας ευαίσθητος χαρακτήρας. Τον οποίο
αποφάσισε να αποκαλύψει τώρα, διοχετεύοντας στα παιδιά τού κόσμου με κάθε
τρόπο την ενέργειά του, μέσα από φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, από τότε που τον
«μύησε» στην προσφορά του πρεσβευτή Καλής Θελήσεως της Γιούνισεφ η καλή του
φίλη Όντρεϊ Χέπμπορν.

Θυμάται ακόμα και συγκινείται με την περιγραφή ενός Σκοπιανού, σε αποστολή της
Γιούνισεφ στην εμπόλεμη τότε πρώην Γιουγκοσλαβία, για το πώς βίασαν την κόρη
του μπροστά στα μάτια του σε ένα χωράφι λίγο πιο πέρα από το σπίτι του.
«Κάποια στιγμή η διερμηνέας μου σταμάτησε να μεταφράζει. Γύρισα και είδα πως
έκλαιγε. Διότι το “χωράφι” εκείνο ήταν κάποτε το σπίτι της που ισοπεδώθηκε,
όπως και όλο το χωριό της και ο τόπος είχε γεμίσει άψυχα κορμιά», αφηγείται ο
Ρότζερ Μουρ στους «Sunday Times» και με κόπο συγκρατεί τα δάκρυά του, ακόμα
και τώρα. Ανακτά ωστόσο την αυτοκυριαρχία του και στρέφει τη συζήτηση «σε κάτι
πιο ευχάριστο», σε μια ακόμη φιλανθρωπία.

Όμως η κουβέντα επιστρέφει ξανά σ’ εκείνο το περιστατικό και θυμάται πως όταν
βγήκε από το σπίτι του Σκοπιανού… «είχα τέτοια οργή και φόρτιση, που αν κι
έπρεπε να μιλήσω σε τηλεοπτικό συνεργείο, ζωντανά, δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ
και “έσπασα”. Αισθάνθηκα πολύ άσχημα διότι μπροστά στην κάμερα έπρεπε να
δείχνω ψύχραιμος. Δεν ήταν σωστό για τους τηλεθεατές να βλέπουν ότι είχα
επηρεαστεί. Πρέπει να εμφανίζεσαι λογικός, ψύχραιμος, χαλαρός στην κάμερα».

Μήπως με τούτη την νέα ενασχόλησή του «εξοφλά» την τύχη του για την καλή
καριέρα του; «Ναι, ήμουν καλότυχος. Θα μπορούσε να πει κάποιος πως ανταποδίδω.
Αλλά δεν με κάνει αυτό να κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια. Πάσχω από αϋπνίες και
πρέπει να παίρνω χάπια για να κοιμηθώ», απαντά με χιούμορ.

«Ο καλύτερος Μποντ». Φαίνεται να διασκεδάζει τη σύγκρισή του με τον Σον
Κόνερι, στον Τζέιμς Μποντ. Σε όσα λέγονται πως ο Σκωτσέζος ήταν καλύτερος, ο
Ρότζερ Μουρ απαντά: «Μα όλα αυτά είναι απλώς ανοησίες». Σιωπά και συνεχίζει.
«Φυσικά και είμαι ο καλύτερος». Μικρή παύση και πάλι. «Και βεβαίως ο πιο
μετριόφρων».

Εξηγεί δε πως ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ήθελε κάποτε να γυρίσει και ο ίδιος ταινία
με τον Τζέιμς Μποντ, αλλά ο παραγωγός του έφερε εμπόδια. «Έτσι έκανε τον δικό
του Μποντ», λέει ο Ρότζερ Μουρ. «Τον Ιντιάνα Τζόουνς!».