[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τελευταία εβδομάδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Και τα συμπεράσματα πολλά. Κατ’
αρχήν, το τεράστιο οικονομικό κόστος αυτής της διοργάνωσης που ανέλαβαν από
κοινού δύο ανεπτυγμένες οικονομικά χώρες – η Ιαπωνία και η Κορέα. Δεκατρία
δισεκατομμύρια δολάρια για είκοσι συνολικά στάδια.

Αλλά και νέα οργάνωση σε όλα τα επίπεδα: στις τηλεπικοινωνίες, το
κυκλοφοριακό, την ασφάλεια, τις μετακινήσεις, τη φιλοξενία, την τηλεοπτική και
ραδιοφωνική κάλυψη, την παροχή διευκολύνσεων στους δημοσιογράφους όλων των
μέσων επικοινωνίας.

Αλλά και αλλαγές βαθύτερες: στα ωράρια και τις συνήθειες των λαών και των δύο
κρατών που ανέλαβαν το κόστος ενός τόσο σημαντικού και μεγάλου εγχειρήματος.
Στη νοοτροπία – κυρίως – των δύο λαών, οι οποίοι έπρεπε να ακούσουν
διαφορετικές γλώσσες, να συνομιλήσουν και να διαπραγματευθούν με εκπροσώπους
από άλλες θρησκείες, πολιτισμούς και συνήθειες.

Αλλαγή συμπεριφοράς απέναντι στον ξένο, γιατί η καλύτερη προβολή και διαφήμιση
της χώρας ήταν η προσαρμογή στη νέα τάξη πραγμάτων, που επιβαλλόταν να γίνει
κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ, συνολικά σαράντα ημέρες.

Η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της συνδιοργάνωσης, εκτός από την προσέγγιση των
δύο άλλοτε εχθρών λαών, ήταν η ταχεία προσαρμογή στο πνεύμα των αγώνων και
γενικά στο σύνολο των προαναφερθεισών αλλαγών.

Χωρίς αντιπαλότητες, και μόνο με τον συναγωνισμό, οι δύο χώρες πέτυχαν να
καλύψουν τα κενά και ημέρα με την ημέρα να πλησιάζουν το τέλειο.

Εξήντα αγώνες. Περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια φίλαθλοι στα στάδια. Η γιορτή
του αθλητισμού σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Σε ένα φιλήσυχο περιβάλλον και μια
πολιτιστική κληρονομιά δύο λαών που έχει τις ρίζες της στα βάθη των αιώνων, οι
ξένοι ένιωσαν «ντόπιοι».

Βλέποντας ένα ακόμα μεγάλο αθλητικό γεγονός, είμαι σε θέση να εκτιμήσω ότι η
Ελλάδα είναι από τις μικρότερες σε έκταση και πληθυσμό χώρες που αναλαμβάνουν
μια μεγάλη διοργάνωση, όπως είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Τα μεγέθη τεράστια, απρόσιτα. Να ένας λόγος για τον οποίο οι Ολυμπιακοί Αγώνες
που θα διεξαχθούν στην Αθήνα το 2004 πρέπει να είναι οι Αγώνες της απλότητας
και του χρώματος του Πολιτισμού μας.