ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ξενοφοβία

Ο φίλος μου ο Δημητράκης, αντίθετα με μένα, δεν γουστάρει καθόλου την ελληνική
νεολαία. Και ας έχει δύο γιους, στην εφηβική ηλικία, εξαιρετικούς! Λέει για τα
νέα παιδιά: «Είναι τεμπέληδες. Οι τρεις στους τέσσερις θέλουν «να τα
αρπάξουνε», μέσα σε μια μέρα, κι ύστερα ν’ αράξουνε, με το ένα πόδι πάνω στ’
άλλο. Στα παλιά τους τα παπούτσια η μάνα, ο πατέρας – η οικογένεια. Όλα για
πάρτη τους! Και μην τολμήσεις να τους πεις μια κουβέντα παραπάνω, γιατί θα “τ’
ακούσεις”, και πολύ άγρια!..».

Είπα ότι δεν συμφωνώ μαζί του. Βλέπω, όμως, σε μια έρευνα της Eurostat –
στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ότι ο Δημητράκης κάπου έχει δίκιο:
οι νέοι Έλληνες, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, αρνούνται ν’ ανοίξουν δικό τους
σπιτικό, διότι (Κ. Καλλέργης, από τις Βρυξέλλες, για την «Καθημερινή»)
«προτιμούν να απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα της σπιτικής ζωής, χωρίς να
επωμίζονται την ευθύνη που απαιτεί το στήσιμο νέου νοικοκυριού»!

Πίσω απ’ αυτή τη φράση διακρίνω, βεβαίως, την Ελληνίδα μάνα. Η οποία – όπως
και η δική μου η μάνα, αλλά και η μάνα του πατέρα μου – άλλο πράγμα δεν έχει
στο νου της εκτός από την καλοπέραση του «σπλάχνου» της, αγοριού ή κοριτσιού.
Προπαντός, όμως, του αγοριού. Γιατί, «ο Λεωνίδας μου, μωρέ, αν δεν τον
φροντίσω εγώ, αν δεν του στρώσω να κοιμηθεί, αν δεν του βάλω να φάει, αν δεν
του σιδερώσω, θα μείνει νηστικός και θα γυρνάει στους δρόμους σαν λέτσος, το
πουλάκι μου…»!

Το πράγμα, όμως, που μου κάνει ξεχωριστή εντύπωση είναι άλλο: τα παιδιά μας
μολονότι ζουν σε μια ανοιχτή κοινωνία, που από παράδοση αντιμετωπίζει τον ξένο
με φιλική διάθεση, τώρα έχουν αλλάξει. Θεωρούν, στην καλύτερη περίπτωση,
«ενοχλητική» την παρουσία των αλλοδαπών στην Ελλάδα. Πράγμα που δεν συμβαίνει,
στον ίδιο βαθμό, σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης! Και όχι μόνο «δεν γουστάρουν»
τους ξένους, αλλά θέλουν και να τους διώξουμε όλους από τον τόπο μας!

Οι Γάλλοι, που κάποτε τους χτυπούσε την πόρτα ένας μελαχρινός νέος και…
έσπευδαν να τηλεφωνήσουν στην Αστυνομία, έχουν γίνει πολύ καλύτεροι από μας –
δύο φορές πιο ανεκτικοί! Στα χνάρια μας βαδίζουν και οι Ιταλοί! Αντίθετα, ο
Ξένιος Ζευς ζει και βασιλεύει στη Σουηδία, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδία, στην
Ισπανία, στην Πορτογαλία κι ακόμη περισσότερο στη Φινλανδία.

Πώς φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο; Είναι κάτι που πρέπει να το ψάξουμε. Απ’ όλες
τις πλευρές.