ΓΝΩΜΗ Ζήτημα αδιαφορίας

Το ένα τρίτο των Γάλλων – για να μην πούμε έξι στους δέκα – νιώθουν να
βρίσκονται μακριά από την πολιτική. Το φαινόμενο δεν είναι αποκλειστικά
γαλλικό: πέρυσι, στις εκλογές που ανέδειξαν νικητή τον Μπλερ, η συμμετοχή δεν
είχε ξεπεράσει το 59%. Όμως, η αποχή των Γάλλων έχει τα δικά της
χαρακτηριστικά, τα οποία επιβεβαίωσε ο δεύτερος γύρος των βουλευτικών εκλογών.
Το φαινόμενο είναι μαζικό και οξύνεται με τον χρόνο. Σύμφωνα με έρευνα του
ινστιτούτου Sofres, οι Γάλλοι που γυρίζουν τις πλάτες τους στις κάλπες είναι
κυρίως νέοι, αριστεροί, με λαϊκή καταγωγή. Σκληρή διαπίστωση για εκείνους τους
σοσιαλιστές, του κομμουνιστές και τους πράσινους που θέλουν «να
ανασυγκροτήσουν την Αριστερά» με βάση τη γνωστή μαγική φόρμουλα. Πέρα από
αυτήν τη διαπίστωση, η δυσαρέσκεια διαπερνάει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Η
έρευνα δείχνει ότι το 42% των Γάλλων που έκαναν αποχή δεν εμπιστεύεται τους
πολιτικούς. Με άλλα λόγια, γι’ αυτούς τους Γάλλους η αποχή δεν ήταν ένδειξη
δυσαρέσκειας, αλλά αδιαφορίας πράγμα που δεν είναι περισσότερο ενθαρρυντικό.
Το έδειξε και ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών, που έδωσε πρωτόγνωρα
ποσοστά στους υποψηφίους οι οποίοι ήταν «κατά του συστήματος», δηλαδή τους
υποψηφίους της άκρας Δεξιάς και της άκρας Αριστεράς. Τον σημερινό μεγάλο
νικητή, τον Ζακ Σιράκ, δεν τον είχε ψηφίσει τότε ούτε το 14% των εγγεγραμμένων
ψηφοφόρων. Διαισθητικά, ίσως οι Γάλλοι να έχουν καταλάβει ότι, παρά τον πυρετό
των τελευταίων εβδομάδων, η τύχη τους εξαρτάται σήμερα λιγότερο από όσο άλλοτε
από την τάδε ή τη δείνα κυβερνητική πλειοψηφία. Στην εποχή της οικονομικής
παγκοσμιοποίησης, ο χώρος του εθνικού κράτους δεν επαρκεί πια στην πολιτική
δράση. Τι είναι τα Ηλύσια μπροστά στις Βρυξέλλες, τις αγορές και τον Παγκόσμιο
Οργανισμό Εμπορίου;

Την απάντηση σε τέτοια ερωτήματα δεν πρέπει να τη δώσουν μόνον οι ηττημένοι
των εκλογών του 2002.

Ο Bertrand Le Gendre είναι αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Le Monde»