Διαστάσεις Η λογική του πόκεμον

Λευκές στολές: μέλη της οργάνωσης σε περυσινή τους «πρόβα» στο Μιλάνο

Το πρώτο θερμό ραντεβού είναι σήμερα το απόγευμα στις τέσσερις, στην Πλατεία
Εξέδρας της Ρώμης, όπου θα ξεκινήσει μια πορεία για την Αξιοπρέπεια της Γης.
Θα βρίσκονται εκεί κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης απ’ όλο τον κόσμο, μη
κυβερνητικές οργανώσεις, συνδικάτα, οργανώσεις πολιτών, αγροτών και ψαράδων,
που θα διαμαρτυρηθούν για την πολιτική των ισχυρών για τους πεινασμένους και
θα ζητήσουν μέτρα για τα 800 εκατομμύρια κατοίκους αυτού του πλανήτη που
υποσιτίζονται. Οι επόμενες «ημέρες υψηλού κινδύνου» θα είναι η Τετάρτη και η
Πέμπτη, όταν θα οργανωθούν εκδηλώσεις με συγκεκριμένους στόχους που συνδέονται
με πολυεθνικές και γενετικά μεταλλαγμένα προϊόντα. Αλλά οι διαδηλωτές δεν
θέλουν φασαρίες. Αυτή τη φορά δεν θα αμφισβητήσουν τη νομιμότητα του
«αντιπάλου», δηλαδή του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), απλώς θα
επισημάνουν τα λάθη και τις ελλείψεις του. Δεν θα είναι άλλωστε και τόσοι
πολλοί: μόλις 50.000, έξι φορές λιγότεροι από τη Γένοβα. Θα υπάρξουν και
αλλαγές: οι Tute Bianche, που σημάδεψαν προηγούμενες διεθνείς συνόδους με την
πρωτοτυπία των διαμαρτυριών τους, πέταξαν τις λευκές τους φόρμες και
μετονομάστηκαν «Απείθαρχοι».

Τι άλλαξε μέσα σε έναν χρόνο; Πού οφείλονται οι διαρροές; Κουράστηκε το κίνημα
ή άλλαξε τακτική; «Να το πούμε καθαρά, έγιναν λάθη», λέει στη Ρεπούμπλικα ο
Αλμπέρτο Τσοράτι, από το Δίκτυο Lilliput. Το κίνημα όχι μόνο δεν κατάφερε να
προσελκύσει κόσμο, αλλά έχασε και αρκετούς συνομιλητές στον δρόμο. Πρώτα απ’
όλα, τι θα πει «εκστρατεία ανυπακοής»; Η γιαγιά μου που είναι 85 ετών και δεν
αγοράζει καφέ από το σούπερ μάρκετ, αλλά από τα καταστήματα που συμμετέχουν
στο Δίκτυο Αλληλεγγύης, δεν πρέπει να συμπεριληφθεί κι αυτή στις τάξεις των
«Απειθάρχων»; Υπάρχει λοιπόν ένα πρόβλημα ορολογίας. Αυτό το «glocal» (από το
global και το local, δηλαδή το παγκόσμιο και το τοπικό), που παραπέμπει στις
γειτονιές τη μάχη για τα μεγάλα προβλήματα, είναι τόσο κακόηχο…

Υπάρχει όμως και ένα πρόβλημα ουσίας. Το κίνημα για μια «παγκοσμιοποίηση των
δικαιωμάτων» δεν μπορεί να περιοριστεί στον κλεφτοπόλεμο με την αστυνομία.
Πρέπει να επιστρέψει στον αρχικό του στόχο, να «φτιάξει κοινωνία», όπως λέει ο
Τζάνι Ντε Τζούλι από την οργάνωση «Επίπεδο 57» της Μπολώνια. Πρέπει να
προβληματιστεί για θέματα όπως τα ναρκωτικά, οι φυλακές, η μετανάστευση, η
τρομοκρατία. Πρέπει να βγει από τη λογική του πόκεμον. Πρέπει να λύσει και
αυτό το παλιό πρόβλημα της ιδεολογικής αντίθεσης προς τους ηγέτες, κάθε μορφής
ηγέτες. Τα μέσα ενημέρωσης με κάποιον πρέπει να μιλάνε. Αλλά ο Λούκα Καζαρίνι,
που έλαμψε στη Γένοβα, δεν ανησυχεί: «Πειραματιζόμαστε. Κατά συνέπεια, μη μας
παίρνετε και πολύ στα σοβαρά. Θα μας κάνει καλό».