ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Α λα τούρκα

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Δημ. Κυριαζής, Βοσπόρου 111,
Καλογρέζα, γράφει:

«Η αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, συνήθως, είναι ζημιογόνος για τη χώρα
και μερικές φορές μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Για παράδειγμα: παραιτήθηκε ο
Αρχηγός του ΓΕΝ γιατί η εισήγησή του για προαγωγές κ.λπ. δεν έγινε δεκτή από
το ΚΥΣΕΑ. (Προσοχή! δεν κρίνω ούτε γνωρίζω περί αξιοκρατίας κ.λπ.) Είχε
δικαίωμα και καλώς έπραξε. Κι άρχισε ένας ολοφυρμός από την αντιπολίτευση –
κομματική και των ΜΜΕ – πάει ο στρατός, διαλύεται κι άλλα συγκινητικά και
δακρύβρεχτα. Παρακολούθησα την πρωινή εκπομπή (Δευτέρα, 6 Μαΐου) της κυρίας
Παναγιωταρέα – προς τα εκεί έρρεπε. Με εξέπληξε δυσάρεστα όχι η κυρία Π. –
δημοσιογράφος είναι, έχει μια γνώμη και άριστα κάνει που τη λέει – αλλά του
καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου κ. Παυλόπουλου, γιατί; Διότι, εάν οι γνώμες
των Αρχηγών των Όπλων ήταν υποχρεωτικές για το ΚΥΣΕΑ, τότε αυτό περίττευε και
οι εισηγήσεις τους έπρεπε να γίνονται απευθείας στον Υπουργό. Εάν η εισήγηση
των Αρχηγών των Όπλων ήταν υποχρεωτική για τον Υπουργό, τότε πηγαίνουμε σε
άλλους θεσμούς, που το στράτευμα ανεξαρτητοποιείται από την κυβέρνηση,
«βουλεύεται», επιβάλλει επ’ αυτής τις αποφάσεις του, περνάμε σε θεσμούς,
περίπου, α λα Τουρκία.

Εάν κάποιος έχει απόψεις αυτού του είδους, ας κάνει προτάσεις αλλαγής των
υπαρχόντων θεσμών.

Ο Θαν. Κοντός, Περιάνδρου 96, Κόρινθος, γράφει:

«Για το Βρώμικο ’89 πολλά έχουν ειπωθεί. Οι περισσότεροι το ονόμασαν βρώμικο
διότι πήγαν τον πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, και μαζί του
και άλλους πολιτικούς. Η απορία μου όμως είναι, κ. Παπαδόπουλε, αν πράγματι
ήταν τόσο άδικη η παραπομπή τους. Το σκάνδαλο Κοσκωτά βέβαια είναι υπαρκτό. Τα
40 δισ. περίπου έκαναν φτερά. Πού πήγαν, βέβαια, δεν αποκαλύφτηκε ποτέ. Η
αθώωση του Α. Παπανδρέου δεν ήταν παμψηφεί, ήταν 5 προς 6 ψήφους, έρχεται
ύστερα από λίγα χρόνια η βίλα της Εκάλης των 2 δισ. δρχ. περίπου και τα πολλά
έξοδα που έκανε δεν δικαιολογούνται με τον δανεισμό ολίγων φίλων του όπως των
κ.κ. Κατσιφάρα, Παπούλια κ.λπ.

Με ρωτάνε τα παιδιά μου γιατί το ονομάζουμε βρώμικο, δεν έχω σίγουρη απάντηση.
Ένα όμως είναι σίγουρο: ότι πράγματι το ’89 ήταν βρώμικο. Ο ιστορικός ίσως μας
πει την αλήθεια κάποτε.

Μακάρι να ήταν βρώμικο για την παραπομπή μόνο, αυτό μας βολεύει. Είναι όμως
μόνο αυτό;».