Τραγούδια και φεγγάρια στο Ηρώδειο

Η ώρα της αποθέωσης. Ο Μίμης Πλέσσας ανάμεσα στον Δημήτρη Μητροπάνο, τη Μαρινέλλα και την Ελευθερία Αρβανιτάκη, στη σκηνή του Ηρωδείου, κάπου δυόμισι ώρες μετά την έναρξη του μουσικού «Ιωβηλαίου» του

Οι εκδηλώσεις μουσικών επετείων, ακόμη κι αν… εξωραΐζονται λεκτικώς ως
«ιωβηλαία» (πενηντάχρονα, στην περίπτωσή μας), αποτελούν συνήθως αφορμή
ανακεφαλαίωσης από τη μια (στην καλή περίπτωση), είτε ενός ορυμαγδού ασμάτων,
ατάκτως ερριμμένων. Στην περίπτωση του «Ιωβηλαίου» του Μίμη Πλέσσα στο
Ηρώδειο, η επέτειος των πενηντάχρονων του συνθέτη στο ελληνικό τραγούδι και τη
μουσική συνεδύασε θαυμαστά και τα δύο. Όπως και ο ίδιος, από τους πλέον
τραγουδισμένους συνθέτες του λεγόμενου «ελαφρού» τραγουδιού, συνεδύασε στην
έμπνευσή του θαυμαστά το τζαζ και το λαϊκό, το ποπ και το «έντεχνο» (προτού
καν ανακαλυφθεί ο όρος που διαχώρισε παραπλανητικά το ελληνικό τραγούδι).

Δύο ώρες και σαράντα πέντε λεπτά. Δίχως διάλειμμα! Τόσο κράτησε τούτο το
ιωβηλαίο. Χρόνος άβολος (μέχρις… οσφυαλγίας) για τις θέσεις του Ηρωδείου.
Ενός Ηρωδείου, που σπάνια έχουμε δει τόσο γεμάτο. Μέχρι και η τελευταία
θεσούλα στο πλάι είχε καταληφθεί.

Δύο ώρες και 45 λεπτά, με τον Μίμη Πλέσσα να ανοίγει το ιωβηλαίο του με
ένα κοριτσάκι ντυμένο στα λευκά και να μετακινείται διαρκώς (με πολλά αμήχανα
«κενά») από το ένα του πιάνο, πάνω στη σκηνή, στο άλλο του πιάνο, κάτω, στην
ορχήστρα του αρχαίου ωδείου. Με το Τζαζ Κουαρτέτο του, ασπρομάλληδες πλέον,
επί σκηνής και τους νεώτερους (με τη λαϊκή του ορχήστρα) να τον πλαισιώνουν σε
τζαζ εκφάνσεις, με τη – λεγόμενη – Ορχήστρα Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να
οδηγείται από το πόντιουμ πότε από τη βιολονίστα Νίνα Πατρικίδου και πότε από
τον συνθέτη.

Και σε τούτο το διαρκές πάνω κάτω του, ο Μίμης Πλέσσας: Να συστήνει στο
κατάμεστο ωδείο τη νέα φωνή και παρουσία του Σπύρου Κλείσσα (σε τραγούδια που
σημάδεψε ο Γιάννης Βογιατζής, όπως το «Ένας ουρανός μ’ αστέρια»), αλλά να
θυμίζει και τον παλιό γνώριμο Κώστα Χατζή με την κιθάρα του
(καταχειροκροτήθηκε το «Αν σ’ αρνηθώ, αγάπη μου»). Να παρουσιάζει σε μορφή
ορχηστρικής σουίτας μουσικές από τις ταινίες, όπως το «Ραντεβού στον αέρα». Να
επαναφέρει, ως πιανίστα, τον Στέφανο Κορκολή για να εκτελέσει ένα είδος
κουραστικών «παραλλαγών» επί του άσματος «Θα πιω απόψε το φεγγάρι». Να
διευθύνει, για λίγο, τη Χορωδία «Φίλοι μοντέρνας μουσικής» του Δημήτρη
Παπαδημητρίου σε κομμάτια από τον κινηματογραφικό «Αστραπόγιαννο», με σολίστ
την υπερκινητική και υπέρ του δέοντος «εκφραστική» Πένυ Ξενάκη. Να δίνει το
βήμα στην Ελευθερία Αρβανιτάκη, που κράτησε χαμηλούς τόνους σε τραγούδια που
γνωρίσαμε από τη φωνή της Ρένας Κουμιώτη και της Τζένης Βάνου, τα οποία σε
τούτη την εκτέλεση «έχασαν» το κρεσέντο τους.

Ώρα για απογείωση

Οι μεγάλες στιγμές, λίγο πριν από το φινάλε, «έσωσαν» τη συναυλία και τους
ακροατές από την… οσφυαλγία στις άβολες κερκίδες και ξεσήκωσαν το κοινό. Ο
Δημήτρης Μητροπάνος, δωρικός, έδωσε ένταση λαϊκή στα «Καμαρούλα μια σταλιά»,
«Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» και κυρίως στο «Έπεφτε βαθιά σιωπή», ενώ το
θέατρο «έπεσε» και με τη μεγάλη Κυρία του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα, που
θεατρική, καθηλωτική, σε καταπληκτική φωνητική φόρμα, παρέσυρε το κοινό ακόμη
παραπέρα σε τούτο το ταξίδι στη θάλασσα των τραγουδιών του Μίμη Πλέσσα.
«Άνοιξε πέτρα» εξέφερε και το χειροκρότημα σάρωσε το κοίλον. «Θα πιω απόψε το
φεγγάρι», «Απόψε σε θέλω»… Και απογειωτικό «Σε βλέπω στο ποτήρι μου», «ένα
τραγούδι της κυρίας Τζένης Βάνου», όπως είπε που λατρεύει, αφού (Κυρία, με
ευγένεια σπάνια πια στις μέρες μας) ευχαρίστησε από σκηνής τον συνθέτη, αλλά
και τον «μεγάλο ποιητή Λευτέρη Παπαδόπουλο» για τα τραγούδια που της δώρισαν.

Και το χειροκρότημα, το οποίο διέκοψε ο δήμαρχος Αθηναίων με τελετουργικά
«διαδικαστικά» (για την απονομή πλακέτας τιμητικής από τον Δήμο στον συνθέτη),
συνεχίστηκε στα «τούτι», στα ντουέτα και τρίο των Μαρινέλλας, Μητροπάνου,
Αρβανιτάκη, με «Έκλαψα χτες», «Μην του μιλάτε του παιδιού» (αποστομωτική η…
τρίτη φωνή της Κυρίας Μαρινέλλας στο ρεφρέν!), «Τι σου ‘κανα και πίνεις»
(σπάνια στιγμή, με Μητροπάνο – Μαρινέλλα) και φινάλε με «Το φεγγάρι πάνωθέ
μου» και «Βρέχει πάλι απόψε».

Παρουσίες

Στις πρώτες σειρές και στον θώκο του Ηρωδείου μπορούσε να δει κανείς τον
πρόεδρο της Ν.Δ. Κωνσταντίνο Καραμανλή με τη σύζυγό του και τον εκπρόσωπο
Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον πρώην πρωθυπουργό Γεώργιο Ράλλη, τον
δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον βουλευτή Γιώργο Λιάνη, αλλά και από
τον καλλιτεχνικό κόσμο τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Μάνο Ελευθερίου, τον
Γιάννη Δαλιανίδη, τη Γιοβάννα, τον Λάκη Λαζόπουλο κ.ά.