Στο όνομα της ασφάλειας

Τα «αφανή» θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, αλλά
και της αντιτρομοκρατικής εκστρατείας των ΗΠΑ ήταν τα ανθρώπινα δικαιώματα,
επειδή οι χώρες σε όλον τον κόσμο θέσπισαν αυστηρά και συχνά υπερβολικά
αντιτρομοκρατικά μέτρα.

Στην ετήσια έκθεσή της, η οργάνωση Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει ότι σε πολλές
περιπτώσεις αυτά ακριβώς τα μέτρα έπληξαν τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Πολλές
χώρες έσπευσαν να θεσπίσουν νέους νόμους για νέα εγκλήματα, απαγόρευσαν
οργανώσεις και δέσμευσαν τα κεφάλαιά τους, περιόρισαν τις ελευθερίες των
πολιτών και μείωσαν τα μέτρα κατά της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»,
αναφέρει η γενική γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας Αϊρίν Χαν. «Η προθυμία των
κυβερνήσεων να ανταλλάξουν τα ανθρώπινα δικαιώματα με την ασφάλειά τους δεν
είναι κάτι καινούργιο. Όμως αυτή τη φορά η διαφορά είναι πως δεν πρόκειται για
απολυταρχικά καθεστώτα αλλά για εδραιωμένες δημοκρατίες που αποφάσισαν να
επιβάλουν δρακόντεια μέτρα και να περιορίσουν την ελευθερία των πολιτών στο
όνομα της δημόσιας ασφάλειας».

Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας επέφερε πλήγμα στο σεβασμό των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων σε όλον τον κόσμο και στις ΗΠΑ, όπου περισσότεροι από 1.200
άνθρωποι που θεωρήθηκαν ύποπτοι για τρομοκρατική δράση τέθηκαν υπό κράτηση,
ενώ σημειώθηκαν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μουσουλμάνων ή άλλων
ανθρώπων αραβικής καταγωγής.

Στην έκθεση της οργάνωσης αναφέρεται ότι η Βρετανία και οι ΗΠΑ θέσπισαν νόμους
που επιτρέπουν την κράτηση χωρίς δίκη ξένων που θεωρούνται ύποπτοι. Επίσης
στον Καναδά ισχύουν πλέον αυστηροί νόμοι, οι οποίοι ενδέχεται να υπονομεύσουν
το δικαίωμα για μια δίκαιη δίκη. Σε άλλα κράτη όμως είναι πολύ χειρότερα.
Χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Ιορδανία και η Ινδία έσπευσαν να ψηφίσουν νόμους
που δεν καθορίζουν επακριβώς τι είναι τρομοκρατία, δίνοντας έτσι στις
κυβερνήσεις απεριόριστη εξουσία να επεμβαίνουν, ακόμη και εναντίον των
πολιτικών αντιπάλων τους.

«Η υποκρισία και η επιλεκτικότητα των κυβερνήσεων είναι παλαιό φαινόμενο,
όμως τώρα φάνηκε περισσότερο στην προσπάθεια να σχηματιστεί μια συμμαχία κατά
της τρομοκρατίας», υπογραμμίζεται στην έκθεση της οργάνωσης.

Βασανιστήρια, επισημαίνεται στην έκθεση της οργάνωσης, εξακολουθούν να
εφαρμόζονται και στην Ευρώπη, από τη Λιθουανία μέχρι την Ισπανία, αλλά
ιδιαιτέρως στην Τουρκία, όπου χρησιμοποιούνται συστηματικά μετά τη σύλληψη.
Επεισόδια ρατσιστικής βίας έχουν καταγραφεί εις βάρος μειονοτήτων, από τη
Φινλανδία μέχρι την Ιταλία.

Στην Ελλάδα

Σε έκθεσή του το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας αναφέρει πολυάριθμες
καταγγελίες για κακομεταχείριση κρατουμένων από αστυνομικούς στην Ελλάδα –
καθώς και δύο φόνοι ξένων υπηκόων από αστυνομικούς. Το 2001, μετανάστες χωρίς
νομιμοποιητικά έγγραφα και αιτούντες άσυλο κρατήθηκαν επί μήνες. Μεταξύ
Ιανουαρίου και τέλους Οκτωβρίου συνελήφθησαν μετά την είσοδό τους στη χώρα
περίπου 5.500 μετανάστες χωρίς έγγραφα και αιτούντες άσυλο, οι περισσότεροι
Κούρδοι από το Ιράκ και Αφγανοί. Αυτοί και άλλοι συνέχισαν να κρατούνται χωρίς
δικαστική εξέταση, μερικές φορές επί μήνες. Οι αντιρρησίες συνειδήσεως
συνέχισαν να υπόκεινται σε δικαστικές διώξεις.